این صفحه به‌وسیله ‏Cloud Translation API‏ ترجمه شده است.

سازگاری ورودی در صفحه نمایش های بزرگ

در دستگاه‌های دارای صفحه‌نمایش بزرگ، کاربران اغلب بااستفاده از صفحه‌کلید، موشواره، صفحه لمسی، قلم، یا دسته بازی با برنامه‌ها تعامل برقرار می‌کنند. برای اینکه برنامه‌تان بتواند ورودی از دستگاه‌های خارجی را بپذیرد، این کارها را انجام دهید:

پشتیبانی از صفحه‌کلید پایه را آزمایش کنید، مثلاً Ctrl+Z برای واگرد کردن، Ctrl+C برای کپی کردن، و Ctrl+S برای ذخیره کردن. برای دریافت فهرستی از میان‌برهای صفحه‌کلید پیش‌فرض، به مدیریت کنش‌های صفحه‌کلید مراجعه کنید.
پشتیبانی پیشرفته از صفحه‌کلید را آزمایش کنید، برای مثال، پیمایش صفحه‌کلید با کلید جهش و کلید پیکان، تأیید ورودی نوشتار با کلید ورود، و پخش و مکث در برنامه‌های رسانه با کلید فاصله.
تعامل‌های اصلی با موشواره، ازجمله کلیک راست برای منو زمینه‌ای، تغییرات نماد در هنگام نگه داشتن موشواره، و رویدادهای پیمایش با چرخ موشواره یا پد لمسی در عناصر سفارشی را آزمایش کنید.
دستگاه‌های ورودی مختص برنامه مثل قلم، دسته‌های کنترل بازی، و کنترل‌کننده‌های MIDI برنامه موسیقی را آزمایش کنید.
از پشتیبانی ورودی پیشرفته استفاده کنید تا برنامه‌تان در محیط‌های رایانه متمایز شود، برای مثال، از صفحه لمسی به‌عنوان محوشونده متقاطع برای برنامه‌های DJ، از ضبط موشواره برای بازی‌ها، و از میانبرهای صفحه‌کلید برای کاربران صفحه‌کلیدمحور استفاده کنید.

صفحه‌کلید

نحوه پاسخ برنامه شما به ورودی صفحه‌کلید در تجربه کاربری صفحه‌نمایش بزرگ نقش دارد. سه نوع ورودی صفحه‌کلید وجود دارد: پیمایش، فشار کلید، و میان‌برها.

پیمایش با صفحه‌کلید به‌ندرت در برنامه‌های لمسی اجرا می‌شود، اما کاربران انتظار دارند وقتی از برنامه استفاده می‌کنند و دستشان روی صفحه‌کلید است، این امکان را داشته باشند. پیمایش با صفحه‌کلید می‌تواند در تلفن‌ها، رایانه‌های لوحی، دستگاه‌های تاشو، و دستگاه‌های رایانه رومیزی برای کاربران دارای نیازهای دسترس‌پذیری ضروری باشد.

برای بسیاری از برنامه‌ها، پیمایش با کلیدهای جهت‌نما و جهش به‌طور خودکار توسط چارچوب Android مدیریت می‌شود. برای مثال، Button به‌طور پیش‌فرض قابل‌تمرکز است و پیمایش صفحه‌کلید معمولاً بدون نیاز به کد اضافی کار می‌کند. برای فعال کردن پیمایش با صفحه‌کلید برای نماهایی که به‌طور پیش‌فرض قابل‌تمرکز نیستند، آن‌ها را به‌عنوان قابل‌تمرکز علامت‌گذاری کنید، که این کار را می‌توان به‌صورت برنامه‌نویسی یا در XML انجام داد:

کاتلین

yourView.isFocusable = true

جاوا

yourView.setFocusable(true);

یا می‌توانید مشخصه focusable را در فایل چیدمانتان تنظیم کنید:

android:focusable="true"

برای کسب اطلاعات بیشتر، مدیریت فوکوس را ببینید.

