ระดับ API: 19
Android 4.4 (KITKAT) เป็นรุ่นใหม่สำหรับแพลตฟอร์ม Android ที่มีฟีเจอร์ใหม่ๆ สำหรับผู้ใช้และนักพัฒนาแอป เอกสารนี้จะแนะนำ API ใหม่ที่โดดเด่นที่สุด
ในฐานะนักพัฒนาแอป คุณควรดาวน์โหลดอิมเมจระบบ Android 4.4 และแพลตฟอร์ม SDK จากเครื่องมือจัดการ SDK โดยเร็วที่สุด หากไม่มีอุปกรณ์ที่ใช้ Android 4.4 สำหรับทดสอบแอป ให้ใช้อิมเมจระบบ Android 4.4 เพื่อทดสอบแอปในโปรแกรมจำลองของ Android จากนั้นสร้างแอปโดยใช้แพลตฟอร์ม Android 4.4 เพื่อเริ่มใช้ API ล่าสุด
อัปเดตระดับ API เป้าหมาย
หากต้องการเพิ่มประสิทธิภาพแอปให้ดียิ่งขึ้นสำหรับอุปกรณ์ที่ใช้ Android 4.4 คุณควรตั้งค่า targetSdkVersion เป็น "19" ติดตั้งในอิมเมจระบบ Android 4.4 ทดสอบ แล้วเผยแพร่การอัปเดตที่มีการเปลี่ยนแปลงนี้
คุณสามารถใช้ API ใน Android 4.4 ขณะที่ยังรองรับเวอร์ชันเก่าได้ด้วยการเพิ่มเงื่อนไขลงในโค้ดที่ตรวจสอบระดับ API ของระบบก่อนที่จะเรียกใช้ API ที่ minSdkVersion ไม่รองรับ
ดูข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับการรักษาความเข้ากันได้แบบย้อนหลังได้ที่การรองรับแพลตฟอร์มเวอร์ชันต่างๆ
ดูข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับวิธีการทำงานของระดับ API ได้ที่ระดับ API คืออะไร
การเปลี่ยนแปลงลักษณะการทำงานที่สำคัญ
หากคุณเคยเผยแพร่แอปสำหรับ Android โปรดทราบว่าแอปของคุณอาจได้รับผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงใน Android 4.4
หากแอปของคุณอ่านจากที่จัดเก็บข้อมูลภายนอก...
แอปของคุณไม่สามารถอ่านไฟล์ที่แชร์ในพื้นที่เก็บข้อมูลภายนอกเมื่อทำงานบน Android 4.4 เว้นแต่แอปของคุณจะมีสิทธิ์ READ_EXTERNAL_STORAGE กล่าวคือ ไฟล์ภายในไดเรกทอรีที่ getExternalStoragePublicDirectory() แสดงผลจะเข้าถึงไม่ได้อีกต่อไปหากไม่มีสิทธิ์ อย่างไรก็ตาม หากต้องการเข้าถึงเฉพาะไดเรกทอรีเฉพาะแอปที่ getExternalFilesDir() มีให้ คุณก็ไม่จำเป็นต้องใช้สิทธิ์ READ_EXTERNAL_STORAGE
หากแอปของคุณใช้ WebView...
แอปของคุณอาจทำงานแตกต่างออกไปเมื่อทำงานบน Android 4.4 โดยเฉพาะเมื่อคุณอัปเดต targetSdkVersion ของแอปเป็น "19" ขึ้นไป
โค้ดที่อยู่เบื้องหลังคลาส WebView และ API ที่เกี่ยวข้องได้รับการอัปเกรดให้ใช้สแนปชอตสมัยใหม่ของซอร์สโค้ด Chromium ซึ่งจะช่วยปรับปรุงประสิทธิภาพ รองรับฟีเจอร์ HTML5 ใหม่ และรองรับการแก้ไขข้อบกพร่องระยะไกลของเนื้อหา WebView ขอบเขตของการอัปเกรดนี้หมายความว่าหากแอปของคุณใช้ WebView ลักษณะการทำงานของแอปอาจได้รับผลกระทบในบางกรณี แม้ว่าการเปลี่ยนแปลงลักษณะการทำงานที่ทราบจะได้รับการบันทึกไว้และส่วนใหญ่จะส่งผลต่อแอปของคุณเฉพาะเมื่อคุณอัปเดต targetSdkVersion ของแอปเป็น "19" ขึ้นไป แต่ WebView ใหม่จะทำงานใน "โหมดที่ไม่มาตรฐาน" เพื่อให้ฟังก์ชันการทำงานเดิมบางอย่างในแอปที่กำหนดเป้าหมายเป็น API ระดับ 18 และต่ำกว่า เป็นไปได้ว่าแอปของคุณขึ้นอยู่กับลักษณะการทำงานที่ไม่รู้จักจาก WebView เวอร์ชันก่อนหน้า
ดังนั้น หากแอปที่มีอยู่ใช้ WebView คุณควรทดสอบใน Android 4.4 โดยเร็วที่สุด และดูข้อมูลเกี่ยวกับผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นกับแอปเมื่อคุณอัปเดต targetSdkVersion เป็น "19" ขึ้นไปได้ที่การย้ายข้อมูลไปยัง WebView ใน Android 4.4
หากแอปของคุณใช้ AlarmManager...
