سازنده درخواست آدرس

public static final int REQUEST_PRIORITY_HIGHEST = 4

بالاترین اولویت درخواست. به setPriority ارسال شد.

public static final int REQUEST_PRIORITY_IDLE = 0

کمترین اولویت درخواست. به setPriority ارسال شد.

public static final int REQUEST_PRIORITY_LOW = 2

اولویت درخواست پایین. به setPriority ارسال شد.

public static final int REQUEST_PRIORITY_LOWEST = 1

اولویت درخواست بسیار پایین. به setPriority ارسال شد.

public static final int REQUEST_PRIORITY_MEDIUM = 3

اولویت درخواست متوسط. به setPriority ارسال شد. این اولویت پیش‌فرض داده شده به درخواست است.

public abstract UrlRequest.Builder addHeader(String header, String value)

یک هدر درخواست اضافه می‌کند.

public UrlRequest.Builder addRequestAnnotation(Object annotation)

شیء annotation را با این درخواست مرتبط می‌کند. می‌تواند بیش از یک مورد اضافه کند. به RequestFinishedInfo.Listener ارسال می‌شود، getAnnotations مراجعه کنید.

public abstract UrlRequest.Builder allowDirectExecutor()

علامت‌گذاری می‌کند که اجراکننده‌هایی که این درخواست برای اطلاع‌رسانی به فراخوانی‌های برگشتی (برای UploadDataProvider و UrlRequest.Callback ) استفاده خواهد کرد، عمداً اجرای درون‌خطی انجام می‌دهند، مانند directExecutor یا java.util.concurrent.ThreadPoolExecutor.CallerRunsPolicy در Guava.

هشدار: این گزینه باعث می‌شود که به راحتی بتوان به طور تصادفی thread شبکه را مسدود کرد. اگر callback های شما ورودی/خروجی دیسک را انجام می‌دهند، قفل‌هایی را ایجاد می‌کنند یا کد دیگری را که به دقت کنترل و حسابرسی نمی‌کنید، فراخوانی می‌کنند، نباید از این گزینه استفاده شود.

public UrlRequest.Builder bindToNetwork(long networkHandle)

درخواست را به شناسه شبکه مشخص شده متصل می‌کند. Cronet این درخواست را فقط با استفاده از شبکه مرتبط با این شناسه ارسال می‌کند. اگر این شبکه قطع شود، درخواست با شکست مواجه می‌شود، خطای دقیق به مرحله پردازش درخواست هنگام قطع شبکه بستگی دارد. شناسه‌های شبکه را می‌توان از طریق Network#getNetworkHandle دریافت کرد. فقط از اندروید مارشمالو به بعد در دسترس است.

public abstract UrlRequest build()

با استفاده از پیکربندی درون این Builder یک UrlRequest ایجاد می‌کند. UrlRequest برگردانده شده سپس می‌تواند با فراخوانی start آغاز شود.

public abstract UrlRequest.Builder disableCache()

حافظه پنهان (cache) را برای درخواست غیرفعال می‌کند. اگر context برای استفاده از حافظه پنهان (cache) تنظیم نشده باشد، این فراخوانی هیچ تاثیری نخواهد داشت.

public abstract UrlRequest.Builder setHttpMethod(String method)

فعل متد HTTP مورد استفاده برای این درخواست را تنظیم می‌کند.

مقدار پیش‌فرض در مواقعی که این متد فراخوانی نمی‌شود، اگر درخواست بدنه نداشته باشد، "GET" و در صورت داشتن بدنه، "POST" است.

public abstract UrlRequest.Builder setPriority(int priority)

اولویت درخواست را که باید یکی از مقادیر REQUEST_PRIORITY_* باشد، تنظیم می‌کند. در صورت عدم فراخوانی این متد، اولویت REQUEST_PRIORITY_MEDIUM به درخواست داده می‌شود.

