ورودی ها

عینک‌ها منابع و انواع مختلفی از ورودی‌های تعاملی دارند، از جمله سخت‌افزار و لمس، ژست فیزیکی و صدا.

کنترل‌های سخت‌افزاری

کنترل‌های عینک می‌توانند بسته به مدل دستگاه متفاوت باشند، اما اکثر آنها شامل یک دکمه دوربین، صفحه لمسی، دکمه نمایشگر و دکمه یا سوئیچ پاور هستند. کنترل‌های سخت‌افزاری دارای تعاملات پیش‌فرض هستند و برخی از آنها را می‌توان برای برنامه شما تغییر داد. در نظر بگیرید که ورودی‌های عینک بیشتر تک‌بعدی هستند، جایی که کاربران می‌توانند در مقایسه با ورودی‌های صفحه لمسی، یک ورودی کنترلی را در یک زمان انجام دهند. کنترل‌های سخت‌افزاری عینک دارای نگاشت تعاملات پیش‌فرض هستند که برخی از آنها توسط برنامه و برخی دیگر توسط سیستم مدیریت می‌شوند.

سیستم ورودی‌های زیر را مدیریت خواهد کرد:

  • برای گرفتن عکس، دکمه دوربین را یک بار فشار دهید و برای فیلم‌برداری، دکمه دوربین را نگه دارید
  • کشیدن دو انگشت روی تاچ‌پد برای تنظیم صدا
  • با لمس و نگه داشتن صفحه لمسی و فشردن کلمه بیدارباش روی میکروفون، Gemini اجرا می‌شود.
  • سیستم، کشیدن انگشت به پایین روی عینک نمایشگر را به عنوان برگشت سیستم تفسیر می‌کند.

برنامه شما به عینک دسترسی دارد:

  • کشیدن انگشت روی تاچ‌پد با یک انگشت
  • میکروفون
  • دوربین نقطه دید (POV)
  • واحد اندازه‌گیری اینرسی (IMU)
  • دوبار فشار دادن دکمه دوربین

عناصر طراحی باید به پایین قاب متصل شوند.

عینک‌های صوتی

ورودی ژست تأثیر متقابل
صفحه لمسی (1) ضربه بزنید پخش / مکث / تأیید
کشیدن انگشت بعدی/قبلی/رد کردن
کشیدن انگشت به پایین ناموجود
لمس کردن و نگه داشتن هوش مصنوعی را فراخوانی کنید
کشیدن انگشت با دو انگشت حجم
دکمه نمایش (2) مطبوعات ناموجود
دکمه دوربین (3) مطبوعات پایان عکس / ویدیو
لمس کردن و نگه داشتن شروع ویدیو
دوبار فشار دهید دوربین

عینک‌های نمایشی

ورودی ژست تأثیر متقابل
صفحه لمسی (1) ضربه بزنید پخش / مکث / تأیید
کشیدن انگشت ناوبری رابط کاربری
کشیدن انگشت به پایین برگشت
لمس کردن و نگه داشتن هوش مصنوعی را فراخوانی کنید
کشیدن انگشت با دو انگشت حجم
دکمه نمایش (2) مطبوعات بیدار/خواب
دکمه دوربین (3) مطبوعات پایان عکس / ویدیو
لمس کردن و نگه داشتن شروع ویدیو
دوبار فشار دهید دوربین

عناصر طراحی باید به پایین قاب متصل شوند. حالت‌های فوکوس روی صفحه نمایش، مزایای بصری دارند.

اصول کاربردپذیری

هنگام طراحی ورودی‌های عینک از اصول زیر استفاده کنید:

تعامل ورودی سریع و محتاطانه است

عینک‌های صوتی و تصویری به جای کنترل‌های پیچیده و دقیق، بر اساس حرکات کوتاه و سریع طراحی شده‌اند.

طراحی را بر اساس حرکات سریع انجام دهید که در حین حضور کاربر در فضای باز، حس نامتناسب بودن ایجاد نکنند.
انتظار حرکات پیچیده و دقیقی مانند آنچه در موبایل و دسکتاپ وجود دارد را داشته باشید.

تشخیص به جای فراخوانی برای عینک‌های نمایشی

تعداد حرکاتی را که کاربر باید به خاطر بسپارد محدود کنید و از مدل‌های ذهنی موجود کاربر بهره ببرید.

عناصر رابط کاربری را در اختیار کاربران قرار دهید تا در صورت موجود بودن نمایشگر، اقدامات لازم را انجام دهند.
اگر نمایشگر در دسترس باشد، بیش از حد به کاربران تکیه کنید تا حرکات را به خاطر بسپارند.

همیشه یک راه خروج فوری برای کاربران فراهم کنید

کاربر باید بتواند در هر لحظه از تجربه عینک خود خارج شود.

ارائه بازخورد فوری و واضح در مورد حرکت شناسایی شده و اقدام انجام شده

برای عینک‌های صوتی، هم خروجی صدا و هم آیکون‌های گوشی برای بازخورد حرکت بسیار مهم هستند. آیکون‌های گوشی باید بلافاصله پس از یک حرکت پخش شوند، قابل شنیدن باشند و در محیط‌های مختلف قابل تشخیص باشند.

برای عینک‌های نمایشی، بازخورد بصری فوری به دلیل الگوی تعامل غیرمستقیم، قابلیت استفاده را به میزان قابل توجهی افزایش می‌دهد.

یک تجربه روان را ترویج دهید

به کاربران کمک کنید تا از اشتباهات جلوگیری کنند:

  • حذف بارهای حافظه
  • محاسبه‌ی لغزش‌های تصادفی احتمالی
  • پشتیبانی از اقدامات لغو (undo)
  • هشدار به کاربران قبل از اقدامات مهم
تمرکز اولیه را روی یک اقدام کم‌هزینه‌تر، مانند پذیرش یک تماس، قرار دهید.
تمرکز اولیه را روی اقدامات پرهزینه، مانند رد کردن یک تماس، قرار دهید.