رهنمودهای طراحی ابزاره برنامه

ابزاره‌های برنامه (گاهی فقط «ابزاره») ویژگی‌ای است که در Android 1.5 معرفی شد و در Android 3.0 و 3.1 به‌طور گسترده‌ای بهبود یافت. ابزاره می‌تواند به‌موقع‌ترین یا مرتبط‌ترین اطلاعات برنامه را در یک نگاه در «صفحه اصلی» کاربر نمایش دهد. تصویر سیستم استاندارد Android شامل چندین ابزاره است، ازجمله ابزاره‌ای برای ساعت آنالوگ، موسیقی، و دیگر برنامه‌ها.

نمونه ابزاره‌های برنامه در Android 4.0

شکل ۱. نمونه ابزارک‌های برنامه در Android 4.0.

این سند نحوه طراحی ابزاره را شرح می‌دهد تا ازنظر گرافیکی با ابزاره‌های دیگر و با عناصر دیگر صفحه اصلی Android مانند نمادهای راه‌انداز و میان‌برها مطابقت داشته باشد. همچنین برخی‌از استانداردهای آثار هنری ابزاره و برخی‌از نکات و ترفندهای گرافیکی ابزاره را شرح می‌دهد.

برای کسب اطلاعات درباره توسعه ابزاره‌ها، به بخش ابزاره‌های برنامه در راهنمای توسعه‌دهنده مراجعه کنید.

تشریح ابزاره استاندارد

ابزاره‌های معمول برنامه Android سه مؤلفه اصلی دارند: کادر محدودکننده، قاب، و عناصر دیگر و کنترل‌های گرافیکی ابزاره. ابزاره‌های برنامه می‌توانند شامل زیرمجموعه‌ای از ابزاره‌های View در Android باشند؛ کنترل‌های پشتیبانی‌شده شامل برچسب‌های نوشتاری، دکمه‌ها، و تصاویر است. برای مشاهده فهرست کامل «نماهای» دردسترس، به بخش ایجاد چیدمان ابزارک برنامه در راهنمای توسعه‌دهنده مراجعه کنید. ابزارهایی که طراحی خوبی دارند، مقداری حاشیه بین لبه‌های کادر محدودکننده و قاب، و مقداری فاصله بین لبه‌های داخلی قاب و کنترل‌های ابزارک باقی می‌گذارند.

ابزاره‌ها معمولاً حاشیه و لایه بین کادر محدودکننده، قاب، و کنترل‌ها دارند

شکل ۲. ابزاره‌ها معمولاً حاشیه‌هایی بین کادر محدودکننده و قاب، و فاصله‌گذاری بین قاب و کنترل‌های ابزاره دارند.

توجه: از Android 4.0، ابزاره‌های برنامه به‌طور خودکار حاشیه‌هایی بین قاب ابزاره و کادر محدودکننده ابزاره برنامه دریافت می‌کنند تا تراز بهتری با سایر ابزاره‌ها و نمادها در صفحه اصلی کاربر داشته باشند. برای بهره‌مندی از این رفتار که به‌شدت توصیه می‌شود، targetSdkVersion برنامه‌تان را روی ۱۴ یا بیشتر تنظیم کنید.

ابزارک‌هایی که به‌گونه‌ای طراحی شده‌اند که ازنظر بصری با ابزارک‌های دیگر در «صفحه اصلی» مطابقت داشته باشند، از عناصر دیگر در «صفحه اصلی» برای تراز کردن استفاده می‌کنند؛ همچنین از جلوه‌های سایه‌زنی استاندارد استفاده می‌کنند. همه این جزئیات در این صفحه شرح داده شده است.

