در دستگاههای دارای Android 10 (سطح API 29) و بالاتر، لایهبندی OpenGL ES (GLES) در دسترس است. یک برنامه قابل اشکالزدایی میتواند لایههای GLES را از APK خود، از دایرکتوری پایه خود یا از یک APK لایه انتخابی بارگیری کند.
استفاده از لایه GLES مشابه استفاده از لایه اعتبار سنجی Vulkan است.
الزامات
لایههای GLES فقط در نسخههای GLES 2.0+ پشتیبانی میشوند.
مقداردهی اولیه لایه
پس از پر کردن نقاط ورودی استاندارد، EGL Loader یک LayerLoader
GLES را نمونه سازی می کند. اگر لایه های اشکال زدایی فعال باشند، LayerLoader
دایرکتوری های مشخص شده را برای لایه ها اسکن می کند، مانند بارگذار Vulkan .
اگر لایه بندی فعال باشد، LayerLoader
یک لیست لایه مشخص را جستجو کرده و آن را برمی شمارد. لیست لایه ها با نام فایل های جدا شده از دو نقطه مشخص می شود.
LayerLoader
لایه ها را به ترتیبی که شما مشخص کرده اید طی می کند، بنابراین لایه اول مستقیماً زیر برنامه قرار دارد. برای هر لایه، LayerLoader
نقاط ورودی AndroidGLESLayer_Initialize
و AndroidGLESLayer_GetProcAddress
را ردیابی می کند. لایه ها باید این رابط ها را فراهم کنند تا قابل بارگذاری باشند.
typedef void* (*PFNEGLGETNEXTLAYERPROCADDRESSPROC)(void*, const char*); void* AndroidGLESLayer_Initialize(void* layer_id, PFNEGLGETNEXTLAYERPROCADDRESSPROC get_next_layer_proc_address))
AndroidGLESLayer_Initialize()
یک شناسه برای استفاده از لایه ( layer_id
) و یک نقطه ورودی که می تواند برای جستجوی توابع زیر لایه فراخوانی شود، فراهم می کند. نقطه ورود را می توان همانطور که در نمونه کد زیر نشان داده شده است استفاده کرد:
const char* func = "eglFoo"; void* gpa = get_next_layer_proc_address(layer_id, func);
AndroidGLESLayer_GetProcAddress
آدرس تماس بعدی در زنجیره را می گیرد که لایه باید پس از پایان آن تماس بگیرد. اگر فقط یک لایه وجود داشته باشد، next
برای اکثر توابع مستقیماً به درایور اشاره می کند.
typedef __eglMustCastToProperFunctionPointerType EGLFuncPointer; void* AndroidGLESLayer_GetProcAddress(const char *funcName, EGLFuncPointer next)
برای هر لایهای که GLES LayerLoader
پیدا میکند، AndroidGLESLayer_Initialize
را فراخوانی میکند، لیستهای عملکرد libEGL
را میپیماید، و AndroidGLESLayer_GetProcAddress
را برای همه توابع شناختهشده فراخوانی میکند. تعیین نحوه ردیابی آدرس بعدی به عهده لایه است. اگر لایه یک تابع را قطع کند، آدرس تابع را ردیابی می کند. اگر لایه تابعی را رهگیری نکند، AndroidGLESLayer_GetProcAddress
همان آدرس تابعی را که ارسال شده برمیگرداند. سپس LayerLoader
لیست هوک تابع را به روز می کند تا به نقطه ورودی لایه اشاره کند.
لایهها برای انجام کاری با اطلاعات AndroidGLESLayer_Initialize
و get_next_layer_proc_address
لازم نیستند، اما ارائه دادهها، پشتیبانی از Android را برای لایههای موجود، مانند Android GPU Inspector و RenderDoc آسانتر میکند. با این دادهها، یک لایه میتواند بهجای انتظار برای تماس با AndroidGLESLayer_GetProcAddress
به طور مستقل توابع را جستجو کند. اگر لایهها قبل از اینکه لودر تمام نقاط ورودی را پرس و جو کند، خود را مقداردهی اولیه کنند، باید از get_next_layer_proc_address
استفاده کنند. eglGetProcAddress
باید از زنجیره به پلتفرم منتقل شود.