وقتی تمرکز فعال باشد، چارچوب Android براساس موقعیت همه نماهای کانونی، نقشه پیمایشی ایجاد می‌کند. این معمولاً همان‌طور که انتظار می‌رود کار می‌کند و به توسعه بیشتری نیاز ندارد. وقتی نگاشت پیش‌فرض برای نیازهای برنامه صحیح نباشد، نگاشت را می‌توان به‌صورت زیر ملغی کرد:

کاتلین

// Arrow keys
yourView.nextFocusLeftId = R.id.view_to_left
yourView.nextFocusRightId = R.id.view_to_right
yourView.nextFocusTopId = R.id.view_above
yourView.nextFocusBottomId = R.id.view_below
// Tab key
yourView.nextFocusForwardId = R.id.next_view

جاوا

// Arrow keys
yourView.setNextFocusLeftId(R.id.view_to_left);
yourView.setNextFocusRightId(R.id.view_to_left);
yourView.setNextFocusTopId(R.id.view_to_left);
yourView.setNextFocusBottomId(R.id.view_to_left);
// Tab key
yourView.setNextFocusForwardId(R.id.next_view);

دسترسی به هر عنصر واسط کاربر برنامه را فقط بااستفاده از صفحه‌کلید آزمایش کنید. عناصر پرکاربرد باید بدون نیاز به موشواره یا ورودی لمسی دردسترس باشند.

به‌یاد داشته باشید که پشتیبانی از صفحه‌کلید ممکن است برای کاربران با نیازهای دسترس‌پذیری ضروری باشد.

ضربه‌کلیدها

برای ورودی نوشتاری که با صفحه‌کلید مجازی روی صفحه (IME) مدیریت می‌شود، مثل EditText ، برنامه‌ها باید در دستگاه‌های با صفحه‌نمایش بزرگ بدون نیاز به کار توسعه اضافی، طبق انتظار عمل کنند. برای ضربه‌های کلیدی که چارچوب نمی‌تواند پیش‌بینی کند، برنامه‌ها باید خودشان رفتار را مدیریت کنند. این امر به‌ویژه برای برنامه‌هایی با نماهای سفارشی صادق است.

برخی‌از نمونه‌ها عبارت‌اند از برنامه‌های گپ که از کلید Enter برای ارسال پیام استفاده می‌کنند، برنامه‌های رسانه‌ای که با کلید فاصله بازپخش را شروع و متوقف می‌کنند، و بازی‌هایی که حرکت را با کلیدهای w، a، s، و d کنترل می‌کنند.

اکثر برنامه‌ها بازمانی onKeyUp() را ملغی می‌کنند و رفتار موردانتظار را برای هر کد کلید دریافتی اضافه می‌کنند:

کاتلین

kotlin override fun onKeyUp(keyCode: Int, event: KeyEvent): Boolean { return when (keyCode) { KeyEvent.KEYCODE_ENTER -> { sendChatMessage() true } KeyEvent.KEYCODE_SPACE -> { playOrPauseMedia() true } else -> super.onKeyUp(keyCode, event) } }

جاوا

@Override
public boolean onKeyUp(int keyCode, KeyEvent event) {
    if (keyCode == KeyEvent.KEYCODE_ENTER) {
        sendMessage();
        return true;
    } else if (KeyEvent.KEYCODE_SPACE){
        playOrPauseMedia();
        return true;
    } else {
        return super.onKeyUp(keyCode, event);
    }
}

رویداد onKeyUp زمانی رخ می‌دهد که کلیدی رها شود. استفاده از «بازخوانی» باعث می‌شود برنامه‌ها نیازی به پردازش چندین رویداد onKeyDown نداشته باشند اگر کلیدی نگه داشته شود یا به‌آرامی رها شود. بازی‌ها و برنامه‌هایی که باید لحظه فشار دادن کلید یا اینکه کاربر کلیدی را پایین نگه داشته است تشخیص دهند، می‌توانند رویداد onKeyDown را بشنوند و رویدادهای تکراری onKeyDown را خودشان مدیریت کنند.

برای اطلاعات بیشتر، به مدیریت کنش‌های صفحه‌کلید مراجعه کنید.