เมื่อคุณตั้งค่า targetSdkVersion ของแอปเป็น "19" ขึ้นไป การปลุกที่คุณสร้างโดยใช้ set() หรือ setRepeating() จะไม่แน่นอน
ตอนนี้ Android จะจัดกลุ่มการปลุกจากแอปทั้งหมดที่เกิดขึ้นในเวลาใกล้เคียงกันเข้าด้วยกัน เพื่อให้ระบบปลุกอุปกรณ์เพียงครั้งเดียวแทนที่จะปลุกหลายครั้งเพื่อจัดการการปลุกแต่ละครั้ง ซึ่งจะช่วยปรับปรุงประสิทธิภาพการใช้พลังงาน
หากการปลุกไม่ได้เชื่อมโยงกับเวลาที่แน่นอน แต่ยังคงสำคัญที่ต้องเรียกใช้การปลุกในช่วงเวลาที่เจาะจง (เช่น ระหว่าง 14:00 น. ถึง 16:00 น.) คุณสามารถใช้เมธอด setWindow() ใหม่ ซึ่งจะยอมรับเวลา "เร็วที่สุด" สำหรับการปลุกและ "กรอบ" เวลาหลังจากเวลาเร็วที่สุดที่ระบบควรเรียกใช้การปลุก
หากต้องปักหมุดการปลุกตามเวลาที่แน่นอน (เช่น สำหรับการช่วยเตือนกิจกรรมในปฏิทิน) คุณสามารถใช้เมธอด setExact() ใหม่ได้
ลักษณะการทำงานของการจัดกลุ่มแบบไม่แน่นอนนี้จะมีผลกับแอปที่อัปเดตแล้วเท่านั้น หากคุณตั้งค่า targetSdkVersion เป็น "18" หรือต่ำกว่า การปลุกจะยังคงทำงานเหมือนกับในเวอร์ชันก่อนหน้าเมื่อทำงานใน Android 4.4
หากแอปของคุณซิงค์ข้อมูลโดยใช้ ContentResolver...
เมื่อคุณตั้งค่า targetSdkVersion ของแอปเป็น "19" ขึ้นไป การสร้างการซิงค์กับ addPeriodicSync() จะดำเนินการซิงค์ภายในช่วงเวลาที่ยืดหยุ่นเริ่มต้นประมาณ 4% ของระยะเวลาที่คุณระบุ ตัวอย่างเช่น หากความถี่ในการสำรวจคือ 24 ชั่วโมง การดำเนินการซิงค์อาจเกิดขึ้นภายในกรอบเวลาประมาณ 1 ชั่วโมงในแต่ละวัน แทนที่จะเกิดขึ้นในเวลาเดียวกันทุกวัน
หากต้องการระบุช่วงเวลาที่ยืดหยุ่นของคุณเองสำหรับการดำเนินการซิงค์ คุณควรเริ่มใช้เมธอด requestSync() ใหม่ ดูรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ส่วนด้านล่างเกี่ยวกับอะแดปเตอร์การซิงค์
ลักษณะการทำงานของช่วงเวลาที่ยืดหยุ่นนี้จะมีผลกับแอปที่อัปเดตแล้วเท่านั้น หากคุณตั้งค่า targetSdkVersion เป็น "18" หรือต่ำกว่า คำขอซิงค์ที่มีอยู่จะยังคงทำงานเหมือนกับในเวอร์ชันก่อนหน้าเมื่อทำงานใน Android 4.4
เฟรมเวิร์กการพิมพ์
ตอนนี้ Android มีเฟรมเวิร์กที่สมบูรณ์ซึ่งช่วยให้ผู้ใช้พิมพ์เอกสารใดก็ได้โดยใช้เครื่องพิมพ์ที่เชื่อมต่อผ่าน Wi-Fi, บลูทูธ หรือบริการอื่นๆ ระบบจะจัดการธุรกรรมระหว่างแอปที่ต้องการพิมพ์เอกสารกับบริการที่ส่งงานพิมพ์ไปยังเครื่องพิมพ์ เฟรมเวิร์ก android.print มี API ทั้งหมดที่จำเป็นในการระบุเอกสารที่จะพิมพ์และส่งไปยังระบบเพื่อพิมพ์ API ที่คุณต้องใช้สำหรับงานพิมพ์หนึ่งๆ จะขึ้นอยู่กับเนื้อหาของคุณ
