کنترل‌ها، تنظیمات، و راهنمایی گسترده

شبیه‌ساز به شما امکان می‌دهد برنامه‌تان را در چندین نمایشگر که از ابعاد سفارشی‌سازی‌شده پشتیبانی می‌کنند مستقر کنید و به شما کمک می‌کند برنامه‌هایی را که از چندپنجره‌ای و چندنمایشگری پشتیبانی می‌کنند آزمایش کنید. وقتی دستگاه مجازی درحال اجرا است، می‌توانید حداکثر دو نمایشگر دیگر را به‌صورت زیر اضافه کنید:

1. با کلیک کردن روی افزودن نمایشگر فرعی، نمایشگری اضافه کنید.
2. از منو زیر نمایشگرهای ثانویه، یکی از کارهای زیر را انجام دهید:
   1. یکی از نسبت‌های ابعادی ازپیش‌تنظیم‌شده را انتخاب کنید.
   2. سفارشی را انتخاب کنید و ارتفاع، عرض، و نقطه در اینچ را برای نمایشگر سفارشی‌تان تنظیم کنید.
3. (اختیاری) برای افزودن نمایشگر سوم، دوباره روی افزودن نمایشگر دوم کلیک کنید.
4. برای افزودن نمایشگر(های) مشخص‌شده به دستگاه مجازی درحال اجرا، روی اعمال تغییرات کلیک کنید.

شبیه‌ساز به شما امکان می‌دهد شرایط مختلف شبکه را شبیه‌سازی کنید. می‌توانید سرعت شبکه را برای پروتکل‌های مختلف شبکه تخمین بزنید، یا می‌توانید کامل را مشخص کنید که داده‌ها را با بیشترین سرعتی که رایانه‌تان اجازه می‌دهد منتقل می‌کند. مشخص کردن پروتکل شبکه همیشه کندتر از کامل است. همچنین می‌توانید وضعیت شبکه داده و صدا، مثل وضعیت درحال رومینگ را مشخص کنید. پیش‌فرض‌ها در AVD تنظیم شده‌اند.

نوع شبکه را انتخاب کنید:

• GSM: سیستم جهانی ارتباطات سیار
• HSCSD: داده‌های سوئیچ‌شده مدار پرسرعت
• GPRS: سرویس رادیویی بسته عمومی
• EDGE: نرخ داده بهبودیافته برای تکامل GSM
• UMTS: سیستم جهانی ارتباطات سیار
• HSPDA: دسترسی بسته فراپیوند پرسرعت
• LTE: Long-Term Evolution (تکامل بلندمدت)
• 5G: نسل پنجم شبکه تلفن همراه
• کامل (پیش‌فرض): از شبکه همان‌گونه که رایانه‌تان ارائه می‌دهد استفاده کنید

قدرت سیگنال را انتخاب کنید:

• هیچ‌کدام
• ضعیف
• متوسط (پیش‌فرض)
• خوب
• عالی

وضعیت صدا، وضعیت داده، یا هر دو را انتخاب کنید:

• خانه (پیش‌فرض)
• گردشگری
• درحال جستجو
• رد شد (فقط تماس‌های اضطراری)
• ثبت‌نشده (خاموش)

می‌توانید ویژگی‌های باتری دستگاه را شبیه‌سازی کنید تا ببینید عملکرد برنامه‌تان در شرایط مختلف چگونه است. برای انتخاب سطح شارژ، از کنترل لغزنده استفاده کنید.

مقدار اتصال شارژر را انتخاب کنید:

• هیچ‌کدام
• شارژر AC

مقدار سلامت باتری را انتخاب کنید:

• خوب (پیش‌فرض)
• ناموفق
• Dead
• ولتاژ بیش‌ازحد
• بیش‌از حد گرم
• نامشخص

مقدار وضعیت باتری را انتخاب کنید:

• ناشناس
• شارژ (پیش‌فرض)
• درحال تخلیه
• شارژ نمی‌شود
• کامل

وقتی حالت دوربین روی استفاده از صحنه محیطی تعریف‌شده با فایل پیکربندی محیط AVD تنظیم شده باشد، می‌توانید تنظیمات صحنه را مجدد بار کنید تا محتوای منبع را به‌صورت پویا در زمان اجرا تغییر دهید.

