Kotwice przestrzenne

Kotwica to zablokowany punkt wirtualny przypisany do obiektu fizycznego. Kotwice przestrzenne mogą być wyświetlane użytkownikom jako znaczniki wizualne.

Kotwice można wykorzystać w wielu różnych przypadkach, aby reprezentować punkty pochodzące z treści aplikacji, znaczniki wygenerowane przez AI, a nawet punkty wygenerowane przez użytkowników. Kotwice są najbardziej przydatne w przypadku przypiętych obiektów, takich jak ciekawe miejsca, lub do identyfikowania obiektu dla użytkownika.

Komfort użytkownika

W przeciwieństwie do innych elementów interfejsu przestrzennego, które poruszają się wraz z głową użytkownika, kotwice pozostają zablokowane w określonym miejscu, nawet gdy użytkownik się porusza.

Podczas korzystania z kotwic przestrzennych zastanów się, jak będą one wchodzić w interakcję z resztą środowiska przestrzennego użytkownika. Staraj się unikać rozmiarów i orientacji, które mogą sprawić, że użytkownik będzie musiał się cofnąć lub nie będzie pewien, gdzie umieścić kotwicę.

Znaczniki

Znaczniki to elementy interfejsu dołączone do obiektów w polu widzenia użytkownika. Znacznik przestrzenny może mieć różne formy, np. kropki, ikony lub rysunku.

Użytkownik patrzy na aplikację XR, a jego naturalny poziom oczu znajduje się 5 stopni poniżej środka panelu.
Markery ułatwiające zakupy.

Znaczniki ikon

Znacznik ikony to mały element interfejsu przypominający kropkę, który oznacza obiekty zainteresowania w środowisku użytkownika. Dowiedz się więcej o znacznikach ikon.

Znacznik i karta mogą pomóc w identyfikacji kodu QR.

Interfejs Glimmer

Znaczniki można powiązać z innymi elementami interfejsu, takimi jak komponenty Glimmer w Jetpack Compose.

Przykład interfejsu z efektem migotania dołączonego do znacznika ikony

Rysunek

Znaczniki rysowania są rysowane w czasie działania i mają motyw migotania, aby zapewnić lepszą pomoc wizualną niż kropka lub ramka. Na przykład na wyświetlaczu pojawia się strzałka, która pokazuje użytkownikowi, gdzie ma patrzeć lub iść.

Rysunek strzałki wskazującej punkt orientacyjny

Zachowania

Znaczniki i powiązane z nimi elementy interfejsu powinny zachowywać się jak interfejs przestrzenny, co oznacza, że rzeczywista odległość oznaczonego obiektu powinna być odzwierciedlona w rozmiarze interfejsu przy użyciu stałego rozmiaru DP kątowego.

Elementy mogą też reagować na ruch użytkownika, obracając się w jego stronę pod wpływem grawitacji lub tylko częściowo.

Grupowanie

Wyraźnie zdefiniuj znaczniki, aby uniknąć bałaganu wizualnego, i ogranicz liczbę znaczników w widoku. Jeśli potrzebujesz wielu znaczników, zgrupuj je w jeden, bardziej widoczny znacznik, który można wyświetlać stopniowo.

Cel kotwicy

Znaczniki mają średni docelowy rozmiar kątowy wynoszący 7°.

Kursor rzutowania promieni dłonią będzie widoczny tylko w pobliżu aktywnego celu. Jeśli cel jest mały, użytkownik może mieć trudności z ustawieniem dłoni w odpowiedniej orientacji, aby kursor w ogóle się pojawił. W takim przypadku można użyć narzędzia do śledzenia kursora, które ułatwia celowanie. Łapacz kursora to pusty cel za mniejszymi celami, który pokazuje kursor i ułatwia celowanie w mniejsze cele.