Dodaj możliwości do skrótów

Funkcje w shortcuts.xml umożliwiają deklarowanie typów działań, które użytkownicy mogą wykonać, aby uruchomić aplikację i bezpośrednio wykonać określone zadanie. Funkcja składa się z nazwy działania i intent, która kieruje użytkownika do miejsca docelowego w aplikacji, gdzie może on zrealizować intencję użytkownika.

Określanie funkcji w pliku shortcuts.xml

Elementy capability definiujesz w pliku zasobów shortcuts.xml w projekcie tworzenia aplikacji na Androida. Aby zdefiniować element capability, wykonaj te czynności:

1. Utwórz zasób shortcuts.xml, postępując zgodnie z instrukcjami w artykule Tworzenie statycznych skrótów.

2. W funkcji podaj te wymagane informacje:

   • Nazwa funkcji: działanie, które ma obsługiwać Twoja aplikacja. Informacje o funkcji, która wymaga definicji możliwości, znajdziesz w dokumentacji komponentu.

   • Miejsce docelowe w aplikacji: miejsce docelowe w aplikacji, w którym uruchamia się działanie, aby spełnić prośbę użytkownika. Zdefiniuj miejsca docelowe aplikacji za pomocą elementów intent zagnieżdżonych w elemencie capability.

   • Mapowania parametrów: każdy element intent może zawierać parametry, które mają być przekazywane jako dane extra intencji.

Poniższy przykład pokazuje definicję zdolności w shortcuts.xml dla actions.intent.START_EXERCISE, czyli BII, która umożliwia użytkownikom korzystanie z poleceń głosowych w Asystencie w celu rozpoczęcia treningu w aplikacji treningowej:

<shortcuts xmlns:android="http://schemas.android.com/apk/res/android">
  <capability android:name="actions.intent.START_EXERCISE">
    <intent
      android:action="android.intent.action.VIEW"
      android:targetPackage="com.example.sampleApp"
      android:targetClass="com.example.sampleApp.ExerciseActivity">
      <parameter
        android:name="exercise.name"
        android:key="exerciseType"/>
    </intent>
  </capability>
</shortcuts>

W poprzednim przykładzie atrybut <capability> android:name odnosi się do START_EXERCISE BII. Jeśli użytkownik wywoła ten BII, pytając Asystenta: „OK Google, rozpocznij bieg w aplikacji ExampleApp”, Asystent zrealizuje jego prośbę, korzystając z informacji podanych w zagnieżdżonym elemencie intent. Znak intent w tym przykładzie określa te szczegóły:

• Element android:targetPackage określa docelowy pakiet aplikacji dla tego zamiaru.
• Pole android:targetClass określa aktywność docelową:com.example.sampleApp.ExerciseActivity.
• Intencja parameter deklaruje obsługę parametru BII exercise.name i sposób przekazywania wartości parametru zebranej od użytkownika jako dodatkowych danych w intent.

Przypisywanie skrótów do funkcji

Po zdefiniowaniu funkcji możesz rozszerzyć jej działanie, przypisując do niej statyczne lub dynamiczne skróty. Sposób łączenia skrótów z capability zależy od wdrażanej funkcji i rzeczywistych słów zawartych w żądaniu użytkownika. Na przykład, gdy użytkownik rozpoczyna bieg w aplikacji do śledzenia aktywności, prosząc Asystenta: „OK Google, rozpocznij bieg w aplikacji ExampleApp”. Asystent może użyć skrótu, aby uruchomić instancję capability, która definiuje prawidłowy obiekt ćwiczenia „bieg” dla parametru exercise.name.