شبیه‌ساز به شما امکان می‌دهد اطلاعات «مکان من» را شبیه‌سازی کنید: مکان دستگاه شبیه‌سازی‌شده. برای مثال، اگر روی «مکان من» در Google Maps کلیک کنید و سپس مکانی را ارسال کنید، نقشه آن را نشان می‌دهد.

کنترل‌های اطلاعات مکان دستگاه در دو برگه سازمان‌دهی شده است: نقاط تکی و مسیرها.

امتیازهای تکی

در برگه تک‌نقطه‌ای، می‌توانید از نمای وب Google Maps برای جستجوی نقاط موردعلاقه استفاده کنید، درست همان‌طور که هنگام استفاده از Google Maps در تلفن یا مرورگر استفاده می‌کنید. وقتی مکانی را در نقشه جستجو می‌کنید (یا روی آن کلیک می‌کنید)، می‌توانید با انتخاب ذخیره نقطه در نزدیک پایین نقشه، مکان را ذخیره کنید. همه مکان‌های ذخیره‌شده شما در سمت راست پنجره کنترل‌های گسترده فهرست شده‌اند.

برای تنظیم مکان شبیه‌ساز روی مکانی که در نقشه انتخاب کرده‌اید، روی دکمه تنظیم مکان در نزدیکی پایین سمت چپ پنجره کنترل‌های گسترده کلیک کنید.

مسیرها

مشابه برگه تک‌نقطه‌ها، برگه مسیرها نمای وب Google Maps را ارائه می‌دهد که می‌توانید از آن برای ایجاد مسیر بین دو یا چند مکان استفاده کنید. برای ایجاد و ذخیره کردن مسیر، مراحل زیر را انجام دهید:

1. در نمای نقشه، از فیلد نوشتاری برای جستجوی اولین مقصد در مسیرتان استفاده کنید.
2. مکان را از نتایج جستجو انتخاب کنید.
3. دکمه پیمایش را انتخاب کنید.
4. نقطه شروع مسیرتان را از روی نقشه انتخاب کنید.
5. (اختیاری) برای افزودن ایستگاه‌های بیشتر به مسیرتان، روی افزودن مقصد کلیک کنید.
6. با کلیک کردن روی ذخیره مسیر در نمای نقشه، مسیرتان را ذخیره کنید.
7. نامی برای مسیر مشخص کنید و روی ذخیره کلیک کنید.

برای شبیه‌سازی کردن شبیه‌ساز که مسیر ذخیره‌شده را دنبال می‌کند، مسیر را از فهرست مسیرهای ذخیره‌شده انتخاب کنید و روی پخش مسیر در نزدیکی پایین سمت چپ پنجره کنترل‌های گسترده کلیک کنید. برای متوقف کردن شبیه‌سازی، روی توقف مسیر کلیک کنید.

برای شبیه‌سازی مداوم شبیه‌ساز براساس مسیر مشخص‌شده، کلید کنار تکرار بازپخش را فعال کنید. برای تغییر سرعت دنبال کردن مسیر مشخص‌شده توسط شبیه‌ساز، گزینه‌ای را از منو سرعت بازپخش انتخاب کنید.

وارد کردن داده‌های GPX و KML

برای استفاده از داده‌های جغرافیایی از قالب تبادل GPS (GPX) یا فایل زبان نشانه‌گذاری Keyhole (KML):

1. روی بار کردن GPX/KML کلیک کنید.
2. در چارگوش گفتگوی فایل، فایلی را در رایانه انتخاب کنید و روی باز کردن کلیک کنید.
3. به‌صورت اختیاری سرعت را انتخاب کنید.