میان‌برها

هنگام استفاده از صفحه‌کلید سخت‌افزاری، انتظار می‌رود میان‌برهای صفحه‌کلید رایج شامل کلیدهای مهار، دگرساز، تبدیل، و فرا وجود داشته باشد. اگر برنامه‌ای میان‌برها را پیاده‌سازی نکند، تجربه کاربری می‌تواند برای کاربران ناامیدکننده باشد. کاربران پیشرفته نیز از میان‌برهای مربوط به کارهای خاص برنامه که اغلب استفاده می‌شوند قدردانی می‌کنند. میان‌برها استفاده از برنامه را آسان‌تر می‌کنند و آن را از برنامه‌هایی که میان‌بر ندارند متمایز می‌کنند.

برخی‌از میان‌برهای رایج عبارت‌اند از Ctrl+S (ذخیره)، Ctrl+Z (واگرد)، و Ctrl+Shift+Z (مجدداً انجام دادن). برای دریافت فهرستی از میان‌برهای پیش‌فرض، به مدیریت کنش‌های صفحه‌کلید مراجعه کنید.

با پیاده‌سازی dispatchKeyShortcutEvent() برای رهگیری همه ترکیب‌های کلید (دگرساز، مهار، تبدیل، و Meta) برای یک کد کلید معین، می‌توان میان‌برها را فعال کرد. برای بررسی کلید تغییردهنده خاص، از این استفاده کنید:

کاتلین

override fun dispatchKeyShortcutEvent(event: KeyEvent): Boolean {
  return when (event.keyCode) {
    KeyEvent.KEYCODE_O -> {
      openFile() // Ctrl+O, Shift+O, Alt+O
      true
    }
    KeyEvent.KEYCODE_Z-> {
      if (event.isCtrlPressed) {
        if (event.isShiftPressed) {
          redoLastAction() // Ctrl+Shift+Z pressed
          true
        } else {
          undoLastAction() // Ctrl+Z pressed
          true
        }
      }
    }
    else -> {
      return super.dispatchKeyShortcutEvent(event)
    }
  }
}

جاوا

@Override
public boolean dispatchKeyShortcutEvent(KeyEvent event) {
  if (event.getKeyCode() == KeyEvent.KEYCODE_O) {
      openFile(); // Ctrl+O, Shift+O, Alt+O
      return true;
  } else if(event.getKeyCode() == KeyEvent.KEYCODE_Z) {
      if (event.isCtrlPressed()) {
          if (event.isShiftPressed()) {
              redoLastAction();
              return true;
          }
          else {
              undoLastAction();
              return true;
          }
      }
  }
  return super.dispatchKeyShortcutEvent(event);
}

جدا کردن کد میان‌بر از مدیریت دیگر ضربه‌های کلید (مثل onKeyUp() و onKeyDown()) به‌طور پیش‌فرض کلیدهای اصلاح‌گر را بدون نیاز به پیاده‌سازی دستی بررسی‌های کلید اصلاح‌گر در هر مورد می‌پذیرد. اجازه دادن به همه ترکیب‌های کلید اصلاح‌گر همچنین می‌تواند برای کاربرانی که به چیدمان‌های مختلف صفحه‌کلید و سیستم‌عامل‌ها عادت دارند راحت‌تر باشد.

بااین‌حال، می‌توانید با بررسی KeyEvent.isCtrlPressed()،‏ KeyEvent.isShiftPressed()، یا KeyEvent.isAltPressed()، میان‌برها را در onKeyUp() پیاده‌سازی کنید. اگر عملکرد کلید اصلاح‌شده بیشتر تغییر در عملکرد برنامه باشد تا میان‌بر، حفظ آن آسان‌تر است. برای مثال، در بازی‌ها وقتی W به‌معنی «به‌جلو رفتن» و Shift+W به‌معنی «به‌جلو دویدن» است.

