Pierwsze kroki z aplikacjami adaptacyjnymi

Plakietka Google Play na dużym ekranie

Zadbaj o to, aby Twoja aplikacja była widoczna w Google Play dla użytkowników, którzy szukają wrażeń użytkownika aplikacji premium na tabletach, urządzeniach składanych, Googlebookach i innych urządzeniach z dużym ekranem.

Aby zoptymalizować aplikację pod kątem wszystkich rozmiarów ekranu, spełnij wymagania poziomu 2 wskazówek dotyczących jakości aplikacji adaptacyjnych. Aby stworzyć wyjątkowe wrażenia na dużych ekranach, spełnij wymagania poziomu 1. Następnie pobierz plakietkę Google Play.

Obecnie w użyciu jest ponad 300 milionów urządzeń z Androidem z dużym ekranem, w tym tabletów, urządzeń składanych, Googlebooków, urządzeń z ChromeOS, wyświetlaczy samochodowych i telewizorów, a ich liczba stale rośnie. Aby zapewnić optymalne wrażenia użytkownikom coraz większej liczby i różnorodności urządzeń z dużym ekranem, a także standardowych telefonów, twórz aplikacje adaptacyjne.

Czym są aplikacje adaptacyjne?

Aplikacje adaptacyjne zmieniają układy na podstawie zmian w wyświetlaniu aplikacji, przede wszystkim rozmiaru okna aplikacji. Aplikacje adaptacyjne dostosowują się też do zmian w układzie urządzeń składanych, np. do trybu stołowego lub książkowego, a także do zmian gęstości ekranu i rozmiaru czcionki.

Zamiast tylko rozciągać lub zmniejszać elementy interfejsu w zależności od rozmiaru okna, aplikacje adaptacyjne zastępują komponenty układu i pokazują lub ukrywają treści. Na przykład na standardowych telefonach aplikacja adaptacyjna może wyświetlać dolny pasek nawigacyjny, ale na dużych ekranach – kolumnę nawigacji. Na dużych ekranach aplikacje adaptacyjne wyświetlają więcej treści, np. w układzie dwupanelowym ze szczegółową listą, a na małych ekranach – mniej treści, czyli listę lub szczegóły.

Rysunek 1. Aplikacja adaptacyjna optymalizuje układ pod kątem różnych rozmiarów okien.

W przeszłości aplikacje zwykle działały na pełnym ekranie. Obecnie aplikacje działają w trybie wielu okien o dowolnym rozmiarze, niezależnie od rozmiaru ekranu urządzenia. Użytkownicy mogą w każdej chwili zmienić rozmiar okna. Dlatego nawet na jednym typie urządzenia aplikacje muszą być adaptacyjne.

Aplikacje adaptacyjne wyglądają świetnie i działają dobrze na każdym urządzeniu w dowolnej konfiguracji.

Dlaczego warto tworzyć adaptacyjne interfejsy?

Użytkownicy oczekują, że aplikacja będzie działać bezbłędnie na wszystkich ich urządzeniach i będzie oferować ulepszone funkcje na dużych ekranach. Użytkownicy mogą wykonywać wiele zadań jednocześnie w trybie wielu okien, co zwiększa wrażenia użytkownika aplikacji i produktywność.

Aplikacje ograniczone do wykonywania jednego zadania na standardowych telefonach tracą dostęp do rosnącej bazy użytkowników o różnych możliwościach.

Google Play

Google Play udostępnia kolekcje aplikacji i rekomendacje dotyczące tabletów i urządzeń składanych, aby pomóc użytkownikom odkrywać wysokiej jakości aplikacje. Aby zaprezentować aplikację na urządzeniach składanych, prześlij zrzuty ekranu na stronę aplikacji w Sklepie Play, które pokazują rozłożone wewnętrzne wyświetlacze w formacie kwadratowym (1:1) i szerokim (4:3) oraz złożone wyświetlacze zewnętrzne.

W Google Play wyraźnie wyróżniamy aplikacje i gry zoptymalizowane pod kątem dużych ekranów, dzięki czemu użytkownicy korzystający z wielu urządzeń mogą łatwo zobaczyć na telefonach oceny i opinie dotyczące dużych ekranów.

Aplikacje, które nie spełniają podstawowych standardów jakości adaptacyjnej (poziom 3 – gotowość do adaptacji), mogą działać w trybie zgodności i wyświetlać na stronie z informacjami o aplikacji ostrzeżenie, że aplikacja może nie działać prawidłowo na urządzeniach użytkowników.

