شبکه‌سازی و تلفن

ویژگی‌های این راهنما قابلیت‌های مدیریت تلفن و شبکه‌سازی را شرح می‌دهد که می‌توانید در برنامه کنترل‌کننده خط‌مشی دستگاه (DPC) خود پیاده‌سازی کنید. این سند حاوی نمونه کد است و همچنین می‌توانید از برنامه Test DPC به‌عنوان منبع کد نمونه برای ویژگی‌های سازمانی Android استفاده کنید.

برنامه DPC می‌تواند در حالت مالک نمایه در دستگاه‌های شخصی یا در حالت مالک دستگاه در دستگاه‌های کاملاً مدیریت‌شده اجرا شود. این جدول نشان می‌دهد که وقتی DPC در حالت مالک نمایه یا حالت مالک دستگاه اجرا می‌شود، کدام ویژگی‌ها دردسترس هستند:

ویژگی مالک نمایه مالک دستگاه
دسترسی به مخاطبین کاری در نمایه‌ها ✓
تضمین اتصال شبکه امن برای ترافیک کاری ✓ ✓
راه‌اندازی یک شناسه شبکه بی‌سیم واحد در مناطق مختلف ✓ ✓
شماره‌گیر جداگانه‌ای برای نمایه کاری مشخص کنید ✓

دسترسی به مخاطبین کاری در نمایه‌ها

EMMها می‌توانند به نمایه شخصی کاربر اجازه دهند به مخاطبین کاری او دسترسی داشته باشد تا مخاطبین شخصی و کاری کاربر ازطریق جستجوی محلی و جستجوی دایرکتوری ازراه‌دور دردسترس باشند. در دستگاه‌های شخصی، یک شماره‌گیر واحد در نمایه شخصی می‌تواند تماس‌های شخصی و همچنین تماس‌های کاری را برقرار و دریافت کند. علاوه‌براین، مخاطبین کاری به‌خوبی در واسط کاربر سیستم ادغام شده‌اند. اگر نمایه کاری رمزگذاری شده باشد، داده‌های آن برای نمایه شخصی دردسترس نیست.

ادغام‌شده با واسط کاربر سیستم

میانای کاربری سیستم تماس‌های کاری ورودی را با نماد کیف اداری نشان می‌دهد. callLog همچنین نماد را برای مشخص کردن تماس‌های کاری ورودی و خروجی نشان می‌دهد. برنامه‌های شماره‌گیر و مخاطبین شخصی می‌توانند اطلاعات شناسه تماس‌گیرنده مخاطب کاری را بااستفاده از جستجوی راهنمای ازراه‌دور نمایش دهند، بنابراین لازم نیست مخاطب ازقبل در دستگاه محلی همگام‌سازی شده باشد. برنامه پیام‌رسانی می‌تواند شناسه تماس‌گیرنده و جستجوی محلی انجام دهد.

سند تعریف سازگاری Android (CDD) شامل الزاماتی برای نمایش مخاطبین کاری در شماره‌گیر پیش‌فرض و الزاماتی برای نشان‌دار کردن برنامه‌های مخاطبین و پیام‌رسانی است تا نشان دهد که آن‌ها از نمایه کاری هستند.

مخاطبین کاری قابل‌دسترسی و جستجو هستند

کاربر می‌تواند از نمایه شخصی خود به مخاطبین کاری دسترسی داشته باشد و با آن‌ها تماس بگیرد. این مخاطبین در صفحه جستجوی برنامه شماره‌گیر نمایش داده می‌شوند. کاربر می‌تواند مخاطبین کاری را که به‌طور محلی با دستگاه همگام‌سازی شده‌اند و ازطریق جستجوی دایرکتوری راه دور فهرست شده‌اند، بااستفاده از تکمیل خودکار جستجو کند.

کنترل مخاطبین کاری در نمایه اصلی

DPC اجازه جستجوی مخاطبین کاری را کنترل می‌کند. DPC که در حالت مالک نمایه اجرا می‌شود، رؤیت‌پذیری مخاطبین کاری را در نمایه شخصی مدیریت می‌کند. برای اطلاعات بیشتر، ساختن کنترل‌کننده خط‌مشی دستگاه را ببینید.