کاتلین

override fun onKeyUp(keyCode: Int, event: KeyEvent): Boolean {
  return when(keyCode) {
    KeyEvent.KEYCODE_W-> {
      if (event.isShiftPressed) {
        if (event.isCtrlPressed) {
          flyForward() // Ctrl+Shift+W pressed
          true
        } else {
          runForward() // Shift+W pressed
          true
        }
      } else {
        walkForward() // W pressed
        true
      }
    }
    else -> super.onKeyUp(keyCode, event)
  }
}

جاوا

@Override
public boolean onKeyUp(int keyCode, KeyEvent event) {
    if (keyCode == KeyEvent.KEYCODE_W) {
        if (event.isShiftPressed()) {
            if (event.isCtrlPressed()) {
                flyForward(); // Ctrl+Shift+W pressed
                return true;
            } else {
                runForward(); // Shift+W pressed
                return true;
            }
        } else {
            walkForward();
            return true;
        }
    }
    return super.onKeyUp(keyCode, event);
}

همچنین راهنمای میان‌برهای صفحه‌کلید را ببینید.

قلم

بسیاری از دستگاه‌های صفحه‌نمایش بزرگ با قلم ارائه می‌شوند. برنامه‌های Android قلم‌ها را به‌عنوان ورودی صفحه لمسی مدیریت می‌کنند. برخی‌از دستگاه‌ها ممکن است میز طراحی USB یا بلوتوثی نیز داشته باشند، مثل Wacom Intuos. برنامه‌های Android می‌توانند ورودی بلوتوث دریافت کنند اما ورودی USB دریافت نمی‌کنند.

رویداد قلم به‌عنوان رویداد صفحه لمسی توسط View#onTouchEvent() یا View#onGenericMotionEvent() گزارش می‌شود و حاوی MotionEvent#getSource() از نوع SOURCE_STYLUS است.

شیء MotionEvent حاوی اطلاعاتی درباره رویداد است:

بسته به ابزاری که با نمایشگر تماس داشته است، MotionEvent#getToolType() TOOL_TYPE_FINGER، TOOL_TYPE_STYLUS، یا TOOL_TYPE_ERASER را برمی‌گرداند
MotionEvent#getPressure() فشار فیزیکی واردشده به قلم لمسی را گزارش می‌کند (درصورت پشتیبانی)
MotionEvent#getAxisValue() با MotionEvent.AXIS_TILT و MotionEvent.AXIS_ORIENTATION انحراف فیزیکی و جهت قلم (درصورت پشتیبانی) را ارائه می‌دهد

امتیازهای تاریخی

‫Android رویدادهای ورودی را دسته‌بندی می‌کند و آن‌ها را یک‌بار در هر قاب ارائه می‌دهد. قلم می‌تواند رویدادها را با بسامدهای بسیار بالاتری نسبت‌به نمایشگر گزارش کند. هنگام ایجاد برنامه‌های طراحی، بااستفاده از getHistorical API، رویدادهایی را که ممکن است در گذشته نزدیک رخ داده باشند بررسی کنید:

عدم پذیرش کف دست

وقتی کاربران بااستفاده از قلم طراحی می‌کنند، می‌نویسند، یا با برنامه شما تعامل برقرار می‌کنند، گاهی اوقات با کف دستشان صفحه را لمس می‌کنند. رویداد لمس (روی ACTION_DOWN یا ACTION_POINTER_DOWN تنظیم شده است) می‌تواند به برنامه‌تان گزارش شود قبل‌از اینکه سیستم لمس اتفاقی کف دست را تشخیص دهد و آن را نادیده بگیرد.

‫Android رویدادهای لمس کف دست را با ارسال MotionEvent لغو می‌کند. اگر برنامه شما ACTION_CANCEL دریافت کرد، اشاره را لغو کنید. اگر برنامه شما ACTION_POINTER_UP را دریافت می‌کند، بررسی کنید که آیا FLAG_CANCELED تنظیم شده است یا نه. اگر این‌طور است، اشاره را لغو کنید.

فقط برای FLAG_CANCELED بررسی نکنید. در Android 13 (میانای برنامه‌سازی کاربردی سطح ۳۳) و بالاتر، سیستم FLAG_CANCELED را برای ACTION_CANCEL رویداد تنظیم می‌کند، اما سیستم پرچم را در نسخه‌های پایین‌تر Android تنظیم نمی‌کند.