@UrlRequest.Experimental
public UrlRequest.Builder setRawCompressionDictionary(
    byte[] dictionarySha256Hash,
    ByteBuffer dictionary,
    String dictionaryId
)

به Cronet اجازه می‌دهد تا از دیکشنری فشرده‌سازی مشخص‌شده برای این درخواست استفاده کند. در صورت مشخص شدن، Cronet ممکن است به سرور، وجود دیکشنری فشرده‌سازی مذکور را اطلاع دهد. برای اینکه این امر مؤثر باشد، CronetEngine که این درخواست را اجرا می‌کند، باید طوری پیکربندی شده باشد که یک طرح فشرده‌سازی را که از دیکشنری‌های خارجی پشتیبانی می‌کند، فعال کند. این امر تا حدی draft-ietf-httpbis-compression-dictionary را در Cronet پیاده‌سازی می‌کند. Cronet مستقیماً هدرهای پاسخ "Use-As-Dictionary" را مدیریت نمی‌کند، در عوض به embedder متکی خواهد بود تا: یا آنها را مدیریت کند و بعداً UrlRequest.Builder#setCompressionDictionary را برای درخواست‌هایی که با قوانین Use-As-Dictionary مطابقت دارند، فراخوانی کند؛ یا دیکشنری‌های فشرده‌سازی را از طریق مکانیسم خارج از باند دیگری دریافت کند و بعداً UrlRequest.Builder#setCompressionDictionary را فراخوانی کند. Cronet دیکشنری را طوری تفسیر می‌کند که فقط با این UrlRequest مطابقت داشته باشد. اگر درخواست مذکور هدایت شود و embedder تصمیم به دنبال کردن این هدایت بگیرد، دیکشنری با URL جدید نیز مطابقت خواهد داشت.

public UrlRequest.Builder setRequestFinishedListener(RequestFinishedInfo.Listener listener)

یک شنونده (listener) تنظیم می‌کند که پس از بازگشت onCanceled() ، onFailed() یا onSucceeded() فراخوانی می‌شود.

شنونده با اطلاعات تکمیل‌شده‌ی درخواست روی یک java.util.concurrent.Executor ارائه شده توسط getExecutor() فراخوانی می‌شود.

public UrlRequest.Builder setTrafficStatsTag(int tag)

تگ android.net.TrafficStats را برای استفاده هنگام محاسبه ترافیک سوکت ناشی از این درخواست تنظیم می‌کند. برای اطلاعات بیشتر به android.net.TrafficStats مراجعه کنید. اگر هیچ تگی تنظیم نشده باشد (مثلاً این متد فراخوانی نشده باشد)، اندروید ترافیک سوکت ناشی از این درخواست را طوری محاسبه می‌کند که انگار مقدار تگ روی ۰ تنظیم شده است.

نکته: تنظیم یک تگ، اشتراک‌گذاری سوکت‌ها با درخواست‌ها با تگ‌های دیگر را ممنوع می‌کند، که ممکن است با جلوگیری از اشتراک‌گذاری اتصال، بر عملکرد تأثیر منفی بگذارد. به عبارت دیگر، استفاده از سوکت‌های مالتی‌پلکس (مثلاً HTTP/2 و QUIC) فقط در صورتی مجاز خواهد بود که همه درخواست‌ها دارای تگ سوکت یکسان باشند.

public UrlRequest.Builder setTrafficStatsUid(int uid)

شناسه کاربری (UID) خاصی را برای استفاده هنگام محاسبه ترافیک سوکت ناشی از این درخواست تنظیم می‌کند. برای اطلاعات بیشتر به android.net.TrafficStats مراجعه کنید. برای استفاده هنگام انجام عملیاتی از طرف برنامه دیگر طراحی شده است. تماس گیرنده باید مجوز MODIFY_NETWORK_ACCOUNTING را داشته باشد. به طور پیش فرض، ترافیک به شناسه کاربری (UID) تماس گیرنده نسبت داده می‌شود.

نکته: تنظیم یک UID، اشتراک‌گذاری سوکت‌ها با درخواست‌ها با UIDهای دیگر را ممنوع می‌کند، که ممکن است با جلوگیری از اشتراک‌گذاری اتصال، بر عملکرد تأثیر منفی بگذارد. به عبارت دیگر، استفاده از سوکت‌های مالتی‌پلکس (مثلاً HTTP/2 و QUIC) فقط در صورتی مجاز خواهد بود که همه درخواست‌ها دارای مجموعه UID یکسانی باشند.

public abstract UrlRequest.Builder setUploadDataProvider(
    UploadDataProvider uploadDataProvider,
    Executor executor
)

ارائه دهنده داده آپلود را تنظیم می‌کند. اگر به صراحت تنظیم نشده باشد، متد را به "POST" تغییر می‌دهد. اگر هدر Content-Type تنظیم نشده باشد، شروع درخواست یک استثنا ایجاد می‌کند.