جستجوی مخاطبین کاری ازطریق نمایه شخصی به‌طور پیش‌فرض فعال است.

اطمینان از اتصال شبکه ایمن برای ترافیک کاری

کنترل‌کننده خط‌مشی دستگاه که در حالت مالک دستگاه یا حالت مالک نمایه اجرا می‌شود، می‌تواند از اتصال «شبکه خصوصی مجازی» (VPN) همیشه روشن استفاده کند تا برنامه‌ها را مجبور کند ترافیک را ازطریق برنامه VPN مشخصی که قابل‌دور زدن نیست عبور دهند. بااستفاده از اتصال VPN همیشه روشن، DPC می‌تواند مطمئن شود که ترافیک شبکه از نمایه کاری یا دستگاه مدیریت‌شده از سرویس VPN عبور می‌کند و این کار بدون دخالت کاربر انجام می‌شود. این فرایند اتصال شبکه امنی برای ترافیک مداوم در نمایه کاری ایجاد می‌کند.

درباره اتصال‌های VPN همیشه روشن

به‌عنوان بخشی از چارچوب سیستم، مسیریابی VPN به‌طور خودکار مدیریت می‌شود تا کاربر نتواند سرویس VPN را دور بزند. اگر اتصال سرویس وی‌پی‌ان درحین حالت قفل همه قطع شود، ترافیک نمی‌تواند به اینترنت باز نشت کند. برای برنامه‌هایی که VpnService را پیاده‌سازی می‌کنند، وی‌پی‌ان همیشه روشن چارچوبی برای مدیریت اتصال وی‌پی‌ان ایمن ازطریق سرور مورداعتماد و حفظ آن ارائه می‌دهد. سرویس VPN به‌طور خودکار اتصال را در به‌روزرسانی‌های برنامه بازراه‌اندازی می‌کند، صرف‌نظر از اینکه اتصال ازطریق Wi-Fi باشد یا شبکه تلفن همراه. و اگر دستگاه بازراه‌اندازی شود، چارچوب اتصال VPN را بازراه‌اندازی می‌کند.

اتصال به سرویس VPN برای کاربر شفاف است. برای دستگاه تحت مالکیت شرکت، کاربر ملزم به تأیید کادر گفتگوی رضایت برای VPN در حالت همیشه روشن نیست. تنظیمات شبکه VPN کاربر اجازه می‌دهد اتصال همیشه روشن به‌صورت دستی فعال شود.

اگر DISALLOW_CONFIG_VPN روی true تنظیم شده باشد، کاربر نمی‌تواند VPN را پیکربندی کند. DISALLOW_DEBUGGING_FEATURES را فعال کنید تا کاربران نتوانند بااستفاده از فرمان اشکال‌زدایی adb، وی‌پی‌ان همیشه روشن را لغو کنند. برای جلوگیری از حذف نصب VPN توسط کاربر، DevicePolicyManager.setUninstallBlocked را فراخوانی کنید.

راه‌اندازی سرویس وی‌پی‌ان

سازمانی که از راهکار سازمانی شما برای Android استفاده می‌کند، VPN را راه‌اندازی می‌کند.

  1. برنامه VPN را که VpnService را پیاده‌سازی می‌کند نصب کنید. بااستفاده از فیلتر قصدی که با کنش VpnService.SERVICE_INTERFACE مطابقت داشته باشد، می‌توانید سرویس‌های VPN فعال را پیدا کنید.
  2. یک VpnService در مانیفست برنامه که توسط اجازه BIND_VPN_SERVICE محافظت می‌شود اعلام کنید.
  3. VpnService را پیکربندی کنید تا توسط سیستم راه‌اندازی شود. از تنظیم برنامه VPN برای راه‌اندازی خودکار با گوش دادن به راه‌اندازی سیستم و کنترل چرخه عمر خود اجتناب کنید.
  4. پیکربندی‌های مدیریت‌شده را برای برنامه VPN تنظیم کنید (نمونه زیر را ببینید).