لایه ها را قرار دهید
GLES LayerLoader
لایه ها را در مکان های زیر به ترتیب اولویت جستجو می کند:
1. مکان سیستم برای ریشه
این نیاز به دسترسی روت دارد
adb root adb disable-verity adb reboot adb root adb shell setenforce 0 adb shell mkdir -p /data/local/debug/gles adb push <layer>.so /data/local/debug/gles/
2. دایرکتوری پایه برنامه
برنامه هدف باید قابل اشکال زدایی باشد یا باید دسترسی ریشه داشته باشید:
adb push libGLTrace.so /data/local/tmp adb shell run-as com.android.gl2jni cp /data/local/tmp/libGLTrace.so . adb shell run-as com.android.gl2jni ls | grep libGLTrace libGLTrace.so
3. APK خارجی
ABI برنامه مورد نظر خود را تعیین کنید، سپس یک APK حاوی لایه هایی را که می خواهید بارگیری کنید نصب کنید:
adb install --abi armeabi-v7a layers.apk
4. در APK برنامه هدف
مثال زیر نحوه قرار دادن لایه ها در APK برنامه را نشان می دهد:
$ jar tf GLES_layers.apk lib/arm64-v8a/libGLES_glesLayer1.so lib/arm64-v8a/libGLES_glesLayer2.so lib/arm64-v8a/libGLES_glesLayer3.so lib/armeabi-v7a/libGLES_glesLayer1.so lib/armeabi-v7a/libGLES_glesLayer2.so lib/armeabi-v7a/libGLES_glesLayer3.so resources.arsc AndroidManifest.xml META-INF/CERT.SF META-INF/CERT.RSA META-INF/MANIFEST.MF
لایه ها را فعال کنید
میتوانید لایههای GLES را در هر برنامه یا در سطح جهانی فعال کنید. تنظیمات هر برنامه در طول راهاندازی مجدد ادامه مییابد، در حالی که ویژگیهای کلی در راهاندازی مجدد پاک میشوند.
مدل امنیتی و سیاست های اندروید به طور قابل توجهی با سایر پلتفرم ها متفاوت است. برای بارگذاری لایه های خارجی، یکی از موارد زیر باید درست باشد:
فایل مانیفست برنامه هدف شامل عنصر متا داده زیر است (فقط برای برنامههایی اعمال میشود که Android 11 (سطح API 30) یا بالاتر را هدف قرار میدهند):
<meta-data android:name="com.android.graphics.injectLayers.enable" android:value="true" />
شما باید از این گزینه برای پروفایل اپلیکیشن خود استفاده کنید.
برنامه هدف قابل اشکال زدایی است. این گزینه اطلاعات اشکال زدایی بیشتری را به شما می دهد، اما ممکن است بر عملکرد برنامه شما تأثیر منفی بگذارد.
برنامه مورد نظر بر روی یک ساختار اشکالزدایی کاربر از سیستم عامل اجرا میشود که به ریشه دسترسی میدهد.
برای فعال کردن لایه ها در هر برنامه:
# Enable layers adb shell settings put global enable_gpu_debug_layers 1 # Specify target application adb shell settings put global gpu_debug_app <package_name> # Specify layer list (from top to bottom) # Layers are identified by their filenames, such as "libGLLayer.so" adb shell settings put global gpu_debug_layers_gles <layer1:layer2:layerN> # Specify packages to search for layers adb shell settings put global gpu_debug_layer_app <package1:package2:packageN>
برای غیرفعال کردن لایه ها در هر برنامه:
# Delete the global setting that enables layers adb shell settings delete global enable_gpu_debug_layers # Delete the global setting that selects target application adb shell settings delete global gpu_debug_app # Delete the global setting that specifies layer list adb shell settings delete global gpu_debug_layers_gles # Delete the global setting that specifies layer packages adb shell settings delete global gpu_debug_layer_app
برای فعال کردن لایه ها در سطح جهانی:
# This attempts to load layers for all applications, including native # executables adb shell setprop debug.gles.layers <layer1:layer2:layerN>
یک لایه ایجاد کنید
لایهها باید دو تابع زیر را که در مقداردهی اولیه EGL Loader توضیح داده شده است، نشان دهند:
AndroidGLESLayer_Initialize AndroidGLESLayer_GetProcAddress
لایه های غیرفعال
برای لایه ای که فقط تعداد انگشت شماری از توابع را قطع می کند، یک لایه اولیه غیرفعال بهینه است. لایه اولیه غیرفعال منتظر می ماند تا GLES LayerLoader
تابع مورد نیاز خود را مقداردهی اولیه کند.