‫Android نسخه ۱۲

در Android 12 (میانای برنامه‌سازی کاربردی سطح ۳۲) و نسخه‌های پایین‌تر، تشخیص رد کردن کف دست فقط برای رویدادهای لمس تک‌اشاره‌ای امکان‌پذیر است. اگر لمس کف دست تنها اشاره‌گر باشد، سیستم با تنظیم ACTION_CANCEL روی شیء رویداد حرکتی، رویداد را لغو می‌کند. اگر اشاره‌گرهای دیگر پایین باشند، سیستم ACTION_POINTER_UP را تنظیم می‌کند که برای تشخیص عدم پذیرش کف دست کافی نیست.

Android 13

در Android 13 (میانای برنامه‌سازی کاربردی ۳۳) و نسخه‌های بالاتر، اگر لمس کف دست تنها اشاره‌گر باشد، سیستم با تنظیم ACTION_CANCEL و FLAG_CANCELED در شیء رویداد حرکت، رویداد را لغو می‌کند. اگر اشاره‌گرهای دیگر پایین باشند، سیستم ACTION_POINTER_UP و FLAG_CANCELED را تنظیم می‌کند.

هرگاه برنامه‌تان رویداد حرکتی با ACTION_POINTER_UP دریافت کرد، FLAG_CANCELED را بررسی کنید تا مشخص شود آیا رویداد نشان‌دهنده رد کردن کف دست (یا لغو رویداد دیگر) است یا نه.

برنامه‌های یادداشت‌برداری

‫ChromeOS هدف ویژه‌ای دارد که برنامه‌های یادداشت‌برداری ثبت‌شده را به کاربران نشان می‌دهد. برای ثبت کردن برنامه به‌عنوان برنامه یادداشت‌برداری، موارد زیر را به مانیفست برنامه اضافه کنید:

<intent-filter>
    <action android:name="org.chromium.arc.intent.action.CREATE_NOTE" />
    <category android:name="android.intent.category.DEFAULT" />
</intent-filter>

وقتی برنامه‌ای در سیستم ثبت می‌شود، کاربر می‌تواند آن را به‌عنوان برنامه یادداشت‌برداری پیش‌فرض انتخاب کند. وقتی یادداشت جدیدی درخواست می‌شود، برنامه باید یادداشت خالی‌ای ایجاد کند که برای ورودی قلم آماده باشد. وقتی کاربر بخواهد تصویری را نشانه‌گذاری کند (مثلاً نماگرفت یا تصویر بارگیری‌شده)، برنامه با ClipData حاوی یک یا چند مورد با نشانی‌های وب content:// راه‌اندازی می‌شود. برنامه باید یادداشتی ایجاد کند که از اولین تصویر پیوست‌شده به‌عنوان تصویر پس‌زمینه استفاده کند و وارد حالتی شود که کاربر بتواند با قلم روی صفحه نقاشی کند.

آزمایش کردن هدف‌های یادداشت‌برداری بدون قلم

برای آزمایش اینکه آیا برنامه‌ای بدون قلم فعال به‌درستی به هدف‌های یادداشت‌برداری پاسخ می‌دهد یا نه، از روش زیر برای نمایش گزینه‌های یادداشت‌برداری در ChromeOS استفاده کنید:

به حالت توسعه‌دهنده بروید و دستگاه را نوشتنی کنید
برای باز کردن ترمینال، Ctrl+Alt+F2 را فشار دهید
اجرای فرمان sudo vi /etc/chrome_dev.conf
برای ویرایش کردن و افزودن --ash-enable-palette به خط جدید در انتهای فایل، i را فشار دهید
با فشار دادن Esc و سپس تایپ کردن :، w، q و فشار دادن Enter ذخیره کنید
برای بازگشت به رابط کاربری معمولی ChromeOS، کلیدهای Ctrl+Alt+F1 را فشار دهید
از سیستم خارج شوید، سپس دوباره به سیستم وارد شوید

اکنون منو قلم باید در قفسه باشد:

روی دکمه قلم در قفسه تک‌ضرب بزنید و یادداشت جدید را انتخاب کنید. با این کار، یادداشت طراحی خالی باز می‌شود.
نماگرفت بگیرید. از قفسه، دکمه قلم > ضبط صفحه یا بارگیری تصویر را انتخاب کنید. باید گزینه حاشیه‌نویسی تصویر در اعلان وجود داشته باشد. با این کار، برنامه با تصویر آماده برای حاشیه‌نویسی راه‌اندازی می‌شود.