فعال کردن اتصال VPN همیشه روشن

DPC می‌تواند اتصال وی‌پی‌ان همیشه روشن را ازطریق برنامه خاصی با فراخوانی DevicePolicyManager.setAlwaysOnVpnPackage() پیکربندی کند.

این اتصال به‌طور خودکار اعطا می‌شود و پس‌از بازراه‌اندازی باقی می‌ماند. اگر lockdownEnabled نادرست باشد، ممکن است ترافیک شبکه از زمان بازراه‌اندازی تلفن و اتصال VPN ناامن باشد. این گزینه زمانی مفید است که نمی‌خواهید هرگاه VPN قطع می‌شود، اتصال شبکه متوقف شود، یا اگر VPN ضروری نیست.

درستی‌سنجی اتصال وی‌پی‌ان همیشه روشن

DPC می‌تواند نام بسته مدیریت‌کننده اتصال وی‌پی‌ان همیشه روشن را برای کاربر فعلی با DevicePolicyManager.getAlwaysOnVpnPackage(). بخواند

اگر چنین بسته‌ای وجود نداشته باشد، یا وی‌پی‌ان در برنامه «تنظیمات» سیستم ایجاد شده باشد، null برگردانده می‌شود.

مثال

در برنامه TestDPC، AlwaysOnVpnFragment.java از این میاناهای برنامه‌سازی کاربردی برای فعال کردن تنظیم اتصال وی‌پی‌ان همیشه روشن استفاده می‌کند.

در مثال زیر:

  • پیکربندی‌های مدیریت‌شده سرویس وی‌پی‌ان توسط DevicePolicyManager بااستفاده از روش setApplicationRestrictions() آن تنظیم شده است.
  • پیکربندی‌های مدیریت‌شده از جفت‌های کلید-مقدار دلخواه استفاده می‌کنند و این برنامه نمونه از آن‌ها در جای دیگری برای پیکربندی تنظیمات شبکه VPN استفاده می‌کند (به بررسی پیکربندی‌های مدیریت‌شده مراجعه کنید).
  • این مثال نصب‌کننده بسته Android را به فهرست رد اضافه می‌کند تا بسته‌های سیستم را ازطریق VPN به‌روز نکند. همه ترافیک شبکه کاربر در نمایه کاری یا دستگاه ازطریق این برنامه VPN انجام می‌شود، به‌جز نصب‌کننده بسته؛ به‌روزرسانی‌های آن از اینترنت باز استفاده می‌کند.
  • سپس DevicePolicyManager اتصال وی‌پی‌ان همیشه روشن را برای بسته وی‌پی‌ان بااستفاده از setAlwaysOnVpnPackage() و فعال کردن حالت قفل فعال می‌کند.

کاتلین

// Set VPN's managed configurations
val config = Bundle().apply {
  putString(Extras.VpnApp.ADDRESS, "192.0.2.0")
  putString(Extras.VpnApp.IDENTITY, "vpn.account1")
  putString(Extras.VpnApp.CERTIFICATE, "keystore://auth_certificate")
  putStringArray(Extras.VpnApp.DENYLIST,
        arrayOf("com.android.packageinstaller"))
}

val dpm = getSystemService(Context.DEVICE_POLICY_SERVICE) as DevicePolicyManager

val admin = myDeviceAdminReceiver.getComponentName(this)

// Name of package to update managed configurations
val vpnPackageName = "com.example.vpnservice"

// Associate managed configurations with DeviceAdminReceiver
dpm.setApplicationRestrictions(admin, vpnPackageName, config)

// Enable always-on VPN connection through VPN package
try {
  val lockdownEnabled = true
  dpm.setAlwaysOnVpnPackage(admin, vpnPackageName, lockdownEnabled)
} catch (ex: Exception) {
  throw PolicyException()
}

جاوا

// Set VPN's managed configurations
final Bundle config = new Bundle();
config.putString(Extras.VpnApp.ADDRESS, "192.0.2.0");
config.putString(Extras.VpnApp.IDENTITY, "vpn.account1");
config.putString(Extras.VpnApp.CERTIFICATE, "keystore://auth_certificate");
config.putStringArray(Extras.VpnApp.DENYLIST,
                      new String[]{"com.android.packageinstaller"});