درحال تعیین اندازه برای ابزاره

هر ابزاره باید minWidth و minHeight را تعریف کند که نشان‌دهنده حداقل فضایی است که باید به‌طور پیش‌فرض مصرف کند. وقتی کاربران ابزاره‌ای را به «صفحه اصلی» خود اضافه می‌کنند، معمولاً فضای بیشتری نسبت‌به حداقل عرض و ارتفاعی که مشخص کرده‌اید اشغال می‌کند. صفحه‌های اصلی Android شبکه‌ای از فضاهای دردسترس را به کاربران ارائه می‌دهند که می‌توانند ابزاره‌ها و نمادها را در آن قرار دهند. این جدول می‌تواند براساس دستگاه متفاوت باشد؛ برای مثال، بسیاری از گوشی‌ها جدول ۴×۴ ارائه می‌دهند و رایانه‌های لوحی می‌توانند جدول بزرگ‌تر ۸×۷ ارائه دهند. وقتی ابزاره اضافه می‌شود، کشیده می‌شود تا حداقل تعداد سلول‌های لازم را به‌صورت افقی و عمودی اشغال کند تا محدودیت‌های minWidth و minHeight آن برآورده شود. همان‌طور که در بخش طراحی چیدمان ابزاره و گرافیک پس‌زمینه در زیر توضیح می‌دهیم، استفاده از پس‌زمینه‌های nine-patch و چیدمان‌های انعطاف‌پذیر برای ابزاره‌های برنامه به ابزاره شما اجازه می‌دهد تا به‌خوبی با شبکه صفحه اصلی دستگاه سازگار شود و همچنان قابل‌استفاده و از نظر زیبایی‌شناسی عالی باقی بماند.

درحالی‌که عرض و ارتفاع سلول (و همچنین مقدار حاشیه‌های خودکار اعمال‌شده بر ابزارک‌ها) ممکن است در دستگاه‌های مختلف متفاوت باشد، می‌توانید از جدول زیر برای تخمین تقریبی حداقل ابعاد ابزارک خود، با توجه به تعداد سلول‌های شبکه اشغال‌شده موردنظر، استفاده کنید:

تعداد سلول‌ها
(ستون‌ها یا ردیف‌ها)
اندازه دردسترس (dp)
(minWidth یا minHeight)
1 ‫۴۰ پیکسل مستقل از تراکم
2 ‫۱۱۰ پیکسل مستقل از تراکم
3 ‫۱۸۰ پیکسل مستقل از تراکم
4 ‫۲۵۰ پیکسل مستقل از تراکم
… …
n ‫۷۰ × n − ۳۰

بهتر است درخصوص minWidth و minHeight محافظه‌کارانه عمل کنید، و حداقل اندازه‌ای را مشخص کنید که ابزاره را در وضعیت پیش‌فرض مناسبی ارائه دهد. برای نمونه‌ای از نحوه ارائه minWidth و minHeight، فرض کنید یک ابزاره پخش‌کننده موسیقی دارید که هنرمند و عنوان آهنگ درحال پخش را (به‌صورت عمودی روی‌هم) نشان می‌دهد، یک دکمه پخش، و یک دکمه بعدی:

نمونه ابزاره پخش‌کننده موسیقی

شکل ۳. نمونه ابزاره پخش‌کننده موسیقی.

حداقل ارتفاع شما باید ارتفاع دو TextView برای هنرمند و عنوان، به‌علاوه چند حاشیه نوشتار باشد. حداقل عرض شما باید حداقل عرض قابل‌استفاده دکمه‌های پخش و بعدی، به‌علاوه حداقل عرض نوشتار (مثلاً عرض ۱۰ نویسه)، به‌علاوه هرگونه حاشیه نوشتار افقی باشد.

اندازه‌ها و حاشیه‌های نمونه برای محاسبات حداقل عرض/ارتفاع

شکل ۴. اندازه‌ها و حاشیه‌های نمونه برای محاسبات minWidth/minHeight. ما ۱۴۴dp را به‌عنوان نمونه‌ای از حداقل عرض مناسب برای برچسب‌های نوشتاری انتخاب کردیم.

نمونه محاسبات در زیر آمده است:

  • minWidth = 144dp + (2 × 8dp) + (2 × 56dp) = 272dp
  • minHeight = 48dp + (2 × 4dp) = 56dp

اگر در پس‌زمینه nine-patch ابزاره‌تان هرگونه لایه داخلی محتوای ذاتی وجود دارد، باید آن را به‌ترتیب به minWidth و minHeight اضافه کنید.