پشتیبانی از موشواره و صفحه لمسی

اکثر برنامه‌ها معمولاً فقط باید سه رویداد بزرگ صفحه‌نمایش‌محور را مدیریت کنند: کلیک راست، نگه‌داشتن، و کشیدن و رها کردن.

کلیک راست

هر کنشی که باعث شود برنامه منو زمینه‌ای را نشان دهد، مثل لمس کردن و نگه داشتن روی مورد فهرست، باید به رویدادهای کلیک راست نیز واکنش نشان دهد.

برای مدیریت رویدادهای کلیک راست، برنامه‌ها باید View.OnContextClickListener را ثبت کنند:

کاتلین

yourView.setOnContextClickListener {
    showContextMenu()
    true
}

جاوا

yourView.setOnContextClickListener(v -> {
    showContextMenu();
    return true;
});

برای جزئیات ساخت منوهای زمینه‌ای، به ایجاد منو زمینه‌ای مراجعه کنید.

نگه داشتن موشواره روی یک مورد

با مدیریت رویدادهای نگه داشتن نشانگر، می‌توانید چیدمان‌های برنامه‌تان را صیقلی‌تر و استفاده از آن‌ها را آسان‌تر کنید. این امر به‌ویژه برای بازدید:

کاتلین

// Change the icon to a "hand" pointer on hover.
// Highlight the view by changing the background.
yourView.setOnHoverListener { view, _ ->
    addVisualHighlighting(true)
    view.pointerIcon =
        PointerIcon.getSystemIcon(view.context, PointerIcon.TYPE_HAND)
    true // Listener consumes the event.
}

جاوا

// Change the icon to a "hand" pointer on hover.
// Highlight the view by changing the background.
yourView.setOnHoverListener((view, event) -> {
    addVisualHighlighting(true);
    view.setPointerIcon(
        PointerIcon.getSystemIcon(view.getContext(), PointerIcon.TYPE_HAND)
    );
    return true; // Listener consumes the event.
});

دو نمونه رایج از این موارد عبارت‌اند از:

با تغییر نماد اشاره‌گر موشواره، به کاربران نشان می‌دهد که آیا عنصر رفتار تعاملی دارد یا نه، مثلاً کلیک‌کردنی یا ویرایش‌کردنی است
افزودن بازخورد دیداری به موارد در فهرست یا جدولی بزرگ وقتی اشاره‌گر روی آن‌ها نگه داشته می‌شود

کشیدن و رها کردن

در محیط چند پنجره‌ای، کاربران انتظار دارند بتوانند موارد را بین برنامه‌ها بکشند و رها کنند. این موضوع برای دستگاه‌های رایانه رومیزی و همچنین رایانه‌های لوحی، تلفن‌ها، و دستگاه‌های تاشو در حالت صفحه تقسیم‌شده نیز صادق است.

درنظر بگیرید که آیا کاربران احتمالاً موارد را به برنامه شما می‌کشند یا نه. برای مثال، ویرایشگران عکس باید انتظار دریافت عکس داشته باشند، پخش‌کننده‌های صوتی باید انتظار دریافت فایل‌های صوتی داشته باشند، و برنامه‌های طراحی باید انتظار دریافت عکس داشته باشند.

برای افزودن پشتیبانی از کشیدن و رها کردن، به فعال کردن کشیدن و رها کردن مراجعه کنید و پست وبلاگ Android در ChromeOS — پیاده‌سازی کشیدن و رها کردن را ببینید.

ملاحظات ویژه برای ChromeOS

به‌خاطر داشته باشید که برای دسترسی به مواردی که از خارج برنامه کشیده شده‌اند، با requestDragAndDropPermissions() اجازه درخواست کنید
برای اینکه بتوان موردی را به برنامه‌های دیگر کشید، باید پرچم View.DRAG_FLAG_GLOBAL را داشته باشد

پشتیبانی پیشرفته از اشاره‌گر

برنامه‌هایی که مدیریت پیشرفته ورودی موشواره و صفحه لمسی را انجام می‌دهند باید اصلاح‌گر View#onGenericMotionEvent() و از [MotionEvent.getSource()][] برای تمایز بین SOURCE_MOUSE و SOURCE_TOUCHSCREEN استفاده کنید.