سرعت به‌طور پیش‌فرض روی مقدار تأخیر (سرعت ۱ برابر) تنظیم شده است. می‌توانید سرعت را دوبرابر (سرعت 2X)، سه‌برابر (سرعت 3X)، و غیره افزایش دهید.

4. روی اجرا کلیک کنید.

شبیه‌ساز به شما امکان می‌دهد تماس‌های تلفنی و پیامک‌های ورودی را شبیه‌سازی کنید.

برای شروع تماس با شبیه‌ساز:

1. شماره تلفنی را در فیلد از انتخاب یا تایپ کنید.
2. روی تماس با دستگاه کلیک کنید.
3. درصورت تمایل، روی درانتظار گذاشتن تماس کلیک کنید تا تماس در حالت انتظار قرار گیرد.
4. برای پایان دادن به تماس، روی پایان تماس کلیک کنید.

برای ارسال پیامک به شبیه‌ساز:

1. شماره تلفنی را در فیلد از انتخاب یا تایپ کنید.
2. در فیلد پیامک، پیامی تایپ کنید.
3. روی ارسال پیام کلیک کنید.

اگر AVD در نمایه سخت‌افزاری پد جهت‌دار را فعال کرده باشد، می‌توانید از کنترل‌های پد جهت‌دار با شبیه‌ساز استفاده کنید. بااین‌حال، همه دستگاه‌ها از کلیدهای جهت‌دار پشتیبانی نمی‌کنند؛ برای مثال، ساعت‌های Android از آن پشتیبانی نمی‌کنند. دکمه‌ها کنش‌های زیر را شبیه‌سازی می‌کنند:

به‌دلایل حریم خصوصی و عملکرد، ورودی میکروفون به‌طور پیش‌فرض در «شبیه‌ساز Android» غیرفعال است. برای فعال کردن ورودی میکروفون، فعال کردن دسترسی میکروفون میزبان را روشن کنید. «شبیه‌ساز Android» همچنین کنترل‌هایی برای شبیه‌سازی هدست سیمی ارائه می‌دهد:

• فعال کردن دسترسی به میکروفون میزبان: وقتی فعال باشد، شبیه‌ساز ورودی صوتی را از میکروفون میزبان دریافت می‌کند. وقتی غیرفعال باشد، شبیه‌ساز ورودی صوتی دریافت نمی‌کند. توجه داشته باشید که سیستم‌عامل میزبان شما (Windows،‏ macOS، یا Linux) ممکن است اولین‌باری که این گزینه فعال می‌شود، از شما اجازه دسترسی به میکروفون را بخواهد.
• شبیه‌سازی اتصال هدست: این گزینه اتصال هدست به فیش صوتی ۳٫۵ میلی‌متری را شبیه‌سازی می‌کند. با تغییر وضعیت این گزینه، رویدادهای کلید SW_HEADPHONE_INSERT و SW_MICROPHONE_INSERT ارسال می‌شود و سیستم Android از اتصال سخت‌افزار شبیه‌سازی‌شده مطلع می‌شود. هدست فقط درصورتی به‌عنوان دارای میکروفون گزارش می‌شود که میکروفون مجازی پیوست‌شده انتخاب شده باشد.
• میکروفون مجازی متصل شد: فقط زمانی دردسترس است که شبیه‌سازی اتصال هدست روشن باشد. این گزینه شبیه‌سازی می‌کند که آیا هدست متصل میکروفون دارد یا نه. با تغییر وضعیت این گزینه، رویداد کلید SW_MICROPHONE_INSERT ارسال می‌شود.
• دستیار صوتی: این دکمه فعال‌سازی دستیار صوتی دستگاه را شبیه‌سازی می‌کند. با فشردن آن، رویداد کلید KEYCODE_ASSIST ارسال می‌شود که برنامه دستیار دستگاه، مثل «دستیار Google»، راه‌اندازی می‌شود. این دکمه در سطوح API پایین‌تر از ۲۴ (Android 7.0) یا در Android Automotive AVD دردسترس نیست.

