Wersja Jetpack Compose z listopada 2026 r. jest stabilna. Ta wersja wprowadza wersję 1.13 we wszystkich podstawowych modułach Compose (zobacz pełne mapowanie BOM), wprowadzając aktualizacje tekstu, grafiki, układów, wydajności i innych elementów, a także kilka ważnych wycofań i zmian zachowania, o których warto wiedzieć.
Aby zaktualizować projekt do tej wersji, uaktualnij wersję BOM Compose do 2026.11.01. Pamiętaj, że to uaktualnienie wymaga Kotlina 2.2 (lub nowszego) i compileSdk 37.1.
implementation(platform("androidx.compose:compose-bom:2026.11.01"))
Grafika
Stale dodajemy do Compose nowe funkcje graficzne. W Compose 1.13 wprowadziliśmy kształty wielokątów, rozmycie progresywne oraz możliwość konfigurowania właściwości rozmycia bezpośrednio w oknach i oknach wyskakujących.
Progresywne rozmycie
W Jetpack Compose 1.13 wprowadziliśmy progresywne rozmycie, które umożliwia płynne przechodzenie elementów od ostrych do rozmytych. Progresywne rozmycie jest oparte na funkcji lambda fazy rysowania, która używa Modifier.blur { ... } i BlurRadiusSpec. Możesz stosować gradienty liniowe (np. przejścia pionowe lub poziome), gradienty promieniowe do efektów punktowych, a nawet niestandardowe AGSL RuntimeShaders do generowania dynamicznych, proceduralnych map rozmycia.
Niezależnie od tego, czy chcesz połączyć dolną krawędź obrazu nagłówka z tłem za pomocą BlurredEdgeTreatment.Unbounded, czy śledzić współrzędne dotknięcia za pomocą promieniowego podświetlenia, progresywne rozmycia sprawiają, że implementacja efektów głębi ostrości na Androidzie jest niezwykle prosta.
Modifier.blur { blurRadiusSpec = BlurRadiusSpec.linearGradient( start = DpOffset.Zero, end = DpOffset(size.width, size.height), stops = listOf( BlurStop(fraction = 0f, radius = 0.dp), BlurStop(fraction = 0.5f, radius = 0.dp), BlurStop(fraction = 0.75f, radius = 14.dp), BlurStop(fraction = 1f, radius = 28.dp), ), ) }
Kształty wielokątów i morfing
Compose 1.13 dodaje PolygonShape i MorphPolygonShape do androidx.compose.foundation:foundation. Do tej pory zaokrąglone wielokąty, gwiazdy i morfowanie kształtów w Compose wymagały bezpośredniego użycia androidx.graphics:graphics-shapes – dodania zależności, utworzenia RoundedPolygon o odpowiednim rozmiarze w pikselach, przekonwertowania go na Path i napisania własnego Shape, aby dopasować go do granic układu.
PolygonShape to zwykły obiekt Shape w Compose, więc działa z Modifier.clip lub dowolnym parametrem kształtu komponentu i automatycznie dostosowuje się do rozmiaru układu. MorphPolygonShape animuje przejście między 2 kształtami wielokątów, odczytując funkcję lambda postępu w momencie rysowania, bez rekompozycji. Używaj graphics-shapes bezpośrednio tylko wtedy, gdy nie korzystasz z interfejsu Compose lub potrzebujesz nieprzetworzonej geometrii RoundedPolygon. Nie musisz dodawać graphics-shapes, aby używać PolygonShape, ponieważ foundation już od niego zależy.
var recording by remember { mutableStateOf(false) } val progress by animateFloatAsState(if (recording) 1f else 0f) val shape = remember { MorphPolygonShape( start = PolygonShape.circle(), end = PolygonShape.star( numPoints = 9, innerRadiusRatio = 0.8f, outerRounding = CornerRounding.fraction(0.5f), ), progress = { progress }, ) } Box( Modifier .size(96.dp) .clip(shape) .background(MaterialTheme.colorScheme.primary) .clickable { recording = !recording } )
Właściwości rozmycia tła i wyskakujących okienek
Możesz teraz skonfigurować blurBehindRadius, backgroundBlurRadius, scrimAlpha i windowShape (aby przyciąć rozmycie tła okna dialogowego do zaokrąglonych rogów) bezpośrednio w DialogProperties (i blurBehindRadius/scrimAlpha w PopupProperties).
