صدا

صدا نقش مهمی در تجربه افزاردید هوشمند دارد، به‌ویژه در عینک‌های صوتی. با بازخورد لمسی یا دیداری کم یا بدون بازخورد لمسی یا دیداری در خود عینک، صدا روش اصلی برای جلب توجه کاربر، ارائه اطلاعات، و پاسخ به ورودی او است. چالش اصلی طراحی صداهایی است که لذت‌بخش باشند اما همچنان در محیطی با گوش باز شنیده شوند.

نزدیک گوش

برخلاف دستگاه همراه که بلندگو در فاصله قرار دارد و صداها برای جلب توجه از سراسر اتاق ساخته شده‌اند، بلندگوهای عینک صوتی درست کنار گوش کاربر قرار دارند. صدا لازم نیست مسافت زیادی را طی کند تا به کاربر برسد، بنابراین تجربه بسیار شخصی‌تر است. کاربران تمام روز عینک می‌زنند و صداهای یکسانی را چندین بار در روز می‌شنوند. تکرار باعث می‌شود هر چیز تند، طولانی، یا بیش‌ازحد استفاده‌شده‌ای بیشتر جلب توجه کند. این امر مستلزم طراحی ظریف‌تر و کمتر مزاحم است.

تجربه گوش باز

برخلاف هدفون، عینک گوش را نمی‌پوشاند و به کاربران اجازه می‌دهد صداهای اطراف مانند ترافیک یا مکالمه را بشنوند. صدا باید به‌طور طبیعی با محیط ترکیب شود و با صداهای دنیای واقعی رقابت نکند یا آن‌ها را نپوشاند.

 اصول طراحی صدا

تجربه صوتی باید اصول زیر را دربرگیرد.

هر صدایی هدفی دارد

هر صدایی که در عینک پخش می‌شود باید حداقل یکی از سه وظیفه را انجام دهد. اگر هیچ‌کدام از این کارها را انجام نمی‌دهد، نباید پخش شود.

به‌یاد داشته باشید که یک صدا می‌تواند چندین هدف داشته باشد، برای مثال : صدای باتری کم هم به‌عنوان اطلاعات عمل می‌کند و هم توجه کاربر را جلب می‌کند.

صدای عینک باید هدفمند و هماهنگ با سایر دستگاه‌های کاربر باشد و آنچه را که قبلاً انجام می‌دهند تکرار نکند.

طراحی ساده

طراحی برای صدا می‌تواند از پاسخ‌های غریزی افراد به صدا با مطابقت دادن لحن احساسی و ساختن براساس مراجع شناخته‌شده بهره ببرد. از صداهای نشاط‌بخش برای لحظات مثبت و صداهای منفی برای تعاملات ناموفق استفاده کنید تا با لحن احساسی مطابقت داشته باشد. صدای شاتر دوربین نیازی به توضیح ندارد چون همه می‌دانند که عکسی گرفته شده است.

نویسه بیش‌از حد مجاز است

صداهای نزدیک می‌تواند کاربران را غافلگیر کند، مثلاً در عینک صوتی، می‌تواند باعث خستگی شود، و اگر خیلی بلند باشد، صدا به دیگران نشت کند. افزایش صدا در محیط‌های پرسروصدا بی‌تأثیر است و به‌سرعت آزاردهنده می‌شود.

به‌جای تکیه بر میزان صدا، صداها را ازطریق ویژگی‌های منحصربه‌فردشان متمایز کنید. ویژگی‌های کلیدی مانند طنین متمایز، محدوده زیروبمی که بالاتر از نوفه محیطی قرار می‌گیرد، و پوشش مشخص—با شروعی تمیز و پایانی کوتاه و ملایم—به صداها اجازه می‌دهد در سطوح پایین‌تر واضح و قابل‌توجه باقی بمانند. این کار باعث می‌شود صدا در خیابان‌های شلوغ فوراً قابل‌تشخیص باشد و درعین‌حال در محیط‌های آرام، ملایم و راحت باقی بماند.

به این لحظه احترام بگذارید

صدا را به‌طور یکپارچه در بافت روزمره ادغام کنید: اعلان‌ها را مختصر نگه دارید، هنگام پخش رسانه هم‌زمان، به‌طور مناسب مکث کنید یا اولویت را به آن بدهید، و سیگنال‌های برجسته را صرفاً برای هشدارهای با اولویت بالا رزرو کنید. ایجاد وقفه در لحظه نامناسب اعتماد کاربر را بسیار بیشتر از به‌روزرسانی با تأخیر تضعیف می‌کند.

ازآنجایی‌که برنامه‌ها خروجی بلندگوی یکپارچه‌ای را درکنار موسیقی، تماس‌های تلفنی، ناوبری، و دستیارهای دیجیتال هم‌رسانی می‌کنند، صداها باید به‌طور فعال از قوانین تمرکز صوتی پیروی کنند و به‌طور هماهنگ با جاری‌سازی‌های فعال هم‌زیستی داشته باشند.

موارد استفاده رایج

در اینجا چند نمونه از الگوهای صوتی برای عینک آورده شده است.

تغییر تمرکز

اگر برنامه‌ای تمرکز صوتی را ازدست بدهد و دوباره آن را به‌دست آورد، اغلب مفید است که هشدار صوتی راه‌اندازی شود تا به کاربران اطلاع دهد که تجربه آن‌ها ازسر گرفته شده است.

خروج از برنامه

هنگام بستن برنامه، مهم است که بازخورد واضحی به کاربر ارائه دهید تا مطمئن شوید می‌داند برنامه بسته شده است.

صامت کردن

بی‌صدا کردن مستقیم از عینک صوتی نیاز به بازخورد فوری دارد. نمادهای شنیداری لحظه دقیق بی‌صدا شدن میکروفون را تقویت می‌کنند، درحالی‌که هشدارهای صوتی صریح وضعیت میکروفون را تأیید می‌کنند و اعتماد کاربر را جلب می‌کنند.