برای پیاده‌سازی رفتار موردنیاز، شیء MotionEvent را بررسی کنید:

حرکت ACTION_HOVER_MOVE رویداد تولید می‌کند.
دکمه‌ها رویدادهای ACTION_BUTTON_PRESS و ACTION_BUTTON_RELEASE را تولید می‌کنند. همچنین می‌توانید وضعیت فعلی همه دکمه‌های موشواره و پد لمسی را بااستفاده از getButtonState() بررسی کنید.
پیمایش چرخ موشواره ACTION_SCROLL رویداد تولید می‌کند.

دسته کنترل بازی

برخی‌از دستگاه‌های Android با صفحه‌نمایش بزرگ از حداکثر چهار کنترل‌کننده بازی پشتیبانی می‌کنند. از میاناهای برنامه‌سازی کاربردی استاندارد دسته کنترل بازی Android برای مدیریت دسته‌های کنترل بازی استفاده کنید (پشتیبانی از دسته‌های کنترل بازی را ببینید).

دکمه‌های دسته کنترل بازی طبق یک نگاشت مشترک به مقادیر رایج نگاشت می‌شوند. اما همه سازندگان کنترل‌کننده بازی از قراردادهای یکسانی برای نگاشت استفاده نمی‌کنند. اگر به کاربران اجازه دهید نگاشت‌های کنترل‌کننده محبوب مختلف را انتخاب کنند، می‌توانید تجربه بسیار بهتری ارائه دهید. برای اطلاعات بیشتر، پردازش فشار دکمه پد بازی را ببینید.

حالت ترجمه ورودی

‫ChromeOS به‌طور پیش‌فرض حالت ترجمه ورودی را فعال می‌کند. برای اکثر برنامه‌های Android، این حالت کمک می‌کند برنامه‌ها در محیط رایانه عملکرد موردانتظار را داشته باشند. برخی‌از مثال‌ها عبارت‌اند از فعال کردن خودکار پیمایش با دو انگشت در صفحه لمسی، پیمایش با چرخ موشواره، و نگاشت مختصات نمایشگر خام به مختصات پنجره. به‌طورکلی، توسعه‌دهندگان برنامه نیازی ندارند که هیچ‌یک از این رفتارها را خودشان پیاده‌سازی کنند.

اگر برنامه‌ای رفتار ورودی سفارشی را پیاده‌سازی کند، برای مثال کنش جمع کردن پد لمسی دو انگشتی سفارشی را تعریف کند، یا اگر این ترجمه‌های ورودی رویدادهای ورودی موردانتظار برنامه را ارائه ندهند، می‌توانید با افزودن برچسب زیر به مانیفست Android، حالت ترجمه ورودی را غیرفعال کنید:

<uses-feature
    android:name="android.hardware.type.pc"
    android:required="false" />

منابع بیشتر

سازگاری ورودی در ChromeOS

سازگاری ورودی در صفحه نمایش های بزرگ با مجموعه‌ها، منظم بمانید ذخیره و طبقه‌بندی محتوا براساس اولویت‌های شما.

صفحه‌کلید

پیمایش

کاتلین

جاوا

کاتلین

جاوا

ضربه‌کلیدها

کاتلین

جاوا

میان‌برها

کاتلین

جاوا

کاتلین

جاوا

قلم

امتیازهای تاریخی

عدم پذیرش کف دست

‫Android نسخه ۱۲

Android 13

برنامه‌های یادداشت‌برداری

آزمایش کردن هدف‌های یادداشت‌برداری بدون قلم

پشتیبانی از موشواره و صفحه لمسی

کلیک راست

کاتلین

جاوا

نگه داشتن موشواره روی یک مورد

کاتلین

جاوا

کشیدن و رها کردن

پشتیبانی پیشرفته از اشاره‌گر

دسته کنترل بازی

حالت ترجمه ورودی

منابع بیشتر

سازگاری ورودی در صفحه نمایش های بزرگ