Możesz też sprawdzić stan rozmycia między oknami w systemie za pomocą WindowInfo.isCrossWindowBlurEnabled.
Ulepszenia wydajności grafiki
Ulepszenia buforowania
W Compose 1.13 renderowanie ikon statycznych jest bardziej wydajne. VectorPainter automatycznie udostępnia i ponownie wykorzystuje zrasteryzowane pamięci podręczne rysowania w przypadku obiektów renderujących ten sam statyczny element ImageVector o tym samym rozmiarze i tej samej konfiguracji, co eliminuje nadmiarowe przydzielanie i rasteryzację bitmap. Aby zmaksymalizować buforowanie, używaj ponownie instancji ImageVector w kompozycji, zamiast tworzyć je od nowa. Ta optymalizacja jest domyślnie włączona za pomocą ComposeUiFlags.isVectorDrawCacheSharingEnabled.
Ulepszenia obramowania modyfikatora
Modifier.border ma teraz szybszą i bardziej wydajną implementację, obsługuje shadery czasu działania (ShaderBrush z RuntimeShader) we wszystkich typach kształtów i konsekwentnie używa rozmiaru konturu podczas renderowania obramowań.
Aby dowiedzieć się więcej o wszystkich nowych funkcjach graficznych w Compose i na platformie Androida, obejrzyj wystąpienie z Android Dev Summit 2026:
Material 3 1.5.0
Wersja 1.5.0 Compose Material 3 jest teraz stabilna i wprowadza te zmiany:
- Usługi
SlideriRangeSliderzostały przeniesione do modelu stanowego zSliderState. - Nowe komponenty ekspresyjne, w tym
ToggleButtons,WavyProgressIndicatorsiTimePickers. - Interfejsy API, w tym
BottomAppBar,TopAppBar variantsiBasicAlertDialog, zostały przeniesione do wersji stabilnej. - Artefakt
material3-ripplez wstawionymi pierścieniami podświetlenia.
W tej wersji zmniejszyliśmy liczbę adnotacji eksperymentalnych o 52% – ze 120 do 58. Przenieśliśmy też prawie wszystkie nowe komponenty ekspresyjne do wersji stabilnej. W szóstym roku dostępności Material 3 biblioteka Compose Material 2 została wycofana i nie jest już aktywnie rozwijana. Zalecamy przejście z Material 2 na Material 3, aby uzyskać najnowsze poprawki błędów i stylistykę Androida. Zaktualizuj zależności do Material 3 w wersji 1.5.0, aby wprowadzić te nowe ekspresyjne komponenty do swoich aplikacji. Więcej informacji o nowych komponentach, aktualizacjach skuteczności i zmianach w zachowaniu znajdziesz w poście na blogu.
Tekst
Migracja do komponentu BasicTextField opartego na stanie
Wartości BasicTextField i Material 2 TextField zostały oficjalnie wycofane. Ta zmiana oznacza, że musisz przejść na bardziej zaawansowane interfejsy API BasicTextField i TextFieldState oparte na stanie.
Jeśli używasz Material 3, istniejące przeciążenia TextField oparte na wartościach nie są jeszcze wycofane w wersji 1.5.0, ale zalecamy przejście na przeciążenia TextField i OutlinedTextField oparte na stanie, aby w pełni wykorzystać stan synchroniczny, lepszą wydajność i nadchodzące funkcje. Jeśli nadal używasz Material 2, przejdź bezpośrednio na pola tekstowe oparte na stanie w Material 3.
Przechodząc na TextFieldState, który natywnie obsługuje zapisywanie i przywracanie sformatowanych stylów, zyskujesz lepszą, gotową do użycia wydajność i bezpieczniejszy, synchroniczny model stanu. W tej wersji usunęliśmy też adnotacje eksperymentalne z historii cofania i ponawiania oraz buforów śledzenia zmian. Starsze narzędzia, takie jak VisualTransformation, zostały wycofane w tej wersji, aby zrobić miejsce dla uproszczonych alternatyw, takich jak OutputTransformation i InputTransformation, w tym wbudowanych filtrów limitu długości.