ابزاره‌های قابل‌تغییر اندازه

از Android 3.1 به بعد، ابزارک‌ها را می‌توان به‌صورت افقی و/یا عمودی تغییر اندازه داد، یعنی minWidth و minHeight عملاً به اندازه پیش‌فرض ابزارک تبدیل می‌شوند. می‌توانید حداقل اندازه ابزاره را بااستفاده از minResizeWidth و minResizeHeight مشخص کنید؛ این مقادیر باید اندازه‌ای را مشخص کنند که اگر ابزاره کوچک‌تر از آن باشد، ناخوانا یا غیرقابل‌استفاده می‌شود.

این ویژگی معمولاً برای ابزاره‌های مجموعه مانند ابزاره‌های مبتنی بر ListView یا GridView ترجیح داده می‌شود.

افزودن حاشیه به ابزاره برنامه

همان‌طور که قبلاً ذکر شد، Android 4.0 به‌طور خودکار حاشیه‌های کوچک و استانداردی را به هر لبه ابزاره‌ها در صفحه اصلی اضافه می‌کند، برای برنامه‌هایی که targetSdkVersion را ۱۴ یا بیشتر مشخص می‌کنند. این کار به تعادل بصری صفحه اصلی کمک می‌کند، بنابراین توصیه می‌کنیم که در Android نسخه ۴.۰ هیچ حاشیه اضافی خارج از شکل پس‌زمینه ابزاره برنامه‌تان اضافه نکنید.

نوشتن یک چیدمان واحد که حاشیه‌های سفارشی برای نسخه‌های قبلی پلاتفرم اعمال شده باشد و حاشیه‌های اضافی برای Android 4.0 و بالاتر نداشته باشد، آسان است. برای کسب اطلاعات درباره نحوه انجام این کار با XML چیدمان، افزودن حاشیه به ابزاره‌های برنامه در راهنمای توسعه‌دهنده را ببینید.

طراحی چیدمان‌های ابزاره و گرافیک‌های پس‌زمینه

اکثر ابزاره‌ها پس‌زمینه مستطیلی توپر یا مستطیلی با گوشه‌های گرد دارند. بهترین روش این است که این شکل را بااستفاده از نه وصله تعریف کنید؛ یکی برای هر تراکم صفحه‌نمایش (برای جزئیات، به پشتیبانی از چند صفحه‌نمایش مراجعه کنید). Nine-patch را می‌توان با ابزار draw9patch یا به‌سادگی با یک برنامه ویرایش گرافیک مانند Adobe® Photoshop ایجاد کرد. با این کار، شکل پس‌زمینه ابزاره کل فضای دردسترس را اشغال می‌کند. تصویر Nine-patch باید لبه‌به‌لبه باشد و پیکسل‌های شفافی که حاشیه اضافی ایجاد می‌کنند نداشته باشد، به‌جز شاید چند پیکسل حاشیه برای سایه‌های نامحسوس یا سایر جلوه‌های نامحسوس.

توجه: درست مانند کنترل‌ها در فعالیت‌ها، باید مطمئن شوید که کنترل‌های تعاملی بااستفاده از ترسیم‌شدنی‌های فهرست وضعیت، وضعیت‌های متمرکز و فشرده‌شده متمایز داشته باشند.

پیکسل‌های حاشیه Nine-patch

شکل ۵. پیکسل‌های حاشیه Nine-patch که نشان‌دهنده نواحی قابل‌کشش و لایه داخلی محتوا است.

برخی‌از ابزاره‌های برنامه، مثل آن‌هایی که از StackView استفاده می‌کنند، پس‌زمینه شفاف دارند. در این مورد، هریک از موارد StackView باید از پس‌زمینه nine-patch استفاده کند که لبه‌به‌لبه باشد و پیکسل‌های شفاف حاشیه آن برای حاشیه‌ها کم یا بدون پیکسل باشد.

برای محتوای ابزاره، باید از چیدمان‌های انعطاف‌پذیر مثل RelativeLayout، LinearLayout، یا FrameLayout استفاده کنید. همان‌طور که چیدمان‌های فعالیت شما باید با اندازه‌های مختلف صفحه‌نمایش فیزیکی سازگار شوند، چیدمان‌های ابزاره نیز باید با اندازه‌های مختلف سلول‌های جدول «صفحه اصلی» سازگار شوند.