การพิมพ์เนื้อหาทั่วไป
หากต้องการพิมพ์เนื้อหาจาก UI เป็นเอกสาร คุณต้องสร้างคลาสย่อยของ PrintDocumentAdapter ก่อน ภายในคลาสนี้ คุณต้องใช้เมธอด Callback 2-3 เมธอด ซึ่งรวมถึง onLayout() เพื่อสร้างเลย์เอาต์ตามพร็อพเพอร์ตี้การพิมพ์ที่ระบุ และ onWrite() เพื่อจัดเรียงเนื้อหาที่พิมพ์ได้เป็น ParcelFileDescriptor
หากต้องการเขียนเนื้อหาลงใน ParcelFileDescriptor คุณต้องส่งไฟล์ PDF API PdfDocument ใหม่ช่วยให้คุณทำสิ่งนี้ได้อย่างสะดวกโดยการให้ Canvas จาก getCanvas() ซึ่งคุณสามารถวาดเนื้อหาที่พิมพ์ได้ จากนั้นเขียน PdfDocument ไปยัง ParcelFileDescriptor โดยใช้เมธอด writeTo()
เมื่อกำหนดการติดตั้งใช้งานสำหรับ PrintDocumentAdapter แล้ว คุณจะดำเนินการพิมพ์ตามคำขอของผู้ใช้ได้โดยใช้เมธอด PrintManager, print() ซึ่งใช้ PrintDocumentAdapter เป็นอาร์กิวเมนต์หนึ่ง
การพิมพ์รูปภาพ
หากต้องการพิมพ์เฉพาะรูปภาพหรือบิตแมปอื่นๆ API ตัวช่วยในไลบรารีสนับสนุนจะทำงานทั้งหมดให้คุณ เพียงสร้างอินสแตนซ์ใหม่ของ PrintHelper ตั้งค่าโหมดการปรับขนาดด้วย setScaleMode() แล้วส่ง Bitmap ไปยัง printBitmap() เท่านี้เอง ไลบรารีจะจัดการการโต้ตอบที่เหลือทั้งหมดกับระบบเพื่อส่งบิตแมปไปยังเครื่องพิมพ์
บริการการพิมพ์ในอาคาร
ในฐานะ OEM ของเครื่องพิมพ์ คุณสามารถใช้เฟรมเวิร์ก android.printservice เพื่อให้เครื่องพิมพ์ทำงานร่วมกับอุปกรณ์ Android ได้ คุณสามารถสร้างและเผยแพร่บริการพิมพ์เป็น APK ซึ่งผู้ใช้สามารถติดตั้งในอุปกรณ์ของตนได้ แอปบริการพิมพ์จะทำงานเป็นบริการแบบไม่มีส่วนหัวเป็นหลักโดยการจัดคลาสย่อยของคลาส PrintService ซึ่งจะรับงานพิมพ์จากระบบและสื่อสารงานไปยังเครื่องพิมพ์โดยใช้โปรโตคอลที่เหมาะสม
ดูข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับวิธีพิมพ์เนื้อหาแอปได้ที่การพิมพ์เนื้อหา
ผู้ให้บริการ SMS
Content Provider ของ Telephony ("ผู้ให้บริการ SMS") อนุญาตให้แอปอ่านและเขียนข้อความ SMS และ MMS ในอุปกรณ์ ซึ่งรวมถึงตารางสำหรับข้อความ SMS และ MMS ที่ได้รับ ร่างไว้ ส่งแล้ว รอดำเนินการ และอื่นๆ
ตั้งแต่ Android 4.4 เป็นต้นไป การตั้งค่าระบบจะอนุญาตให้ผู้ใช้เลือก "แอป SMS เริ่มต้น" ได้ เมื่อเลือกแล้ว จะมีเพียงแอป SMS เริ่มต้นเท่านั้นที่สามารถเขียนไปยังผู้ให้บริการ SMS และมีเพียงแอป SMS เริ่มต้นเท่านั้นที่จะได้รับการออกอากาศ SMS_DELIVER_ACTION เมื่อผู้ใช้ได้รับ SMS หรือการออกอากาศ WAP_PUSH_DELIVER_ACTION เมื่อผู้ใช้ได้รับ MMS แอป SMS เริ่มต้นมีหน้าที่เขียนรายละเอียดไปยังผู้ให้บริการ SMS เมื่อได้รับหรือส่งข้อความใหม่