این کنترل می‌تواند ۱۰ اسکن اثر انگشت مختلف را شبیه‌سازی کند. می‌توانید از آن برای آزمایش یکپارچه‌سازی اثر انگشت در برنامه‌تان استفاده کنید. این ویژگی برای Android 5.1 (سطح API 22) و پایین‌تر و برای Wear OS غیرفعال است.

برای شبیه‌سازی اسکن اثر انگشت در دستگاه مجازی:

1. آماده کردن برنامه برای دریافت اثر انگشت.
2. مقدار اثر انگشت را انتخاب کنید.
3. روی حسگر لمسی کلیک کنید.

این کنترل به شما امکان می‌دهد برنامه‌تان را دربرابر تغییرات موقعیت دستگاه، جهت، یا هر دو آزمایش کنید. برای مثال، می‌توانید ژست‌هایی مثل کج کردن و چرخاندن را شبیه‌سازی کنید. شتاب‌سنج موقعیت مطلق دستگاه را ردیابی نمی‌کند: فقط زمانی را که تغییری درحال رخ دادن است تشخیص می‌دهد. این کنترل نحوه پاسخ‌دهی حسگرهای شتاب‌سنج و مغناطیس‌سنج را هنگام حرکت دادن یا چرخاندن دستگاه واقعی شبیه‌سازی می‌کند.

برای استفاده از این کنترل، باید حسگر شتاب‌سنج را در AVD فعال کنید.

کنترلر TYPE_ACCELEROMETER رویدادها را در محورهای x،‏ y، و z گزارش می‌کند. این مقادیر شامل جاذبه است. برای مثال، اگر دستگاه در فضای بیرونی معلق باشد، شتاب صفر را تجربه خواهد کرد (همه x،‏ y، و z برابر با ۰ هستند). وقتی دستگاه روی زمین است و صفحه‌نمایش آن رو به بالا روی میز قرار دارد، شتاب به‌دلیل گرانش ۰، ۰، و ۹٫۸ است.

این کنترل همچنین رویدادهای TYPE_MAGNETIC_FIELD را گزارش می‌کند که میدان مغناطیسی محیط را در محورهای x،‏ y، و z برحسب میکروتسلا (μT) اندازه‌گیری می‌کند.

برای چرخاندن دستگاه حول محورهای x، y، و z، چرخاندن را انتخاب کنید و یکی از کارهای زیر را انجام دهید:

• لغزنده‌های انحراف، گام، و چرخش را تنظیم کنید و موقعیت را در قاب بالایی مشاهده کنید.
• نمایش دستگاه را در قاب بالایی حرکت دهید و انحراف، شیب، و چرخش و نحوه تغییر مقادیر شتاب‌سنج حاصل را مشاهده کنید.

برای اطلاعات بیشتر درباره نحوه محاسبه انحراف، زاویه گام، و زاویه غلتش، به محاسبه جهت دستگاه مراجعه کنید.

برای جابه‌جایی افقی (x) یا عمودی (y) دستگاه، جابه‌جایی را انتخاب کنید و یکی از این کارها را انجام دهید:

• لغزنده‌های X و Y را تنظیم کنید و موقعیت را در قاب بالایی مشاهده کنید.
• نمایش دستگاه را در قاب بالایی حرکت دهید و مقادیر لغزنده X و Y و نحوه تغییر مقادیر شتاب‌سنج حاصل را مشاهده کنید.

برای قرار دادن دستگاه در زاویه ۰، ۹۰، ۱۸۰، یا ۲۷۰ درجه:

• در بخش چرخش دستگاه، دکمه‌ای را برای تغییر چرخش انتخاب کنید.

وقتی دستگاه را تنظیم می‌کنید، فیلدهای مقادیر حاصل براساس آن تغییر می‌کند. این‌ها مقادیری هستند که یک برنامه می‌تواند به آن‌ها دسترسی داشته باشد.