Strona aplikacji w Sklepie Google Play z ostrzeżeniem „Może nie być zoptymalizowana pod kątem Twojego urządzenia”.
Rysunek 2. Ostrzeżenie o jakości technicznej na stronie z informacjami o aplikacji.

Twórz aplikacje adaptacyjne, aby zwiększyć ich wykrywalność w Google Play i zmaksymalizować liczbę urządzeń, na które można je pobrać.

Od czego zacząć

Pomyśl o adaptacyjnym projektowaniu na wszystkich etapach tworzenia aplikacji, od planowania po wdrożenie. Poinformuj grafików o projektowaniu adaptacyjnym. Zaprojektuj aplikację tak, aby była adaptacyjna, a będzie łatwa w zarządzaniu, rozszerzalna i gotowa na przyszłe formaty i tryby okien.

Aby utworzyć aplikację adaptacyjną, która obsługuje wszystkie rozmiary i konfiguracje wyświetlaczy:

  • Podejmowanie decyzji dotyczących układu na podstawie klas rozmiaru okna
  • Tworzenie aplikacji za pomocą biblioteki Compose Material 3 Adaptive
  • Obsługa innych metod wprowadzania danych niż dotyk
  • Testowanie na wszystkich typach urządzeń

Klasy rozmiaru okna

Wymiary okna aplikacji mogą się różnić w zależności od urządzenia, a w przypadku urządzeń składanych – nawet na tym samym urządzeniu, nawet gdy aplikacja jest wyświetlana na pełnym ekranie. Różne orientacje urządzenia dają różne formaty obrazu. W trybie wielu okien rozmiar okna aplikacji, format obrazu i orientacja mogą się różnić od rozmiaru ekranu urządzenia.

Aplikacje adaptacyjne upraszczają i uogólniają problem określania i zarządzania rozmiarem okna, formatem obrazu i orientacją, ponieważ podczas renderowania układów uwzględniają tylko okno aplikacji. Działa to również wtedy, gdy okno aplikacji jest wyświetlane na pełnym ekranie.

Klasy rozmiaru okna dzielą okna aplikacji na kompaktowe, średnie i rozszerzone na podstawie szerokości lub wysokości okna.

Ilustracja przedstawiająca klasy rozmiaru okna o szerokości kompaktowej, średniej i szerokości po rozwinięciu.
Rysunek 3. Klasy rozmiaru okna na podstawie szerokości wyświetlacza.

Oblicz WindowSizeClass aplikacji za pomocą funkcji najwyższego poziomu currentWindowAdaptiveInfo() z biblioteki Compose Material 3 Adaptive. Funkcja zwraca instancję WindowAdaptiveInfo, która zawiera windowSizeClass. Aplikacja otrzymuje aktualizacje, gdy klasa rozmiaru okna zmieni się:

val windowSizeClass = currentWindowAdaptiveInfo().windowSizeClass

Panele treści

Układ aktywności jest czasami nazywany ekranem. Aplikacja może mieć na przykład ekran główny, ekran listy i ekran szczegółów elementu. Terminologia sugeruje, że każda aktywność wypełnia ekran urządzenia.

Jednak na ekranach urządzeń, które są wystarczająco duże, aby obsługiwać klasę rozmiaru okna o szerokości po rozwinięciu, może być wyświetlanych jednocześnie kilka ekranów aktywności. Panel to bardziej precyzyjne określenie wyświetlania treści poszczególnych aktywności.

Klasy rozmiaru okna pozwalają określić, ile paneli treści ma być wyświetlanych w układach wielopanelowych, zgodnie ze specyfikacją Material Design.

Ekrany urządzeń podzielone na panele: 1 panel w klasach kompaktowego i średniego rozmiaru okna, 2 panele w klasie rozszerzonego rozmiaru okna.
Rysunek 4. Liczba paneli treści na klasę rozmiaru okna.

Panele można przeglądać. W klasach kompaktowych i średnich rozmiarów okien aplikacje wyświetlają jeden panel, więc nawigacja do dowolnego miejsca docelowego powoduje wyświetlenie jednego panelu.

W przypadku klasy rozmiaru okna rozszerzonego aplikacje mogą wyświetlać powiązane artykuły w wielu panelach, np. w układzie listy i szczegółów. Przejście do dowolnego panelu powoduje wyświetlenie układu z 2 panelami. Jeśli rozmiar okna zmieni się na kompaktowy lub średni, aplikacje adaptacyjne wyświetlają tylko 1 panel, czyli miejsce docelowe nawigacji, listę lub szczegóły.

