Davranış değişiklikleri: tüm uygulamalar

Android 17 platformu, uygulamanızı etkileyebilecek davranış değişiklikleri içerir. Aşağıdaki davranış değişiklikleri, targetSdkVersion değerinden bağımsız olarak Android 17'de çalışan tüm uygulamalar için geçerlidir. Uygulamanızı test etmeli ve uygun olduğu durumlarda bu değişiklikleri desteklemek için uygulamanızı gerektiği gibi değiştirmelisiniz.

Yalnızca Android 17'yi hedefleyen uygulamaları etkileyen davranış değişiklikleri listesini de incelemeyi unutmayın.

Temel işlevler

Android 17 (API düzeyi 37), Android sisteminin çeşitli temel özelliklerini değiştiren veya genişleten aşağıdaki değişiklikleri içerir.

Uygulama bellek sınırları

Android 17, uygulamalarınız ve Android kullanıcıları için daha kararlı ve deterministik bir ortam oluşturmak amacıyla cihazın toplam RAM'ine göre uygulama belleği sınırları getiriyor. Android 17'de, sistem temellerini oluşturmak için sınırlar muhafazakar bir şekilde belirlenir. Bu sınırlar, sistem genelinde kararsızlığa yol açarak kullanıcı arayüzünde takılmaya, pilin hızlı tükenmesine ve uygulamaların kapatılmasına neden olmadan önce aşırı bellek sızıntılarını ve diğer aykırı değerleri hedefler. Uygulama oturumlarının büyük çoğunluğunun bu durumdan en az düzeyde etkileneceğini tahmin etsek de bellekle ilgili aşağıdaki en iyi uygulamaları (ör. bellek için bir temel oluşturma) uygulamanızı öneririz.

ApplicationExitInfo içinde getDescription işlevini çağırarak uygulama oturumunuzun etkilenip etkilenmediğini belirleyebilirsiniz. Uygulamanız etkilendiyse çıkış nedeni REASON_OTHER olur ve açıklamada "MemoryLimiter:AnonSwap" dizesiyle birlikte diğer bilgiler yer alır. Bellek sınırı aşıldığında toplanan yığın dökümlerini almak için TRIGGER_TYPE_ANOMALY ile tetikleyici tabanlı profil oluşturma özelliğini de kullanabilirsiniz.

Android Studio Profiler'daki LeakCanary görevi.

Android Studio Panda, bellek sızıntılarını bulmanıza yardımcı olmak için Android Studio Profiler'a doğrudan LeakCanary entegrasyonu ekler. Bu entegrasyon, IDE içinde bağlamsallaştırılmış ve kaynak kodunuzla tamamen entegre edilmiş özel bir görev olarak sunulur.

Güvenlik

Android 17, cihaz ve uygulama güvenliğiyle ilgili aşağıdaki iyileştirmeleri içerir.

usesClearTraffic desteğini sonlandırma planı

Gelecekteki bir sürümde usesCleartextTraffic öğesinin desteğini sonlandırmayı planlıyoruz. Şifrelenmemiş (HTTP) bağlantılar oluşturması gereken uygulamalar, ağ güvenlik yapılandırması dosyası kullanmaya geçmelidir. Bu dosya, uygulamanızın hangi alan adlarına şifresiz metin bağlantıları oluşturması gerektiğini belirtmenize olanak tanır.

Ağ güvenlik yapılandırma dosyalarının yalnızca API seviyesi 24 ve sonraki sürümlerde desteklendiğini unutmayın. Uygulamanızın minimum API düzeyi 24'ten düşükse aşağıdakilerin ikisini de yapmanız gerekir:

  • usesCleartextTraffic özelliğini true olarak ayarlayın.
  • Ağ yapılandırma dosyası kullanma

Uygulamanızın minimum API düzeyi 24 veya daha yüksekse ağ yapılandırma dosyası kullanabilirsiniz ve usesCleartextTraffic şeklinde ayarlamanız gerekmez.