DevicePolicyManager dpm = (DevicePolicyManager) getSystemService(Context.DEVICE_POLICY_SERVICE);

ComponentName admin = myDeviceAdminReceiver.getComponentName(this);

// Name of package to update managed configurations
final String vpnPackageName = "com.example.vpnservice";

// Associate managed configurations with DeviceAdminReceiver
dpm.setApplicationRestrictions(admin, vpnPackageName, config);

// Enable always-on VPN connection through VPN package
try {
  boolean lockdownEnabled = true;
  dpm.setAlwaysOnVpnPackage(admin, vpnPackageName, lockdownEnabled));
} catch (Exception ex) {
  throw new PolicyException(...);
}

راه‌اندازی یک شناسه شبکه بی‌سیم در مناطق مختلف

کنترل‌کننده خط‌مشی دستگاه (DPC) که در حالت مالک دستگاه یا حالت مالک نمایه اجرا می‌شود، می‌تواند چندین گواهینامه مرجع صدور گواهی (CA) را با یک پیکربندی شبکه بی‌سیم مرتبط کند. با این پیکربندی، دستگاه می‌تواند به نقاط دسترسی بی‌سیمی متصل شود که نام شبکه یا شناسه مجموعه سرویس (SSID) یکسانی دارند اما با گواهینامه‌های CA متفاوتی پیکربندی شده‌اند. این ویژگی زمانی مفید است که شبکه‌های بی‌سیم سازمان شما در چندین منطقه جغرافیایی قرار داشته باشند و هر منطقه به مرجع صدور گواهی متفاوتی نیاز داشته باشد. برای مثال، امضاهای قانونی ممکن است به مرجع محلی نیاز داشته باشند که به CA منطقه‌ای نیاز دارد.

توجه: Android از setCaCertificate از API 18 (Jelly Bean) پشتیبانی کرده است، اما سرپرستان فناوری اطلاعات باید شبکه‌های خود را به‌طور جداگانه با هر CA فراهم کنند تا اطمینان حاصل شود که دستگاه‌ها در هر نقطه دسترسی، صرف‌نظر از منطقه خود، اصالت‌سنجی یکپارچه دارند.

گواهینامه‌های مرکز صدور گواهی را برای شناسایی سرور مشخص کنید

برای مشخص کردن فهرستی از گواهی‌های X.509 که سرور را بااستفاده از همان SSID شناسایی می‌کنند، همه CAهای مربوطه را بااستفاده از WifiEnterpriseConfig.setCaCertificates() در پیکربندی بی‌سیم اضافه کنید.

گواهینامه سرور درصورتی معتبر است که CA آن با یکی از گواهینامه‌های ارائه‌شده مطابقت داشته باشد. نام‌های پیش‌فرض به‌طور خودکار به گواهی‌ها اختصاص داده می‌شود و در پیکربندی استفاده می‌شود. ‫ WifiManager گواهینامه را نصب می‌کند و وقتی شبکه فعال باشد، پیکربندی را به‌طور خودکار ذخیره می‌کند و وقتی پیکربندی حذف شود، گواهینامه را برمی‌دارد.

برای دریافت همه گواهینامه‌های CA مرتبط با پیکربندی بی‌سیم، از WifiEnterpriseConfig.getCaCertificates() برای برگرداندن فهرستی از X509Certificate شیء استفاده کنید.

افزودن پیکربندی بی‌سیم بااستفاده از چند گواهینامه CA

  1. درستی‌سنجی هویت سرور:
    1. گواهینامه‌های CA‏ X.509 را بار کنید.
    2. گواهی و کلید خصوصی کارخواه را بار کنید. برای دیدن نمونه‌ای از نحوه خواندن فایل گواهی، به امنیت با HTTPS و SSL مراجعه کنید.
  2. WifiConfiguration جدیدی ایجاد کنید و SSID و مدیریت کلید آن را تنظیم کنید.
  3. نمونه WifiEnterpriseConfig را در این WifiConfiguration راه‌اندازی کنید.
    1. سرور را با فهرستی از X509Certificate شیء بااستفاده از setCaCertificates() شناسایی کنید.
    2. اعتبارنامه، هویت، و گذرواژه کارخواه را تنظیم کنید.
    3. «پروتکل اصالت‌سنجی توسعه‌پذیر» (EAP) و روش «فاز ۲» را به‌عنوان بخشی از برقراری اتصال تنظیم کنید.
  4. شبکه را با WifiManager اضافه کنید.
  5. شبکه را فعال کنید. WifiManager به‌طور خودکار پیکربندی را درطول راه‌اندازی ذخیره می‌کند.

