Uruchamianie aplikacji Część pakietu Android Jetpack.
Biblioteka uruchamiania aplikacji zapewnia prosty i skuteczny sposób inicjowania komponentów podczas uruchamiania aplikacji. Zarówno deweloperzy bibliotek, jak i deweloperzy aplikacji mogą korzystać z uruchamiania aplikacji, aby uprościć sekwencje uruchamiania i jawnie określić kolejność inicjowania.
Zamiast definiować osobne dostawców treści dla każdego komponentu, który musisz zainicjować, funkcja uruchamiania aplikacji umożliwia definiowanie inicjatorów komponentów mających jednego dostawcę treści. Może to znacznie skrócić czas uruchamiania aplikacji.
Skonfiguruj
Aby użyć Jetpack Startup w bibliotece lub aplikacji, dodaj do pliku Gradle ten kod:
Odlotowe
dependencies { implementation "androidx.startup:startup-runtime:1.1.1" }
Kotlin
dependencies { implementation("androidx.startup:startup-runtime:1.1.1") }
Inicjowanie komponentów podczas uruchamiania aplikacji
Komponenty w aplikacjach i bibliotekach są często uruchamiane natychmiast po uruchomieniu. Aby zaspokoić tę potrzebę, możesz skorzystać z usług dostawców treści do zainicjowania każdej zależności, ale utworzenie instancji przez dostawców treści jest kosztowne i może niepotrzebnie spowolnić sekwencję uruchamiania. Dodatkowo Android inicjuje dostawców treści w nieokreślonej kolejności. Uruchamianie aplikacji zapewnia wydajniejszy sposób inicjowania komponentów podczas uruchamiania aplikacji i jawnego definiowania ich zależności.
Aby automatycznie inicjować komponenty przy uruchomieniu aplikacji, musisz zdefiniować inicjator każdego komponentu, który musi zainicjować aplikacja.
Implementowanie inicjatorów komponentów
Aby zdefiniować każdy inicjator komponentów, musisz utworzyć klasę, która implementuje interfejs Initializer<T>
.
Ten interfejs definiuje 2 ważne metody:
- Metoda
create()
, która zawiera wszystkie operacje niezbędne do zainicjowania komponentu i zwraca wystąpienieT
. - Metoda
dependencies()
, która zwraca listę innych obiektówInitializer<T>
, od których zależy inicjator. Za pomocą tej metody możesz kontrolować kolejność uruchamiania inicjatorów przez aplikację podczas uruchamiania.
Załóżmy na przykład, że aplikacja zależy od WorkManager
i musi ją zainicjować przy uruchamianiu. Zdefiniuj klasę WorkManagerInitializer
, która implementuje Initializer<WorkManager>
:
Kotlin
// Initializes WorkManager. class WorkManagerInitializer : Initializer<WorkManager> { override fun create(context: Context): WorkManager { val configuration = Configuration.Builder().build() WorkManager.initialize(context, configuration) return WorkManager.getInstance(context) } override fun dependencies(): List<Class<out Initializer<*>>> { // No dependencies on other libraries. return emptyList() } }
Java
// Initializes WorkManager. class WorkManagerInitializer implements Initializer<WorkManager> { @Override public WorkManager create(Context context) { Configuration configuration = Configuration.Builder().build(); WorkManager.initialize(context, configuration); return WorkManager.getInstance(context); } @Override public List<Class<Initializer<?>>> dependencies() { // No dependencies on other libraries. return emptyList(); } }
Metoda dependencies()
zwraca pustą listę, ponieważ WorkManager
nie zależy od innych bibliotek.
Załóżmy, że Twoja aplikacja zależy też od biblioteki o nazwie ExampleLogger
, która z kolei zależy od biblioteki WorkManager
. Ta zależność oznacza, że najpierw musisz się upewnić, że uruchamianie aplikacji zainicjuje WorkManager
. Zdefiniuj klasę ExampleLoggerInitializer
, która implementuje Initializer<ExampleLogger>
:
Kotlin
// Initializes ExampleLogger. class ExampleLoggerInitializer : Initializer<ExampleLogger> { override fun create(context: Context): ExampleLogger { // WorkManager.getInstance() is non-null only after // WorkManager is initialized. return ExampleLogger(WorkManager.getInstance(context)) } override fun dependencies(): List<Class<out Initializer<*>>> { // Defines a dependency on WorkManagerInitializer so it can be // initialized after WorkManager is initialized. return listOf(WorkManagerInitializer::class.java) } }
Java
// Initializes ExampleLogger. class ExampleLoggerInitializer implements Initializer<ExampleLogger> { @Override public ExampleLogger create(Context context) { // WorkManager.getInstance() is non-null only after // WorkManager is initialized. return ExampleLogger(WorkManager.getInstance(context)); } @Override public List<Class<Initializer<?>>> dependencies() { // Defines a dependency on WorkManagerInitializer so it can be // initialized after WorkManager is initialized. return Arrays.asList(WorkManagerInitializer.class); } }
Ponieważ w metodzie dependencies()
uwzględnisz WorkManagerInitializer
, Startup aplikacji inicjuje WorkManager
przed ExampleLogger
.