Örtülü URI izinlerini kısıtlama

Şu anda bir uygulama, Send, SendMultiple veya ImageCapture işlemine sahip bir URI ile bir intent başlattığında sistem, hedef uygulamaya okuma ve yazma URI izinlerini otomatik olarak verir. Bu davranışı Android 18'de değiştirmeyi planlıyoruz. Bu nedenle, uygulamaların ilgili URI izinlerini sistemin vermesini beklemek yerine açıkça vermesini öneririz.

Uygulama başına anahtar deposu sınırları

Uygulamalar, cihazdaki tüm uygulamalar için paylaşılan bir kaynak olduğundan Android anahtar deposunda çok sayıda anahtar oluşturmaktan kaçınmalıdır. Android 17'den itibaren sistem, bir uygulamanın sahip olabileceği anahtar sayısını sınırlamaktadır. Android 17 (API düzeyi 37) veya sonraki sürümleri hedefleyen sistem dışı uygulamalar için sınır 50.000 anahtar, diğer tüm uygulamalar için ise 200.000 anahtardır. Sistem uygulamaları, hangi API düzeyini hedeflediklerinden bağımsız olarak 200.000 anahtarla sınırlıdır.

Bir uygulama sınırın üzerinde anahtar oluşturmaya çalışırsa oluşturma işlemi KeyStoreException ile başarısız olur. İstisnanın ileti dizesinde anahtar sınırı hakkında bilgiler yer alır. Uygulama, istisna durumunda getNumericErrorCode() çağrısı yaparsa döndürülen değer, uygulamanın hedeflediği API düzeyine bağlıdır:

  • Android 17'yi (API düzeyi 37) veya sonraki sürümleri hedefleyen uygulamalar: getNumericErrorCode() yeni ERROR_TOO_MANY_KEYS değerini döndürür.
  • Diğer tüm uygulamalar: getNumericErrorCode() döndürür ERROR_INCORRECT_USAGE.

Kullanıcı deneyimi ve sistem arayüzü

Android 17, daha tutarlı ve sezgisel bir kullanıcı deneyimi oluşturmak için aşağıdaki değişiklikleri içerir.

Döndürme işleminden sonra varsayılan IME görünürlüğünü geri yükleme

Android 17'den itibaren, cihazın yapılandırması değiştiğinde (ör. döndürme yoluyla) ve bu değişiklik uygulamanın kendisi tarafından işlenmediğinde önceki IME görünürlüğü geri yüklenmez.

Uygulamanızın, işlemeyeceği bir yapılandırma değişikliğine uğraması ve değişiklikten sonra klavyenin görünür olması gerekiyorsa bunu açıkça istemeniz gerekir. Bu isteği aşağıdaki yöntemlerden biriyle yapabilirsiniz:

  • android:windowSoftInputMode özelliğini stateAlwaysVisible olarak ayarlayın.
  • Etkinliğinizin onCreate() yönteminde programatik olarak dokunmatik klavye isteğinde bulunun veya onConfigurationChanged() yöntemini ekleyin.

İnsan girdisi

Android 17, uygulamaların klavye ve dokunmatik yüzey gibi insan giriş cihazlarıyla etkileşimini etkileyen aşağıdaki değişiklikleri içerir.

Dokunmatik alanlar, işaretçi yakalama sırasında varsayılan olarak göreli etkinlikler sunar.

Android 17'den itibaren bir uygulama View.requestPointerCapture() kullanarak işaretçi yakalama isteğinde bulunursa ve kullanıcı dokunmatik yüzey kullanırsa sistem, kullanıcının dokunuşlarından işaretçi hareketini ve kaydırma hareketlerini tanır ve bunları, yakalanan bir fareden gelen işaretçi ve kaydırma tekerleği hareketleriyle aynı şekilde uygulamaya bildirir. Çoğu durumda bu, yakalanan fareleri destekleyen uygulamaların dokunmatik yüzeyler için özel işleme mantığı eklemesini gerektirmez. Daha fazla bilgi için View.POINTER_CAPTURE_MODE_RELATIVE dokümanlarına bakın.

Daha önce sistem, dokunma yüzeyindeki hareketleri tanımaya çalışmıyordu. Bunun yerine, parmakların ham ve mutlak konumlarını dokunmatik ekran dokunuşlarına benzer bir biçimde uygulamaya iletiyordu. Bir uygulama hâlâ bu mutlak verileri gerektiriyorsa bunun yerine View.requestPointerCapture(int) yöntemini View.POINTER_CAPTURE_MODE_ABSOLUTE ile çağırmalıdır.