Aby dowiedzieć się więcej o przechodzeniu na pola tekstowe oparte na stanie, obejrzyj tę prelekcję z Android Dev Summit 2026:
Wysokość wiersza
W przypadku wyświetlania tekstu w kilku językach lub różnych rozmiarów czcionek w jednym akapicie jednolite odstępy między wierszami mogą powodować, że wysokie znaki (np. w języku birmańskim, khmerskim lub tajskim) będą nachodzić na sąsiednie wiersze. W Compose 1.13 wprowadziliśmy LineHeightStyle.Mode.PerLine, który oblicza wysokość każdego wiersza niezależnie. Dzięki temu wiersze z wyższymi glifami lub większymi rozpiętościami mogą dynamicznie się rozszerzać, aby dopasować się do naturalnych granic bez przycinania lub zakłócania reszty akapitu.
Scalalne ustawienia FontVariation.Settings
Compose 1.13 dodaje przeciążenia scalania do FontVariation.Settings, co ułatwia definiowanie podstawowych konfiguracji czcionek zmiennych i dynamiczne zastępowanie określonych osi (takich jak grubość, pochylenie lub szerokość) bez ponownego przydzielania lub przebudowywania całej listy ustawień.
// Define a shared base configuration for your variable font val baseVariation = FontVariation.Settings(FontVariation.weight(400), FontVariation.width(100f)) // Easily override or combine specific axes inline val boldVariation = baseVariation.merge(FontVariation.weight(700)) val condensedVariation = baseVariation.merge(FontVariation.width(85f))
Wydajność
Umiejętność statycznej analizy wydajności
Dodaliśmy nową umiejętność analizy statycznej wydajności Jetpack Compose, która umożliwia przeprowadzanie audytu i generowanie kodu bez konieczności konfiguracji w 7 kluczowych kategoriach: stan i stabilność, układy leniwe, układy, grafika, animacja, efekty i wątki oraz migracje Modifier.Node. Dzięki temu możesz przeprowadzać samodzielne kontrole dowolnego PR, pliku lub ekranu, aby zachować zgodność z aktualnymi sprawdzonymi metodami. Wypróbuj je już dziś za pomocą interfejsu wiersza poleceń Androida.
computedStateOf
W wersji 1.13 wprowadzono nowy mechanizm obliczania stanu: computedStateOf. Jest to lekka alternatywa dla derivedStateOf, która służy do sprawdzania warunków i filtrowania stanu obliczonego na podstawie innych często zmieniających się stanów (takich jak pozycja przewijania i progi animacji). Nie zapisuje wyników obliczeń w pamięci podręcznej, dzięki czemu ma mniejsze obciążenie niż derivedStateOf – zwłaszcza gdy obliczenia są unieważniane przez zmianę jednego z powiązanych stanów.
Obie odmiany stanu unieważniają kompozycję, gdy zmienia się wynik obliczeń, a nie gdy zmieniają się ich stany wejściowe. Są one zwykle stosowane do przekształcania często zmieniających się stanów w stany, które zmieniają się rzadko, co zapobiega unieważnieniu w hierarchii kompozycji w przypadku zmian stanu, które nie mają wpływu na działanie. Funkcję derivedStateOf należy zarezerwować do skomplikowanych obliczeń lub sytuacji, w których buforowanie jest konieczne. Zasadniczo do obliczania stanu zalecamy używanie computedStateOf zamiast derivedStateOf.
Śledzenie rekompozycji w Perfetto
Śledzenie rekompozycji to nowy sposób na rozszerzenie dotychczasowego śledzenia kompozycji o nowe informacje o odczytach i zapisach stanu. Dzięki temu uzyskasz pełny przegląd zmian stanu, które spowodowały rekompozycje. W przypadku każdego odczytu i zapisu wpływającego na kompozycję rejestruje ciąg znaków stanu i zrzut stosu, aby wskazać dokładny wiersz kodu, w którym nastąpiła zmiana.
Pamiętaj, że rejestrowanie dodatkowych danych na potrzeby śledzenia rekompozycji zwiększa obciążenie, więc wyłącz tę funkcję podczas analizowania wydajności aplikacji.
Porównanie z najlepszymi
Compose 1.13 dorównuje Compose 1.12.1 we wszystkich naszych testach porównawczych uruchamiania i przewijania z 0% częstotliwością zacinania się na Pixelu 6. W przypadku uruchomienia „na zimno” Compose 1.13 nadal osiąga krótszy czas do początkowego wyświetlenia (147,65 ms) niż Views (152,87 ms).