แอปอื่นๆ ที่ไม่ได้เลือกเป็นแอป SMS เริ่มต้นจะอ่านได้เฉพาะผู้ให้บริการ SMS แต่ก็อาจได้รับการแจ้งเตือนเมื่อมี SMS ใหม่เข้ามาโดยการฟังการออกอากาศ SMS_RECEIVED_ACTION ซึ่งเป็นการออกอากาศที่ยกเลิกไม่ได้และอาจส่งไปยังหลายแอป การออกอากาศนี้มีไว้สำหรับแอปที่แม้จะไม่ได้เลือกเป็นแอป SMS เริ่มต้น แต่จำเป็นต้องอ่านข้อความขาเข้าพิเศษ เช่น เพื่อการยืนยันหมายเลขโทรศัพท์
ดูข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่บล็อกโพสต์การเตรียมแอป SMS ให้พร้อมสำหรับ KitKat
ระบบไร้สายและการเชื่อมต่อ
Host Card Emulation
ตอนนี้แอป Android สามารถจำลองบัตร NFC ISO14443-4 (ISO-DEP) ที่ใช้ APDU สำหรับการแลกเปลี่ยนข้อมูล (ตามที่ระบุไว้ใน ISO7816-4) ได้แล้ว ซึ่งช่วยให้อุปกรณ์ที่เปิดใช้ NFC ที่ใช้ Android 4.4 สามารถจำลองบัตร NFC หลายใบพร้อมกันได้ และช่วยให้เครื่องชำระเงินผ่าน NFC หรือเครื่องอ่าน NFC อื่นๆ เริ่มต้นธุรกรรมด้วยบัตร NFC ที่เหมาะสมตามตัวระบุแอปพลิเคชัน (AID) ได้
หากต้องการจำลองบัตร NFC ที่ใช้โปรโตคอลเหล่านี้ในแอป ให้สร้างคอมโพเนนต์บริการโดยอิงตามคลาส HostApduService ในทางกลับกัน หากแอปใช้องค์ประกอบความปลอดภัยสำหรับการจำลองบัตร คุณต้องสร้างบริการตามคลาส OffHostApduService ซึ่งจะไม่เกี่ยวข้องกับธุรกรรมโดยตรง แต่จำเป็นสำหรับการลงทะเบียน AID ที่ควรจัดการโดยองค์ประกอบความปลอดภัย
ดูข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่คู่มือการจำลองบัตร NFC
โหมดเครื่องอ่าน NFC
โหมดตัวอ่าน NFC ใหม่ช่วยให้กิจกรรมจำกัดกิจกรรม NFC ทั้งหมดให้เหลือเพียงการอ่านประเภทแท็กที่กิจกรรมสนใจขณะทำงานอยู่เบื้องหน้า คุณสามารถเปิดใช้โหมดการอ่านสำหรับกิจกรรมด้วย enableReaderMode() โดยระบุการใช้งาน NfcAdapter.ReaderCallback ที่จะได้รับการเรียกกลับเมื่อตรวจพบแท็กใหม่
ความสามารถใหม่นี้เมื่อใช้ร่วมกับ Host Card Emulation จะช่วยให้ Android ทำงานได้ทั้ง 2 ฝั่งของอินเทอร์เฟซการชำระเงินผ่านมือถือ โดยอุปกรณ์หนึ่งจะทำหน้าที่เป็นเครื่องชำระเงิน (อุปกรณ์ที่เรียกใช้กิจกรรมโหมดเครื่องอ่าน) และอุปกรณ์อีกเครื่องจะทำหน้าที่เป็นไคลเอ็นต์การชำระเงิน (อุปกรณ์ที่จำลองบัตร NFC)
เครื่องส่งสัญญาณอินฟราเรด