Rysunek 5. Układ szczegółowej listy z panelem listy jako celem nawigacji.
Rysunek 6. Układ szczegółowej listy z okienkiem szczegółów jako miejscem docelowym nawigacji.

Compose Material 3 Adaptive

Jetpack Compose to nowoczesne, deklaratywne podejście do tworzenia aplikacji adaptacyjnych bez konieczności powielania i utrzymywania wielu plików układu.

Biblioteka Compose Material 3 Adaptive zawiera elementy kompozycyjne, które zarządzają klasami wielkości okna, komponentami nawigacji, układami wielopanelowymi, pozycjami składania i lokalizacją zawiasu, na przykład:

  • NavigationSuiteScaffold: automatycznie przełącza się między paskiem nawigacyjnym a panelem nawigacyjnym w zależności od klasy rozmiaru okna aplikacji i orientacji urządzenia.

  • ListDetailPaneScaffold: implementuje kanoniczny układ szczegółowej listy.

    Dostosowuje układ do rozmiaru okna aplikacji. Wyświetla listę i szczegóły elementu listy w panelach obok siebie w przypadku klasy rozmiaru okna rozszerzonego, ale tylko listę lub szczegóły w przypadku klas rozmiaru okna kompaktowego i średniego.

  • SupportingPaneScaffold: implementuje kanoniczny układ panelu pomocniczego.

    Wyświetla panel z główną treścią i panel pomocniczy w przypadku klasy rozmiaru okna „Rozszerzone”, ale tylko panel z główną treścią w przypadku klas rozmiaru okna „Kompaktowe” i „Średnie”.

Biblioteka Compose Material 3 Adaptive jest kluczową zależnością przy tworzeniu aplikacji adaptacyjnych.

Konfiguracja i ciągłość

Aplikacje adaptacyjne zachowują ciągłość podczas zmian konfiguracji.

Zmiana konfiguracji następuje, gdy zmienia się rozmiar okna aplikacji, ułożenie urządzenia składanego, gęstość ekranu lub czcionka.

Domyślnie zmiany konfiguracji powodują ponowne utworzenie aktywności aplikacji i utratę wszystkich stanów aktywności. Aby zachować ciągłość, aplikacje adaptacyjne zapisują stan w metodzie onSaveInstanceState() aktywności lub w ViewModel.

Stan

Aplikacje adaptacyjne reagują na zmiany pozycji urządzeń składanych. Dostępne są tryby na stole i książki.

Telefon składany w trybie stołu, z dolną połową ekranu opartą na powierzchni i górną połową w pozycji pionowej.
Rysunek 7. Składane urządzenie w pozycji na stole.

Interfejs WindowInfoTracker w Jetpack WindowManager umożliwia uzyskanie listy obiektów DisplayFeature dla urządzenia. Wśród funkcji wyświetlacza jest FoldingFeature.State, która wskazuje, czy urządzenie jest całkowicie czy częściowo otwarte.

Biblioteka Compose Material 3 Adaptive udostępnia funkcję najwyższego poziomu currentWindowAdaptiveInfo(), która zwraca instancję WindowAdaptiveInfo zawierającą windowPosture.

Wprowadzanie danych nie tylko dotykowo

Użytkownicy często podłączają do urządzeń z dużym ekranem zewnętrzne klawiatury, trackpady, myszy i rysiki. Urządzenia peryferyjne zwiększają produktywność użytkowników, precyzję wprowadzania danych, możliwości wyrażania siebie i dostępność. Większość urządzeń z ChromeOS ma wbudowane klawiatury i trackpady.

Aplikacje adaptacyjne obsługują zewnętrzne urządzenia wejściowe, ale platforma Androida wykonuje większość pracy za Ciebie:

  • Jetpack Compose w wersji 1.7 lub nowszej: nawigacja za pomocą klawisza Tab oraz klikanie, zaznaczanie i przewijanie za pomocą myszy lub trackpada są domyślnie obsługiwane.

  • Biblioteka Jetpack androidx.compose.material3: umożliwia użytkownikom pisanie w dowolnym komponencie TextField za pomocą rysika.

  • Pomoc dotycząca skrótów klawiszowych: ułatwia użytkownikom znajdowanie skrótów klawiszowych na platformie Androida i w aplikacjach. Opublikuj skróty klawiszowe aplikacji w pomocy dotyczącej skrótów klawiszowych, zastępując wywołanie zwrotne okna onProvideKeyboardShortcuts().

Aby w pełni obsługiwać formaty o różnych rozmiarach, aplikacje adaptacyjne obsługują wszystkie typy danych wejściowych.