نمونه کد زیر نحوه ایجاد یک لایه غیرفعال را نشان می دهد.
namespace { std::unordered_map<std::string, EGLFuncPointer> funcMap; EGLAPI EGLBoolean EGLAPIENTRY glesLayer_eglChooseConfig ( EGLDisplay dpy, const EGLint *attrib_list, EGLConfig *configs, EGLint config_size, EGLint *num_config) { EGLFuncPointer entry = funcMap["eglChooseConfig"]; typedef EGLBoolean (*PFNEGLCHOOSECONFIGPROC)( EGLDisplay, const EGLint*, EGLConfig*, EGLint, EGLint*); PFNEGLCHOOSECONFIGPROC next = reinterpret_cast<PFNEGLCHOOSECONFIGPROC>(entry); return next(dpy, attrib_list, configs, config_size, num_config); } EGLAPI EGLFuncPointer EGLAPIENTRY eglGPA(const char* funcName) { #define GETPROCADDR(func) if(!strcmp(funcName, #func)) { \ return (EGLFuncPointer)glesLayer_##func; } GETPROCADDR(eglChooseConfig); // Don't return anything for unrecognized functions return nullptr; } EGLAPI void EGLAPIENTRY glesLayer_InitializeLayer( void* layer_id, PFNEGLGETNEXTLAYERPROCADDRESSPROC get_next_layer_proc_address) { // This function is purposefully empty, since this layer does not proactively // look up any entrypoints } EGLAPI EGLFuncPointer EGLAPIENTRY glesLayer_GetLayerProcAddress( const char* funcName, EGLFuncPointer next) { EGLFuncPointer entry = eglGPA(funcName); if (entry != nullptr) { funcMap[std::string(funcName)] = next; return entry; } return next; } } // namespace extern "C" { __attribute((visibility("default"))) EGLAPI void AndroidGLESLayer_Initialize( void* layer_id, PFNEGLGETNEXTLAYERPROCADDRESSPROC get_next_layer_proc_address) { return (void)glesLayer_InitializeLayer(layer_id, get_next_layer_proc_address); } __attribute((visibility("default"))) EGLAPI void* AndroidGLESLayer_GetProcAddress( const char *funcName, EGLFuncPointer next) { return (void*)glesLayer_GetLayerProcAddress(funcName, next); } }
لایه های فعال
برای لایههای رسمیتر که نیاز به مقداردهی اولیه کامل از جلو دارند، یا لایههایی که نیاز به جستجوی پسوندهای ناشناخته برای EGL Loader دارند، مقداردهی اولیه لایه فعال مورد نیاز است. این لایه از get_next_layer_proc_address
استفاده میکند که AndroidGLESLayer_Initialize
برای جستجوی یک تابع ارائه میکند. این لایه همچنان باید به درخواستهای AndroidGLESLayer_GetProcAddress
از لودر پاسخ دهد تا پلتفرم بداند تماسها را به کجا هدایت کند. نمونه کد زیر نحوه ایجاد یک لایه فعال را نشان می دهد.
namespace { std::unordered_map<std::string, EGLFuncPointer> funcMap; EGLAPI EGLBoolean EGLAPIENTRY glesLayer_eglChooseConfig ( EGLDisplay dpy, const EGLint *attrib_list, EGLConfig *configs, EGLint config_size, EGLint *num_config) { EGLFuncPointer entry = funcMap["eglChooseConfig"]; typedef EGLBoolean (*PFNEGLCHOOSECONFIGPROC)( EGLDisplay, const EGLint*, EGLConfig*, EGLint, EGLint*); PFNEGLCHOOSECONFIGPROC next = reinterpret_cast<PFNEGLCHOOSECONFIGPROC>(entry); return next(dpy, attrib_list, configs, config_size, num_config); } EGLAPI EGLFuncPointer EGLAPIENTRY eglGPA(const char* funcName) { #define GETPROCADDR(func) if(!strcmp(funcName, #func)) { \ return (EGLFuncPointer)glesLayer_##func; } GETPROCADDR(eglChooseConfig); // Don't return anything for unrecognized functions return nullptr; } EGLAPI void EGLAPIENTRY glesLayer_InitializeLayer( void* layer_id, PFNEGLGETNEXTLAYERPROCADDRESSPROC get_next_layer_proc_address) { // Note: This is where the layer would populate its function map with all the // functions it cares about const char* func = “eglChooseConfig”; funcMap[func] = get_next_layer_proc_address(layer_id, func); } EGLAPI EGLFuncPointer EGLAPIENTRY glesLayer_GetLayerProcAddress( const char* funcName, EGLFuncPointer next) { EGLFuncPointer entry = eglGPA(funcName); if (entry != nullptr) { return entry; } return next; } } // namespace extern "C" { __attribute((visibility("default"))) EGLAPI void AndroidGLESLayer_Initialize( void* layer_id, PFNEGLGETNEXTLAYERPROCADDRESSPROC get_next_layer_proc_address) { return (void)glesLayer_InitializeLayer(layer_id, get_next_layer_proc_address); } __attribute((visibility("default"))) EGLAPI void* AndroidGLESLayer_GetProcAddress( const char *funcName, EGLFuncPointer next) { return (void*)glesLayer_GetLayerProcAddress(funcName, next); } }