Konfigurowanie wpisów w pliku manifestu
App Startup korzysta ze specjalnego dostawcy treści o nazwie InitializationProvider
, którego używa do wykrywania i wywoływania inicjatorów komponentów. Uruchamianie aplikacji wykrywa inicjatory komponentów, sprawdzając najpierw wpis <meta-data>
we wpisie w pliku manifestu InitializationProvider
. Następnie uruchamianie aplikacji wywołuje metody dependencies()
w przypadku wszystkich inicjatorów, które zostały już wykryte.
Oznacza to, że aby inicjator komponentu był wykrywalny przez aplikację App Startup, musi być spełniony jeden z tych warunków:
- Inicjator komponentu ma odpowiedni wpis
<meta-data>
w pliku manifestuInitializationProvider
. - Inicjator komponentu jest wymieniony w metodzie
dependencies()
w inicjatorze, który jest już wykrywalny.
Przeanalizujmy jeszcze raz przykład z elementami WorkManagerInitializer
i ExampleLoggerInitializer
. Aby mieć pewność, że aplikacja startowa będzie mogła wykrywać te inicjatory, dodaj do pliku manifestu ten kod:
<provider
android:name="androidx.startup.InitializationProvider"
android:authorities="${applicationId}.androidx-startup"
android:exported="false"
tools:node="merge">
<!-- This entry makes ExampleLoggerInitializer discoverable. -->
<meta-data android:name="com.example.ExampleLoggerInitializer"
android:value="androidx.startup" />
</provider>
Nie musisz dodawać wpisu <meta-data>
dla WorkManagerInitializer
, ponieważ WorkManagerInitializer
to zależność ExampleLoggerInitializer
.
Oznacza to, że jeśli element ExampleLoggerInitializer
jest wykrywalny, to WorkManagerInitializer
też jest.
Atrybut tools:node="merge"
zapewnia, że narzędzie do łączenia plików manifestu prawidłowo rozwiązuje konflikty wpisów.
Uruchom sprawdzanie lintowań
Biblioteka uruchamiania aplikacji zawiera zestaw reguł lintowania, za pomocą których można sprawdzić, czy inicjatory komponentów zostały prawidłowo zdefiniowane. Te testy lintowania możesz przeprowadzić, uruchamiając polecenie ./gradlew :app:lintDebug
z poziomu wiersza poleceń.
Ręczne inicjowanie komponentów
Zwykle podczas uruchamiania aplikacji obiekt InitializationProvider
używa encji o nazwie AppInitializer
, aby automatycznie wykrywać i uruchamiać inicjatory komponentów podczas uruchamiania aplikacji.
Możesz też jednak użyć bezpośrednio AppInitializer
, by ręcznie inicjować komponenty, których aplikacja nie potrzebuje przy uruchamianiu. Jest to tzw. leniwe inicjowanie, które pozwala zminimalizować koszty uruchamiania.
Musisz najpierw wyłączyć automatyczne inicjowanie wszystkich komponentów, które chcesz inicjować ręcznie.
Wyłączanie automatycznego inicjowania pojedynczego komponentu
Aby wyłączyć automatyczne inicjowanie pojedynczego komponentu, usuń z pliku manifestu wpis <meta-data>
dotyczący inicjatora tego komponentu.
Na przykład dodanie tego kodu do pliku manifestu wyłączy automatyczne inicjowanie usługi ExampleLogger
:
<provider
android:name="androidx.startup.InitializationProvider"
android:authorities="${applicationId}.androidx-startup"
android:exported="false"
tools:node="merge">
<meta-data android:name="com.example.ExampleLoggerInitializer"
tools:node="remove" />
</provider>
Zamiast po prostu usunąć wpis, użyj w nim tools:node="remove"
, aby mieć pewność, że narzędzie do scalania również usunie wpis ze wszystkich innych scalonych plików manifestu.
Wyłącz automatyczne inicjowanie wszystkich komponentów
Aby wyłączyć całe automatyczne inicjowanie, usuń z pliku manifestu cały wpis dotyczący
InitializationProvider
:
<provider
android:name="androidx.startup.InitializationProvider"
android:authorities="${applicationId}.androidx-startup"
tools:node="remove" />
Ręczne wywoływanie inicjatorów komponentów
Jeśli automatyczne inicjowanie komponentu jest wyłączone, możesz ręcznie zainicjować ten komponent i jego zależności za pomocą AppInitializer
.
Na przykład ten kod wywołuje funkcję AppInitializer
i ręcznie inicjuje ExampleLogger
:
Kotlin
AppInitializer.getInstance(context) .initializeComponent(ExampleLoggerInitializer::class.java)
Java
AppInitializer.getInstance(context) .initializeComponent(ExampleLoggerInitializer.class);
W efekcie uruchamianie aplikacji inicjuje również WorkManager
, ponieważ WorkManager
jest zależność typu ExampleLogger
.
Prześlij opinię
Podziel się z nami swoją opinią i pomysłami, korzystając z tych zasobów:
- Śledzenie problemów
- Zgłoś problemy, żebyśmy mogli naprawić błędy.
Polecane dla Ciebie
- Uwaga: tekst linku jest wyświetlany, gdy JavaScript jest wyłączony
- Architektura aplikacji: warstwa danych – planowanie zadań za pomocą usługi WorkManager – deweloperzy aplikacji na Androida
- Architektura aplikacji: warstwa danych – DataStore – Android Developers