برای اطلاعات بیشتر درباره این حسگرها، به نمای کلی حسگرها، حسگرهای حرکتی، و حسگرهای موقعیت مراجعه کنید.

شبیه‌ساز می‌تواند حسگرهای مختلف موقعیت و محیط را شبیه‌سازی کند. این ابزار به شما امکان می‌دهد حسگرهای زیر را تنظیم کنید تا بتوانید آن‌ها را با برنامه‌تان آزمایش کنید:

• دمای محیط: این حسگر محیطی دمای هوای محیط را اندازه‌گیری می‌کند.
• میدان مغناطیسی: این حسگر موقعیت، میدان مغناطیسی محیطی را به‌ترتیب در محورهای X،‏ Y، و Z اندازه‌گیری می‌کند. مقادیر برحسب میکروتسلا (μT) است.
• مجاورت: این حسگر موقعیت فاصله از یک شیء را اندازه‌گیری می‌کند؛ برای مثال، می‌تواند به تلفن اطلاع دهد که چهره‌ای به آن نزدیک شده است تا تماس برقرار کند. برای استفاده از این کنترل، حسگر مجاورت باید در AVD شما فعال باشد.
• نور: این حسگر محیطی میزان روشنایی را اندازه‌گیری می‌کند. مقادیر به واحد لوکس است.
• فشار: این حسگر محیطی فشار هوای محیط را اندازه‌گیری می‌کند. مقادیر برحسب واحد میلی‌بار (hPa) است.
• رطوبت نسبی: این حسگر محیطی رطوبت نسبی محیط را اندازه‌گیری می‌کند.

برای اطلاعات بیشتر درباره این حسگرها، نمای کلی حسگرها، حسگرهای موقعیت، و حسگرهای محیطی را ببینید.

• زمینه پنجره شبیه‌ساز: روشن یا تیره را انتخاب کنید.
• ارسال میان‌برهای صفحه‌کلید به: به‌طور پیش‌فرض، برخی‌از ترکیب‌های صفحه‌کلید میان‌برهای کنترل شبیه‌ساز را راه‌اندازی می‌کنند. اگر برنامه‌ای توسعه می‌دهید که شامل میان‌برهای صفحه‌کلید است، مثلاً برنامه‌ای که برای دستگاه‌های دارای صفحه‌کلید بلوتوث طراحی شده است، می‌توانید این تنظیم را تغییر دهید تا همه ورودی‌های صفحه‌کلید به دستگاه مجازی ارسال شود، ازجمله ورودی‌هایی که در شبیه‌ساز میان‌بر هستند.
• مکان ذخیره نماگرفت: برای مشخص کردن مکان ذخیره نماگرفت‌های صفحه شبیه‌ساز، روی نماد پوشه کلیک کنید.
• استفاده از مکان ADB شناسایی‌شده: اگر شبیه‌ساز را از Android Studio اجرا می‌کنید، این تنظیم را انتخاب کنید (پیش‌فرض). اگر شبیه‌ساز را از خارج از «استودیو Android» اجرا می‌کنید و می‌خواهید از adb اجرایی خاصی استفاده کند، این گزینه را لغو انتخاب کنید و مکان «ابزارهای کیت توسعه نرم‌افزار» را مشخص کنید. اگر این تنظیم نادرست باشد، ویژگی‌هایی مثل گرفتن نماگرفت و نصب برنامه با کشیدن و رها کردن کار نمی‌کند.
• زمان ارسال گزارش خرابی: همیشه، هرگز، یا پرسیده شود را انتخاب کنید.
• نمایش قاب پنجره اطراف دستگاه: به‌طور پیش‌فرض، شبیه‌سازهای دارای فایل‌های پوست دستگاه بدون قاب پنجره اطراف نمایش داده می‌شوند.

برای جزئیات بیشتر، استفاده از پراکسی‌ها با شبیه‌ساز Android را ببینید.