این مثال مراحل را به هم مرتبط می‌کند:

کاتلین

// Verify the server's identity
val caCert0 = getCaCert("cert0.crt")
val caCert1 = getCaCert("cert1.crt")
val clientKey = getClientKey()
val clientCert = getClientCert()

// Create Wi-Fi configuration
val wifiConfig = WifiConfiguration().apply {
  SSID = "mynetwork"
  allowedKeyManagement.set(KeyMgmt.WPA_EAP)
  allowedKeyManagement.set(KeyMgmt.IEEE8021X)

  // Set up Wi-Fi enterprise configuration
  enterpriseConfig.setCaCertificates(arrayOf<X509Certificate>(caCert0, caCert1))
  enterpriseConfig.setClientKeyEntry(clientKey, clientCert)
  enterpriseConfig.setIdentity("myusername")
  enterpriseConfig.setEapMethod(Eap.TLS)
  enterpriseConfig.setPhase2Method(Phase2.NONE)
}


// Add network
val wifiManager = getSystemService(Context.WIFI_SERVICE) as WifiManager
val netId = wifiManager.addNetwork(wifiConfig)

// Enable network
if (netId < 0) {
  // Error creating new network
} else {
  wifiManager.enableNetwork(netId, true)
}

جاوا

// Verify the server's identity
X509Certificate caCert0 = getCaCert("cert0.crt");
X509Certificate caCert1 = getCaCert("cert1.crt");
PrivateKey clientKey = getClientKey();
X509Certificate clientCert = getClientCert();

// Create Wi-Fi configuration
WifiConfiguration wifiConfig = new WifiConfiguration();
wifiConfig.SSID = "mynetwork";
wifiConfig.allowedKeyManagement.set(KeyMgmt.WPA_EAP);
wifiConfig.allowedKeyManagement.set(KeyMgmt.IEEE8021X);

// Set up Wi-Fi enterprise configuration
wifiConfig.enterpriseConfig.setCaCertificates(new X509Certificate[] {caCert0, caCert1});
wifiConfig.enterpriseConfig.setClientKeyEntry(clientKey, clientCert);
wifiConfig.enterpriseConfig.setIdentity("myusername");
wifiConfig.enterpriseConfig.setEapMethod(Eap.TLS);
wifiConfig.enterpriseConfig.setPhase2Method(Phase2.NONE);

// Add network
WifiManager wifiManager = (WifiManager) getSystemService(Context.WIFI_SERVICE);
int netId = wifiManager.addNetwork(wifiConfig);

// Enable network
if (netId < 0) {
  // Error creating new network
} else {
  wifiManager.enableNetwork(netId, true);
}

شماره‌گیر جداگانه‌ای برای نمایه کاری مشخص کنید

می‌توانید برنامه شماره‌گیر جداگانه‌ای را برای استفاده در نمایه کاری در فهرست مجازها قرار دهید. این برنامه می‌تواند خود شماره‌گیر باشد یا برنامه «صدا ازطریق پروتکل اینترنت» (VoIP) که ConnectionService میانای برنامه‌سازی کاربردی را برای باطن تماس پیاده‌سازی می‌کند. این کار همان تجربه شماره‌گیری یکپارچه واسط کاربر سیستم را برای برنامه‌های VoIP در نمایه کاری فراهم می‌کند و به‌طور مؤثری شماره‌گیر کاری را به ویژگی اصلی تبدیل می‌کند. تماس‌های ورودی به حساب‌های تماس کاری از تماس‌های ورودی به حساب‌های تماس شخصی متمایز می‌شوند.