เมื่อทำงานบนอุปกรณ์ที่มีเครื่องส่งสัญญาณอินฟราเรด (IR) คุณจะส่งสัญญาณ IR โดยใช้ ConsumerIrManager API ได้แล้ว หากต้องการรับอินสแตนซ์ของ ConsumerIrManager ให้เรียกใช้ getSystemService() โดยมี CONSUMER_IR_SERVICE เป็นอาร์กิวเมนต์ จากนั้นคุณจะค้นหาความถี่ IR ที่อุปกรณ์รองรับได้ด้วย getCarrierFrequencies() และส่งสัญญาณโดยส่งความถี่ที่ต้องการและรูปแบบสัญญาณด้วย transmit()
คุณควรตรวจสอบก่อนเสมอว่าอุปกรณ์มีเครื่องส่ง IR หรือไม่โดยเรียกใช้ hasIrEmitter() แต่หากแอปของคุณเข้ากันได้กับอุปกรณ์ที่มีเครื่องส่ง IR เท่านั้น คุณควรใส่องค์ประกอบ <uses-feature> ไว้ในไฟล์ Manifest สำหรับ "android.hardware.consumerir" (FEATURE_CONSUMER_IR)
มัลติมีเดีย
การเล่นแบบปรับอัตโนมัติ
ตอนนี้ API MediaCodec รองรับการเล่นวิดีโอแบบปรับอัตโนมัติแล้ว ซึ่งช่วยให้เปลี่ยนความละเอียดระหว่างการเล่นบน Surface ได้อย่างราบรื่น โดยคุณสามารถป้อนเฟรมอินพุตที่มีความละเอียดใหม่ให้กับตัวถอดรหัส และความละเอียดของบัฟเฟอร์เอาต์พุตจะเปลี่ยนไปโดยไม่มีช่องว่างที่เห็นได้ชัด
คุณสามารถเปิดใช้การเล่นแบบปรับอัตโนมัติได้โดยเพิ่มคีย์ 2 รายการลงใน MediaFormat ซึ่งระบุความละเอียดสูงสุดที่แอปของคุณต้องการจากตัวแปลงรหัส ได้แก่ KEY_MAX_WIDTH และ KEY_MAX_HEIGHT เมื่อเพิ่มสิ่งเหล่านี้ลงใน MediaFormat แล้ว ให้ส่ง MediaFormat ไปยังอินสแตนซ์ MediaCodec ด้วย configure()
ตัวแปลงรหัสจะเปลี่ยนระหว่างความละเอียดที่เท่ากับหรือน้อยกว่าค่าเหล่านี้ได้อย่างราบรื่น นอกจากนี้ ตัวแปลงรหัสอาจรองรับความละเอียดที่สูงกว่าค่าสูงสุดที่ระบุ (ตราบใดที่ยังอยู่ภายในขีดจำกัดของโปรไฟล์ที่รองรับ) แต่การเปลี่ยนไปใช้ความละเอียดที่สูงขึ้นอาจไม่ราบรื่น
หากต้องการเปลี่ยนความละเอียดขณะถอดรหัสวิดีโอ H.264 ให้จัดคิวเฟรมต่อไปโดยใช้ MediaCodec.queueInputBuffer() แต่ตรวจสอบว่าคุณได้ระบุค่าชุดพารามิเตอร์ลำดับ (SPS) และชุดพารามิเตอร์ภาพ (PPS) ใหม่พร้อมกับเฟรม Instantaneous Decoder Refresh (IDR) ในบัฟเฟอร์เดียว
อย่างไรก็ตาม ก่อนที่จะพยายามกำหนดค่าตัวแปลงรหัสสำหรับการเล่นแบบปรับอัตโนมัติ คุณต้องยืนยันว่าอุปกรณ์รองรับการเล่นแบบปรับอัตโนมัติโดยเรียกใช้ isFeatureSupported(String) ด้วย FEATURE_AdaptivePlayback
หมายเหตุ: การรองรับการเล่นแบบปรับอัตโนมัติจะขึ้นอยู่กับผู้ให้บริการแต่ละราย ตัวแปลงรหัสบางตัวอาจต้องใช้หน่วยความจำมากขึ้นสำหรับคำแนะนำความละเอียดที่สูงขึ้น ดังนั้น คุณควรตั้งค่าความละเอียดสูงสุดตามเนื้อหาในแหล่งข้อมูลที่คุณกำลังถอดรหัส