Widoki pozostają szybsze pod względem czasu do pełnego wyświetlenia (180,32 ms w porównaniu z 202,79 ms w przypadku Compose) ze względu na różnice w rozpoczęciu przepływu danych i działaniu cieniowania GPU. Czas trwania klatki przewijania (P50) wynosi 3,51 ms w przypadku Compose i 3,06 ms w przypadku widoków, a ogólna wydajność pozostaje stabilna i spójna we wszystkich prawidłowych uruchomieniach testowych. Nadal intensywnie inwestujemy w poprawę skuteczności we wszystkich wskaźnikach skuteczności, ze szczególnym uwzględnieniem wskaźników uruchamiania. Pełne wyniki znajdziesz w dokumentacji.
Aby dowiedzieć się więcej o wydajności, obejrzyj prezentację z Android Dev Summit 2026:
Układy
Stabilne układy FlexBox i Grid
Układy FlexBox i Grid (ogłoszone w Compose 1.11) oficjalnie przechodzą z fazy eksperymentalnej do stabilnej. Te interfejsy API są gotowe do wykorzystania w środowisku produkcyjnym i stanowią bardzo wydajne alternatywy dla zawijanych siatek i elastycznego projektowania stron. FlexBox zyskuje też nową konfigurację maxItemsInEachLine, która pozwala ograniczyć liczbę elementów w wierszu, gdy włączone jest zawijanie.
FlexBox zastępuje układy Flow (FlowRow i FlowColumn). Zalecamy używanie FlexBox zamiast układów Flow w nowym kodzie. Szczegółowe porównanie kontenerów układu znajdziesz w artykule o kontenerach układu.
Wycofanie ConstraintLayout i MotionLayout
Wraz z wprowadzeniem bardziej nowoczesnych narzędzi do tworzenia układów i animacji w Compose oraz nowych interfejsów Shared Element API oficjalnie wycofujemy ConstraintLayout i MotionLayout w Compose (artefakt androidx.constraintlayout:constraintlayout-compose).
Te nowsze alternatywy zapewniają wydajne rozwiązania i uproszczone podejście do tworzenia złożonych interfejsów użytkownika natywnych dla Compose. Zalecamy przejście z ConstraintLayout Compose na powyższe alternatywy.
Stabilne okno LazyLayoutCacheWindow
Stabilizacja LazyLayoutCacheWindow zapewnia solidne buforowanie i pobieranie z wyprzedzeniem oparte na oknach bezpośrednio do wszystkich głównych rodzin kolekcji leniwych – list, siatek i siatek schodkowych. Ta funkcja zwiększa wydajność układów leniwych w przypadku kompozycji poza ekranem.
Najważniejsze informacje o tej wersji:
- Uproszczona konfiguracja interfejsu API: ustawienia okna pamięci podręcznej zostały przeniesione ze zmiennej stanu przewijania (np.
rememberLazyListState) bezpośrednio do funkcji kompozycyjnych układu (LazyColumn, LazyVerticalGrid itp.), dzięki czemu pobieranie z wyprzedzeniem i buforowanie są bezpośrednio związane z układem. - Pobieranie z wyprzedzeniem na podstawie okna: zastępuje starsze pobieranie z wyprzedzeniem na podstawie elementów domyślnym silnikiem pobierania z wyprzedzeniem na podstawie okna, który dynamicznie oblicza okno z wyprzedzeniem na podstawie danych dotyczących widocznego obszaru. Można dostosować zarówno okna z wyprzedzeniem, jak i okna z opóźnieniem, aby zachować kompozycje poza ekranem.
Więcej informacji o tym, jak usługa Instagram Direct skorzystała na użyciu LazyLayoutCacheWindow, znajdziesz w poście na blogu ze studium przypadku. Zapoznaj się też z dokumentacją.
Animacja
Compose 1.13 stabilizuje DeferredTransition i wprowadza nowy element kompozycyjny CapturedAnimatedVisibility.
CapturedAnimatedVisibility
AnimatedVisibility wymaga zachowania treści i stanów wyjściowych podczas animacji wyjścia, ponieważ kontynuuje tworzenie treści do momentu zakończenia animacji wyjścia. Gdy treść zależy od stanu, który już nie istnieje, może to powodować widoczne migotanie. Na przykład gdy zamknięcie okienka szczegółów powoduje ustawienie wybranego elementu na null, istniejąca treść nie ma już nic do wyświetlenia. W takim przypadku w połowie animacji zobaczysz pusty ekran lub migotanie, a jeśli używasz !!, może dojść do awarii. Możesz też samodzielnie zachować starą wartość.