• شتاب‌دهی گرافیکی: نوع شتاب‌دهی گرافیکی را انتخاب کنید.
  • انتخاب خودکار: به‌طور خودکار شتاب‌دهی گرافیکی سخت‌افزار یا نرم‌افزار را براساس پیکربندی سیستم شما انتخاب می‌کند. شبیه‌ساز قابلیت‌های GPU و سازگاری درایور شما را ارزیابی می‌کند تا پایدارترین پس‌بخش را تعیین کند.
  • نرم‌افزار: براساس پیکربندی AVD، ویژگی‌های درخواست‌شده، و سنجه‌های کیفیت شبیه‌ساز، بهینه‌ترین درایورهای رندرینگ نرم‌افزاری را انتخاب می‌کند.
  • سخت‌افزار: از «واحد پردازش گرافیکی» رایانه برای حداکثر عملکرد استفاده می‌کند. برای عملکرد توصیه می‌شود، هرچند برخی‌از پیکربندی‌های سخت‌افزاری ممکن است با خطاهای سازگاری مواجه شوند.
  برای کنترل دقیق‌تر بر انتخاب پسای گرافیک، می‌توانید از گزینه خط فرمان -gpu استفاده کنید.
• سطح API‏ OpenGL ES: حداکثر نسخه OpenGL ES را برای استفاده در شبیه‌ساز انتخاب کنید.
  • انتخاب خودکار: اجازه دهید شبیه‌ساز نسخه OpenGL ES را براساس پشتیبانی میزبان و مهمان انتخاب کند.
  • حداکثر رندرکننده (تا OpenGL ES 3.1): تلاش برای استفاده از حداکثر نسخه OpenGL ES.
  • سازگاری (OpenGL ES 1.1/2.0): از نسخه‌ای از OpenGL ES استفاده کنید که با اکثر محیط‌ها سازگار است.

این قاب فهرست کاملی از میان‌برهای صفحه‌کلید را برای شبیه‌ساز ارائه می‌دهد. برای باز کردن این قاب هنگام کار در شبیه‌ساز، F1 (Command+/ در macOS) را فشار دهید.

برای اینکه میان‌برها کار کنند، گزینه ارسال میان‌برهای صفحه‌کلید در صفحه تنظیمات عمومی باید روی کنترل‌های شبیه‌ساز (پیش‌فرض) تنظیم شود.

وقتی شبیه‌ساز در حالت جاسازی‌شده با Android Studio اجرا می‌شود، این گزینه منو دردسترس نیست. اگر از شبیه‌ساز در حالت جاسازی‌شده استفاده می‌کنید، می‌توانید میان‌برهای صفحه‌کلید را در فایل (استودیو Android در macOS) > تنظیمات > نقشه کلید در اجرای دستگاه‌ها پیدا کنید.

برای رفتن به مستندات آنلاین شبیه‌ساز، روی مستندات کلیک کنید.

برای ثبت اشکال در شبیه‌ساز، روی ارسال بازخورد کلیک کنید. برای کسب اطلاعات بیشتر، با نحوه گزارش کردن اشکالات شبیه‌ساز آشنا شوید.

وقتی شبیه‌ساز در حالت جاسازی‌شده با Android Studio اجرا می‌شود، این گزینه منو دردسترس نیست. اگر از شبیه‌ساز در حالت جاسازی‌شده استفاده می‌کنید، الگوی اشکال را با کلیک کردن روی راهنما > ارسال گزارش اشکال باز کنید و جزئیات اشکالات «شبیه‌ساز Android» را به‌صورت دستی اضافه کنید.

ببینید شبیه‌ساز از کدام درگاه adb استفاده می‌کند و همچنین شماره نسخه‌های Android و شبیه‌ساز را ببینید. جدیدترین نسخه شبیه‌ساز دردسترس را با نسخه خودتان مقایسه کنید تا متوجه شوید جدیدترین نرم‌افزار را نصب کرده‌اید یا نه.

شماره سریال شبیه‌ساز emulator-adb_port است، که می‌توانید آن را به‌عنوان گزینه خط فرمان adb مشخص کنید، برای مثال.