در زیر نمونه‌ای از چیدمانی که ابزارک موسیقی نشان‌دهنده اطلاعات نوشتاری و دو دکمه می‌تواند استفاده کند آورده شده است. این بخش براساس بحث قبلی درباره افزودن حاشیه بسته به نسخه سیستم‌عامل ساخته شده است. توجه داشته باشید که قوی‌ترین و انعطاف‌پذیرترین روش برای افزودن حاشیه به ابزاره این است که قاب و محتوای ابزاره را در یک FrameLayout با حاشیه داخلی قرار دهید.

<FrameLayout
  android:layout_width="match_parent"
  android:layout_height="match_parent"
  android:padding="@dimen/widget_margin">

  <LinearLayout
    android:layout_width="match_parent"
    android:layout_height="match_parent"
    android:orientation="horizontal"
    android:background="@drawable/my_widget_background">

    <TextView
      android:id="@+id/song_info"
      android:layout_width="0dp"
      android:layout_height="match_parent"
      android:layout_weight="1" />

    <Button
      android:id="@+id/play_button"
      android:layout_width="@dimen/my_button_width"
      android:layout_height="match_parent" />

    <Button
      android:id="@+id/skip_button"
      android:layout_width="@dimen/my_button_width"
      android:layout_height="match_parent" />
  </LinearLayout>
</FrameLayout>

اگر اکنون به ابزارک موسیقی نمونه از بخش قبلی نگاه کنید، می‌توانید شروع به استفاده از ویژگی‌های چیدمان‌های انعطاف‌پذیر کنید، مانند:

گزیده‌ای از چیدمان‌ها و مشخصه‌های انعطاف‌پذیر برای نمونه ابزاره موسیقی

شکل ۶. چیدمان‌ها و مشخصه‌های انعطاف‌پذیر را استخراج کنید.

وقتی کاربر ابزارک را به صفحه اصلی خود اضافه می‌کند، در یک دستگاه Android 4.0 نمونه که هر سلول شبکه آن ۸۰dp × ۱۰۰dp اندازه دارد و ۸dp حاشیه به‌طور خودکار در همه اندازه‌ها اعمال می‌شود، ابزارک به‌صورت زیر کشیده می‌شود:

ابزاره موسیقی روی نمونه شبکه ۸۰ در ۱۰۰ پیکسل مستقل از تراکم با ۸ پیکسل مستقل از تراکم حاشیه خودکار
  اضافه‌شده توسط سیستم

شکل ۷. ابزاره موسیقی روی نمونه توری ۸۰ در ۱۰۰ پیکسل مستقل از تراکم با ۸ پیکسل مستقل از تراکم حاشیه خودکار که توسط سیستم اضافه شده است.

استفاده از بسته الگوهای ابزارک برنامه

وقتی می‌خواهید ابزاره جدیدی طراحی کنید یا ابزاره موجودی را به‌روز کنید، بهتر است ابتدا به الگوهای طراحی ابزاره در زیر نگاهی بیندازید. بسته بارگیری‌شدنی زیر شامل گرافیک‌های پس‌زمینه nine-patch،‏ XML، و فایل‌های منبع Adobe® Photoshop برای تراکم‌های چندگانه صفحه‌نمایش، سبک‌های ابزاره نسخه سیستم‌عامل، و رنگ‌های ابزاره است. بسته الگو همچنین حاوی گرافیک‌هایی است که برای تعاملی کردن کل ابزاره یا بخش‌هایی از ابزاره (مثلاً دکمه‌ها) مفید است.

گزیده‌های الگوی ابزاره

شکل ۸. گزیده‌هایی از «بسته الگوهای ابزاره برنامه» (تراکم متوسط، تیره، Android 4.0/سبک‌های قبلی، حالت‌های پیش‌فرض/متمرکز/فشرده).

بااستفاده از پیوند زیر می‌توانید جدیدترین بایگانی «بسته الگوهای ابزاره برنامه» را دریافت کنید:

بارگیری بسته الگوهای ابزاره برنامه برای Android 4.0 »