W Compose 1.13 wprowadziliśmy CapturedAnimatedVisibility. Ten element kompozycyjny nie wymaga od elementu wywołującego zarządzania stanami podczas wyjścia, ponieważ gdy wartość visible zmieni się na „fałsz”, przechwytuje on zrzut ostatniej klatki. Możesz natychmiast wyczyścić stan, a animacja wyjścia nadal będzie pokazywać to, co było na ekranie.
@Composable fun TrackDetails(track: Track?) { // `track` becomes null as soon as the details are closed. CapturedAnimatedVisibility // removes the content right away and animates a snapshot of its last frame instead. CapturedAnimatedVisibility( visible = track != null, enter = fadeIn() + expandVertically(), exit = fadeOut(tween(800)) + shrinkVertically(tween(800)), ) { if (track != null) { TrackCard(track) } } }
Natychmiastowe zwolnienie stanu sprawia, że wyjścia są mniej obciążające: w naszych testach porównawczych wydajność podczas wyjścia jest o 7–8% szybsza pod względem czasu renderowania klatki niż w przypadku AnimatedVisibility. Nadal używaj AnimatedVisibility, gdy istniejące treści muszą pozostać aktywne lub gdy musisz użyć Modifier.animateEnterExit() w przypadku elementów podrzędnych. W przeciwnym razie używaj CapturedAnimatedVisibility.
Niestandardowa obsługa błędów w testach
Debugowanie nieudanych testów interfejsu, zwłaszcza w środowiskach CI, często wymaga sprawdzenia stanu ekranu i hierarchii semantyki w momencie, gdy asercja się nie powiedzie. W Compose 1.13 wprowadzono natywny potok obsługi błędów za pomocą TestFailurePolicy w ComposeUiTestConfig, który umożliwia automatyzację diagnostyki testów.
Dzięki TestFailurePolicy możesz:
- Przechwytywanie wbudowanych artefaktów: ustaw
screenshotCaptureModeiuiHierarchyCaptureModenaCaptureMode.Enabled, aby automatycznie zrzucać zrzut ekranu i drzewo semantyki interfejsu za każdym razem, gdy test się nie powiedzie. - Uruchamianie niestandardowych modułów obsługi błędów: zarejestruj co najmniej 1 instancję
TestFailureHandler, aby przetworzyćFailureContext, która udostępnia główny elementerrori wygenerowany elementartifacts. Dzięki temu możesz przesyłać zrzuty ekranu lub przekazywać dane telemetryczne dotyczące błędów do zewnętrznych narzędzi do raportowania. - Konfigurowanie przechwytywania w całym zestawie testów: włącz globalnie przechwytywanie zrzutów ekranu i hierarchii interfejsu w
build.gradle.ktsza pomocątestInstrumentationRunnerArguments(androidx.compose.ui.test.failure.isScreenshotCaptureEnablediandroidx.compose.ui.test.failure.isUiHierarchyCaptureEnabled) bez modyfikowania poszczególnych plików testowych, zachowując możliwość zastąpienia ich w poszczególnych testach.
val customConfig = ComposeUiTestConfig( failurePolicy = TestFailurePolicy( screenshotCaptureMode = TestFailurePolicy.CaptureMode.Enabled, uiHierarchyCaptureMode = TestFailurePolicy.CaptureMode.Enabled, failureHandlers = listOf( TestFailureHandler { context -> val screenshot = context.artifacts.firstOrNull { it.type == FailureArtifact.Type.Screenshot } // Process or upload the artifact and context.error } ) ) ) @Test fun myTest() = runComposeUiTest(config = customConfig) { // Test content }
Umiejętność adaptacyjna
Użyj zaktualizowanej umiejętności adaptacyjnej, aby zoptymalizować interfejs Compose pod kątem urządzeń składanych i komputerów.
Twórz tryby tabletop na urządzeniach składanych, które są obsługiwane bez użycia rąk. Wyświetlaj treści na pionowym ekranie i umieszczaj elementy sterujące na płaskiej dolnej połowie, aby nie zasłaniać widoku palcami.