کاربر می‌تواند انتخاب کند که از شماره‌گیر کاری مجاز در حساب تلفن تماس برقرار و دریافت کند. همه تماس‌های برقرارشده از آن شماره‌گیر، یا تماس‌های ورودی به حساب تلفن کاری، در ارائه‌دهنده CallLog نمایه کاری ضبط می‌شود. شماره‌گیر کاری گزارش تماس‌های کاری را نگه می‌دارد و فقط به مخاطبین کاری دسترسی دارد. تماس‌های ورودی سوئیچ مدار توسط شماره‌گیر اصلی مدیریت می‌شوند و در گزارش تماس شخصی ذخیره می‌شوند. اگر نمایه کاری حذف شود، گزارش تماس مرتبط با آن نمایه کاری نیز به‌همراه همه داده‌های نمایه کاری حذف می‌شود.

برنامه‌های شخص ثالث باید ConnectionService را پیاده‌سازی کنند

برنامه‌های VoIP شخص ثالثی که نیاز به برقراری تماس‌های تلفنی دارند و این تماس‌ها را در برنامه تلفن داخلی ادغام می‌کنند، می‌توانند ConnectionService API را پیاده‌سازی کنند. این کار برای هر سرویس VoIP که برای تماس کاری استفاده می‌شود الزامی است. این برنامه‌ها از این مزیت برخوردار می‌شوند که تماس‌هایشان مانند تماس‌های تلفن همراه سنتی تلقی می‌شود، برای مثال، در شماره‌گیر سیستم داخلی و گزارش تماس نشان داده می‌شوند. اگر برنامه اجراکننده ConnectionService در نمایه کاری نصب شده باشد، فقط ازطریق شماره‌گیری که در آن نمایه کاری نصب شده باشد قابل‌دسترسی است.

وقتی توسعه‌دهنده ConnectionService را پیاده‌سازی کرد، باید آن را به فایل مانیفست برنامه اضافه کند و PhoneAccount را در TelecomManager ثبت کند. حساب تلفن نشان‌دهنده روشی متمایز برای برقراری یا دریافت تماس‌های تلفنی است، و می‌تواند چندین PhoneAccounts برای هر ConnectionService وجود داشته باشد. پس‌از ثبت حساب تلفن، کاربر می‌تواند آن را ازطریق تنظیمات شماره‌گیر فعال کند.

اعلان‌ها و ادغام واسط کاربر سیستم

میانای کاربر سیستم تجربه شماره‌گیری یکپارچه و منسجمی را برای برنامه‌های طرف سومی که از ConnectionService API به‌عنوان پس‌بخش برای برقراری تماس استفاده می‌کنند به کاربران ارائه می‌دهد. اگر از برنامه در نمایه کاری استفاده می‌کنید، نماد کیف دستی در تماس‌های ورودی و در نوار وضعیت نمایش داده می‌شود. برنامه‌ای که ConnectionService را پیاده‌سازی می‌کند و در نمایه کاری نصب شده است می‌تواند از شماره‌گیر سیستم استفاده کند یا شماره‌گیر کاری جداگانه‌ای بسازد. این‌ها می‌توانند یک برنامه واحد یا برنامه‌های جداگانه باشند.

برنامه شماره‌گیر با بررسی پرچم android.telecom.Call.Details.PROPERTY_ENTERPRISE_CALL تعیین می‌کند که تماس کاری برقرار می‌کند یا دریافت می‌کند. اگر تماس کاری باشد، شماره‌گیر با افزودن نشان کاری (نماد کیف اداری) این موضوع را به کاربر نشان می‌دهد:

کاتلین

// Call placed through a work phone account. getCurrentCall() is defined by the
// dialer.
val call = getCurrentCall()
if (call.hasProperty(android.telecom.Call.Details.PROPERTY_ENTERPRISE_CALL)) {
  // Set briefcase icon
}

جاوا

// Call placed through a work phone account. getCurrentCall() is defined by the
// dialer.
Call call = getCurrentCall();
if (call.hasProperty(android.telecom.Call.Details.PROPERTY_ENTERPRISE_CALL)) {
  // Set briefcase icon
}