Jak testować aplikacje adaptacyjne

Przetestuj różne rozmiary ekranu i okna oraz różne konfiguracje urządzeń. Sprawdzaj układy aplikacji za pomocą zrzutów ekranu po stronie hosta i podglądów w Compose. Uruchamiaj aplikację na emulatorach Android Studio i zdalnych urządzeniach z Androidem hostowanych w centrach danych Google.

Wskazówki dotyczące jakości aplikacji adaptacyjnych

Wskazówki dotyczące jakości aplikacji adaptacyjnych pomogą Ci sprawdzić, czy Twoja aplikacja adaptacyjna działa prawidłowo na tabletach, urządzeniach składanych i urządzeniach z ChromeOS. Wytyczne obejmują testy, które umożliwiają weryfikację funkcji aplikacji w przypadku głównych ścieżek użytkownika na ekranach o różnych rozmiarach i w różnych konfiguracjach urządzeń.

Wiele konfiguracji

Interfejs DeviceConfigurationOverride w Compose w wersji 1.7 i nowszych umożliwia zastępowanie różnych aspektów konfiguracji urządzenia. Interfejs API symuluje różne konfiguracje urządzeń w sposób zlokalizowany dla dowolnej zawartości kompozycyjnej, którą chcesz przetestować. Możesz na przykład przetestować wiele dowolnych rozmiarów interfejsu w jednym uruchomieniu zestawu testów na jednym urządzeniu lub emulatorze.

Dzięki funkcji rozszerzenia DeviceConfigurationOverride.then() możesz jednocześnie testować wiele parametrów konfiguracji, takich jak rozmiar czcionki, region, motyw i rozmiar układu.

Zrzuty ekranu po stronie hosta

Testy zrzutów ekranu po stronie hosta to szybki i skalowalny sposób na sprawdzenie wyglądu układów aplikacji. Używaj zrzutów ekranu po stronie hosta, aby testować interfejs na różnych rozmiarach wyświetlacza.

Więcej informacji znajdziesz w artykule Testowanie zrzutów ekranu w podglądzie Compose.

Podglądy w widoku tworzenia

Podglądy Compose umożliwiają sprawdzanie interfejsu aplikacji w widoku projektu w Android Studio. Podglądy używają adnotacji takich jak @PreviewScreenSizes, @PreviewFontScale i @PreviewLightDark, aby umożliwić wyświetlanie treści kompozycyjnych w różnych konfiguracjach. Możesz nawet wchodzić w interakcje z podglądami.

Android Studio wyróżnia też w podglądach typowe problemy z użytecznością, takie jak zbyt szerokie przyciski lub pola tekstowe.

Więcej informacji znajdziesz w artykule Wyświetlanie podglądu interfejsu za pomocą podglądów funkcji kompozycyjnych.

Emulatory

Android Studio oferuje różne emulatory do testowania różnych rozmiarów układu:

  • Emulator z możliwością zmiany rozmiaru: emuluje telefon, tablet lub urządzenie składane i umożliwia przełączanie się między nimi na bieżąco.
  • Emulatory urządzeń składanych:
    • Kwadratowy wyświetlacz wewnętrzny: emulatory urządzeń z serii Pixel Pro Fold i urządzeń składanych (wyświetlacz wewnętrzny 1:1)
    • Szeroki wyświetlacz wewnętrzny: emulatory Pixela Fold i urządzenia składanego (wyświetlacz wewnętrzny 4:3)
  • Emulator średniego telefonu: emuluje standardowy wyświetlacz telefonu.
  • Emulator urządzenia Pixel Tablet: emuluje urządzenie Pixel Tablet z dużym ekranem.
  • Emulator komputera: umożliwia testowanie okien o dowolnym rozmiarze, najeżdżania kursorem i skrótów klawiszowych.

Strumieniowanie na urządzenie zdalne

Bezpiecznie łącz się ze zdalnymi urządzeniami z Androidem znajdującymi się w centrach danych Google i uruchamiaj aplikację na najnowszych urządzeniach Pixel i Samsung. Instaluj i debuguj aplikacje, uruchamiaj polecenia ADB oraz obracaj i składaj urządzenia, aby sprawdzić, czy aplikacja działa prawidłowo na różnych urządzeniach fizycznych.

Strumieniowanie z urządzeń zdalnych jest zintegrowane z Android Studio. Więcej informacji znajdziesz w artykule Strumieniowanie na urządzenia z Androidem oparte na Firebase.

Dodatkowe materiały