Dzięki tej umiejętności Twoja aplikacja będzie wyglądać jak natywna na komputerze, z użyciem skrótów klawiszowych, etykietek i niestandardowych kursorów, a także sprawdzonych wzorców zapobiegających utracie stanu, gdy użytkownicy obracają lub rozkładają urządzenia. Wypróbuj je już dziś za pomocą interfejsu wiersza poleceń Androida.
Obejrzyj tę prezentację z Android Dev Summit, aby dowiedzieć się, jak możesz ulepszyć obsługę urządzeń składanych i komputerów:
Dokładne obliczanie szybkości przewijania zagnieżdżonego
W przypadku aplikacji z hybrydowymi architekturami interfejsu rozwiązaliśmy problem, który powodował, że szybkie przewijanie w Compose umieszczonym w kontenerach przewijania widoku Androida (takich jak ScrollView, NestedScrollView lub CoordinatorLayout) czasami obliczało nieprawidłową prędkość. Przekazywanie prędkości jest teraz obliczane dokładnie, co zapobiega nagłym zatrzymaniom lub skokowemu przewijaniu i zapewnia płynne przesuwanie między widokiem a Compose.
Zmiana działania:
Modifier.onFocusedBoundsChanged jest teraz wycofany
Funkcja Modifier.onFocusedBoundsChanged została wycofana w Compose 1.12, a w wersji 1.13 usunięto jej implementację, co oznacza, że nie działa, gdy modyfikator jest uruchomiony. Stara implementacja w wielu sytuacjach nie raportowała niezawodnie granic zaznaczenia i powodowała problemy z wydajnością.
Wbudowane kontenery przewijania, takie jak LazyColumn i Modifier.verticalScroll, już teraz wyświetlają treści, na których skupia się użytkownik, bez tego interfejsu API, więc nie ma to na nie wpływu.
Aby uzyskać granice elementu, na którym jest ustawiony fokus, wywołaj FocusTargetModifierNode.getFocusedRect() z niestandardowego Modifier.Node. Zwraca granice, gdy o nie poprosisz, zamiast zgłaszać każdą zmianę za pomocą wywołania zwrotnego. Aby reagować na zmiany zaznaczenia, użyj Modifier.onFocusChanged. Aby przewinąć zaznaczony element do widoku w kontenerze niestandardowym, połącz onFocusChanged z BringIntoViewRequester.
Zmiana działania: efekty dźwiękowe interakcji z platformą na Androidzie
Elementy klikalne skonfigurowane za pomocą Modifier.clickable (lub komponenty utworzone na jego podstawie) automatycznie odtwarzają teraz standardowe efekty dźwiękowe interakcji na Androidzie, zgodnie z ustawieniami dźwięku systemowego użytkownika. Wcześniej elementy klikalne w Compose wymagały ręcznego wywoływania efektów dźwiękowych, aby zapewnić zgodność z tradycyjnymi widokami Androida. Dzięki tej aktualizacji elementy interaktywne natychmiast przekazują informacje dźwiękowe i są od razu dostępne na platformie Androida.
Aktualizacja dotycząca stylów
Na konferencji Google I/O zaprezentowaliśmy nowy sposób dostosowywania komponentów bez rozwidlania kodu źródłowego. W Compose 1.13 ta podstawowa architektura przekształciła się w silnik stylów, który nie narzuca żadnych rozwiązań. Zamiast kodować właściwości wizualne na stałe w platformie, definicje właściwości zostały przeniesione do warstwy systemu projektowania, co umożliwia zespołom deklarowanie niestandardowych tokenów marki (stylePropertyOf / styleLocalOf) z zachowaniem pełnej autonomii.
Z powodu tej zmiany architektury interfejs Styles API pozostaje w Compose 1.13 w trybie eksperymentalnym. Przed ogólną dostępnością aktywnie współpracujemy z partnerami i zespołem Material 3, aby ulepszyć scalanie stylów i ergonomię dla deweloperów. W tym okresie przejściowym usunęliśmy dokumentację i umiejętności dotyczące stylów.
Nowa biblioteka Compose Web ułatwiająca migrację WebView (alfa)
Umieszczanie treści z internetu w Compose to jeden z ostatnich problemów związanych z migracją aplikacji. Starsze implementacje korzystające z AndroidView mogą powodować zacinanie się przewijania, utratę stanu podczas zmian konfiguracji lub nawigacji oraz narzut renderowania interoperacyjnego.
