هشدارهای صوتی پیام‌های صوتی کلامی هستند. اکثر هشدارهای صوتی باید با یک نماد شنیداری شروع شوند تا کاربر متوجه شود که سیستم می‌خواهد صحبت کند. چون هشدارهای صوتی معمولاً با نماد شنیداری همراه هستند، باید از الگوهای تمرکز صوتی نیز پیروی کنند.
هشدارهای صوتی شفافیتی را ارائه می‌دهند که نماد شنیداری به‌تنهایی نمی‌تواند ارائه دهد، مانند تعامل منحصربه‌فرد یا تغییر وضعیت. برای مثال، قطع اتصال یا بستن ترجمه.
اگر تعاملی در تلفن همراه انجام شود و بر تجربه عینک تأثیر بگذارد، مثلاً بی‌صدا کردن، نماد شنیداری پخش کنید اما هشدار صوتی را نادیده بگیرید. برای مثال، بی‌صدا کردن تماس Meet از تلفن.
نبایدها
خواندن اطلاعات
اگر برنامه‌ای موقتاً متوقف شده باشد یا خروجی صوتی مکرر نداشته باشد، خواندن اطلاعات هنگام ضربه زدن روی عینک، کاربران را به‌روز می‌کند. این کار باعث می‌شود کاربران بدون نیاز به یادآوری فعالیت اخیر برنامه یا فرض اینکه متوقف شده است، مطلع بمانند. در عینک‌های صوتی، تک‌ضرب زدن روی صفحه لمسی به‌جای نگه داشتن Gemini یا عامل‌ها، خواندن وضعیت یا پخش و مکث را فعال می‌کند.
Generic
هشدارهای صوتی عمومی از صدای منحصربه‌فرد بهره نمی‌برند، آن‌ها صرفاً برای کمک به کاربر در درک وضعیت برنامه صوتی وجود دارند. هشدارهای صوتی عمومی از راه‌حل‌های پیش‌فرض نوشتار به گفتار بهره می‌برند.
برای حفظ ثبات، درصورت امکان از صدای استاندارد سیستم استفاده کنید تا بار شناختی کاهش یابد و حس ممتاز بودن و فکرشده بودن القا شود.
موارد زیر نمونه‌هایی از هشدارهای صوتی عمومی است:
سفارشی
این صداها منحصربه‌فرد و بخش اصلی تجربه صوتی هستند. مهم است که اجازه دهید این موارد سفارشی و نمانام‌دار باشند تا تجربه صوتی را بهبود بخشند. هشدارهای صوتی سفارشی از پیاده‌سازی نوشتار به گفتار سفارشی استفاده می‌کنند.
فقط زمانی‌که مهم است از صدای نمانام‌دار استفاده کنید. از صداهای سفارشی برای تأثیرگذاری بالا و تغییرات متمایز در تجربه استفاده کنید.
چه چیزی باعث می‌شود هشدار صوتی خوب باشد؟
هنگام طراحی و نوشتن برای هشدارهای صوتی برنامه‌تان، موارد زیر را درنظر بگیرید:
از سبک غیرفنی و شخصی استفاده کن
لحن برنامه‌تان را به‌سبکی منسجم، مختصر، محاوره‌ای، و مفید بنویسید. برای کمک به راهنمایی واضح کاربران، بهتر است کنش‌ها را با فعل معلوم شروع کنید.
کنش با فعل معلوم «درحال شروع…» آغاز می‌شود، «درحال بستن…»
انجام دهید
نبایدها
انجام دهید
نبایدها
ایجاد تعادل بین اختصار و وضوح
هشدارهای صوتی رایج نباید تجربه کاربر را مختل کند، یعنی یک پیام کوتاه خوب بهتر از یک پیام کامل و دقیق اما طولانی است. موارد استفاده غیرمعمول‌تر می‌توانند از توضیح بیشتر بهره‌مند شوند تا به جلوگیری از بار شناختی بیش‌ازحد کمک کنند یا کاربر را در حدس زدن راه‌حل رها نکنند. ببینید چه اطلاعاتی برای ادامه دادن لازم است.
انجام دهید
نبایدها
محیط کاربر را مدنظر قرار دهید
هشدارهای صوتی در نمایشگر و عینک صوتی باید با محیط کاربر و موارد استفاده از چنددستگاه رقابت کنند. برای مثال، ممکن است لازم باشد جریان کاربری را در تلفنشان شروع یا تمام کنند.
انجام دهید
نبایدها
روال‌های مطلوب نوشتن خطا را دنبال کنید
هشدارهای صوتی باید از روش استاندارد نوشتن تجربه کاربری پیروی کنند، به‌ویژه درمورد پیام‌های خطا. راه‌حل‌های احتمالی را با توضیح دلیل و نحوه حل‌وفصل آن‌ها ارائه دهید. اگر مشکل با تلاش مجدد برطرف می‌شود، کاربر را به انجام این کار تشویق کنید. هنگام وقوع خطا، با لحن شوخ یا تمسخرآمیز ننویسید.