Medya

Android 17, medya davranışıyla ilgili aşağıdaki değişiklikleri içerir.

Arka planda ses sağlamlaştırma

Android 17'den itibaren ses çerçevesi, bu değişikliklerin kullanıcı tarafından kasıtlı olarak başlatılmasını sağlamak için ses çalma, ses odağı istekleri ve ses seviyesi değişikliği API'leri dahil olmak üzere arka plandaki ses etkileşimleriyle ilgili kısıtlamalar uygular.

Uygulama geçerli bir yaşam döngüsünde değilken ses API'lerini çağırmaya çalışırsa ses çalma ve ses seviyesi değiştirme API'leri, istisna oluşturmadan veya hata mesajı vermeden sessizce başarısız olur. Ses odağı API'si, AUDIOFOCUS_REQUEST_FAILED sonuç koduyla başarısız oluyor.

Azaltma stratejileri de dahil olmak üzere daha fazla bilgi için Arka planda ses sağlamlaştırma başlıklı makaleyi inceleyin.

Bağlantı

Android 17, cihaz bağlantısını geliştirmek için aşağıdaki değişiklikleri içerir.

Bluetooth bağlantı kaybı durumunda otomatik olarak yeniden eşleme

Android 17, Bluetooth bağlantı kaybını otomatik olarak çözmek için tasarlanmış sistem düzeyinde bir geliştirme olan bağımsız yeniden eşlemeyi sunar.

Daha önce, bir bağlantı kaybolduğunda kullanıcıların çevre biriminin eşlemesini kaldırmak ve ardından yeniden eşlemek için Ayarlar'a manuel olarak gitmesi gerekiyordu. Bu özellik, Android 16'daki güvenlik iyileştirmesini temel alır. Kullanıcıların çevre birimlerinin eşlemesini kaldırmak ve yeniden eşlemek için Ayarlar'a manuel olarak gitmesini gerektirmeden sistemin arka planda bağları yeniden kurmasına olanak tanır.

Çoğu uygulama için kod değişikliği gerekmez ancak geliştiricilerin Bluetooth yığınındaki aşağıdaki davranış değişikliklerinden haberdar olması gerekir:

  • Yeni eşleme bağlamı: ACTION_PAIRING_REQUEST artık EXTRA_PAIRING_CONTEXT ekstrasını içeriyor. Bu ekstra, uygulamaların standart bir eşleme isteği ile otonom sistem tarafından başlatılan yeniden eşleme girişimi arasında ayrım yapmasına olanak tanır.
  • Koşullu anahtar güncellemeleri: Mevcut güvenlik anahtarları yalnızca yeniden eşleme başarılı olursa ve yeni bağlantı, önceki bağlantının güvenlik düzeyini karşılarsa veya aşarsa değiştirilir.
  • Değiştirilmiş amaç zamanlaması: ACTION_KEY_MISSING amacı artık yalnızca bağımsız yeniden eşleme girişimi başarısız olursa yayınlanır. Bu, sistem arka planda bağı başarıyla kurtarırsa uygulamadaki gereksiz hata işlemeyi azaltır.
  • Kullanıcı bildirimi: Sistem, yeni kullanıcı arayüzü bildirimleri ve iletişim kutuları aracılığıyla yeniden eşlemeyi yönetir. Kullanıcılardan, yeniden eşleme girişimini onaylamaları istenir. Böylece yeniden bağlantı kurulduğundan haberdar olurlar.

Çevre birimi üreticileri ve yardımcı uygulama geliştiricileri, donanım ve uygulamanın bağ geçişlerini sorunsuz bir şekilde gerçekleştirdiğini doğrulamalıdır. Bu davranışı test etmek için aşağıdaki yöntemlerden birini kullanarak uzaktan bağlantı kaybını simüle edin:

  • Bağlantı bilgilerini çevre biriminden manuel olarak kaldırma
  • Cihazın eşlemesini manuel olarak kaldırın: Ayarlar > Bağlı cihazlar