Aby wyeliminować ten problem, wprowadzamy 2 biblioteki oparte na 2 uzupełniających się elementach podstawowych w androidx.web:
WebContent(dostępny teraz wandroidx.web:web:1.0.0-alpha01): zmienna stanu, która oddziela stan sieci (w tym pozycję przewijania, dane wejściowe formularza, historię nawigacji i stan JavaScriptu) od hierarchii widoków, dzięki czemu przetrwa zmiany konfiguracji i nawigację bez wyciekuActivity.
@Composable // Assumes `webContent` is already created and retained (e.g., in a ViewModel or via `retain`) fun WebContentPage(webContent: WebContent, startUrl: String, modifier: Modifier = Modifier) { key(webContent) { AndroidView( factory = { context -> webContent.attach(context, ::WebContentView).apply { settings.javaScriptEnabled = true if (url == null) loadUrl(startUrl) } }, modifier = modifier, onRelease = { view -> // The view must leave the hierarchy before WebContent is detached. (view.parent as? ViewGroup)?.removeView(view) webContent.detach() }, ) } }
WebSurface(Wkrótce): dedykowany komponent kompozycyjny zoptymalizowany pod kątemWebContent, który omija narzut związany z interoperacyjnościąAndroidView.
Wypróbuj interfejsy API już dziś, importując androidx.web:web:1.0.0-alpha01, i czekaj na wersję alfa WebSurface, która pojawi się w najbliższej przyszłości.
Nowy mechanizm renderowania A2UI w Jetpack Compose
Odpowiedzi LLM w czasie działania nie powinny być ograniczone do zwykłego tekstu. Nowy Jetpack Compose A2UI Renderer implementuje otwarty protokół Agent-to-UI (A2UI).
implementation("androidx.compose.material3:material3-a2ui:1.0.0-alpha02")
Agenty AI mogą tworzyć rozbudowane, interaktywne interfejsy użytkownika w czasie działania, które są renderowane jako natywne komponenty Compose bez wykonywania dowolnego kodu. Moduł renderujący obsługuje analizowanie wiadomości i weryfikację schematu oraz przekazuje dane agenta do stanu zrzutu Compose. Użyj gotowego katalogu podstawowego lub podłącz własne elementy kompozycyjne i system projektowania. Zapoznaj się z dokumentacją lub obejrzyj wystąpienie z Android DevSummit.
Aktualizacje dokumentacji
Mamy nową dokumentację dotyczącą zakotwiczonego elementu przeciąganego, precyzyjnych linków Navigation3 i stanu aplikacji.
Powodzenia!
Compose 1.13 ułatwia programistom aplikacji tworzenie aplikacji i zwiększa możliwości dzięki aktualizacjom tekstu, grafiki, układów, wydajności i nie tylko. Aby zobaczyć pełny zestaw zmian między wersjami BOM, skorzystaj z narzędzia do porównywania BOM.
Aby dowiedzieć się więcej o nowościach w Compose, obejrzyj najnowsze wystąpienia z Android Dev Summit.
Jak zawsze cenimy Twoje opinie, więc podziel się z nami swoimi uwagami na temat tych zmian lub napisz, co jeszcze chcesz zobaczyć, w naszym narzędziu Issue Tracker. Powodzenia!
-
Wiadomości o usłudzeDzisiaj kategoria gier na Androida Auto i samochody z systemem operacyjnym Android Automotive i wbudowanymi usługami Google oficjalnie wychodzi z wersji beta i staje się ogólnie dostępna.
Jan Kleinert • Czas czytania: 3 min -
Wiadomości o usłudzeCieszymy się, że deweloperzy nadal udostępniają swoje aplikacje i funkcje na Androida do samochodu. W ciągu ostatniego roku obserwowaliśmy dalszy silny wzrost i rozwój ekosystemu aplikacji na Androida Auto i w samochodach z wbudowanymi usługami Google.
Jan Kleinert, Noam Gefen, Thomas Weathers • Czas czytania: 3 min -
Wiadomości o usłudzeW ciągu prawie 5 lat od wprowadzenia Jetpack Compose zainwestowaliśmy w zapewnienie wszystkich funkcji, wydajności i narzędzi, których potrzebujesz do tworzenia niesamowitych interfejsów na różnych urządzeniach z Androidem.
Nick Butcher • Czas czytania: 2 min
Otrzymuj co tydzień najnowsze informacje o tworzeniu aplikacji na Androida na swoją skrzynkę odbiorczą.