การประทับเวลาของเสียงแบบออนดีมานด์
คลาส AudioTimestamp ใหม่จะให้รายละเอียดไทม์ไลน์เกี่ยวกับ "เฟรม" ที่เฉพาะเจาะจงในสตรีมเสียงที่จัดการโดย AudioTrack เพื่ออำนวยความสะดวกในการซิงค์เสียงและวิดีโอ หากต้องการรับการประทับเวลาล่าสุดที่พร้อมใช้งาน ให้สร้างอินสแตนซ์ออบเจ็กต์ AudioTimestamp แล้วส่งไปยัง getTimestamp() หากคำขอการประทับเวลาสำเร็จ ระบบจะป้อนข้อมูลอินสแตนซ์ AudioTrack ด้วยตำแหน่งในหน่วยเฟรม พร้อมกับเวลาโดยประมาณที่เฟรมนั้นแสดงหรือมุ่งมั่นที่จะแสดง
คุณสามารถใช้ค่าของ nanoTime ใน AudioTimestamp (ซึ่งเป็นแบบโมโนโทนิก) เพื่อค้นหาเฟรมวิดีโอที่เกี่ยวข้องที่ใกล้เคียงที่สุดเมื่อเทียบกับ framePosition เพื่อให้คุณสามารถวาง ทำซ้ำ หรือแทรกเฟรมวิดีโอให้ตรงกับเสียงได้ หรือจะกำหนดเวลาเดลต้าระหว่างค่าของ nanoTime กับเวลาที่คาดไว้ของเฟรมวิดีโอในอนาคต (โดยพิจารณาอัตราการสุ่มตัวอย่าง) เพื่อคาดการณ์ว่าเฟรมเสียงใดที่คาดว่าจะแสดงในเวลาเดียวกันกับเฟรมวิดีโอ
โปรแกรมอ่านรูปภาพพื้นผิว
ImageReader API ใหม่ช่วยให้คุณเข้าถึงบัฟเฟอร์รูปภาพได้โดยตรงขณะที่แสดงผลเป็น Surface คุณสามารถรับ ImageReader ด้วยเมธอดแบบคงที่ newInstance() จากนั้นเรียกใช้ getSurface() เพื่อสร้าง Surface ใหม่และส่งข้อมูลรูปภาพด้วยโปรดิวเซอร์ เช่น MediaPlayer หรือ MediaCodec หากต้องการรับการแจ้งเตือนเมื่อมีรูปภาพใหม่จาก Surface ให้ใช้ ImageReader.OnImageAvailableListener interface และลงทะเบียนกับ setOnImageAvailableListener()
ตอนนี้เมื่อคุณวาดเนื้อหาลงใน Surface แล้ว ImageReader.OnImageAvailableListener จะได้รับการเรียกไปยัง onImageAvailable() เมื่อเฟรมรูปภาพใหม่แต่ละเฟรมพร้อมใช้งาน ซึ่งจะให้ ImageReader ที่เกี่ยวข้องแก่คุณ คุณสามารถใช้ ImageReader เพื่อรับข้อมูลรูปภาพของเฟรมเป็นออบเจ็กต์ Image โดยเรียกใช้ acquireLatestImage() หรือ acquireNextImage()
ออบเจ็กต์ Image ช่วยให้เข้าถึงการประทับเวลา รูปแบบ ขนาด และข้อมูลพิกเซลของรูปภาพใน ByteBuffer ได้โดยตรง อย่างไรก็ตาม เพื่อให้คลาส Image ตีความรูปภาพของคุณได้ รูปภาพจะต้องอยู่ในรูปแบบตามประเภทใดประเภทหนึ่งที่กำหนดโดยค่าคงที่ใน ImageFormat หรือ PixelFormat
การวัดค่า Peak และ RMS
ตอนนี้คุณสามารถค้นหาค่าสูงสุดและค่า RMS ของสตรีมเสียงปัจจุบันจาก Visualizer ได้โดยสร้างอินสแตนซ์ใหม่ของ Visualizer.MeasurementPeakRms และส่งไปยัง getMeasurementPeakRms() เมื่อคุณเรียกใช้เมธอดนี้ ระบบจะตั้งค่า Peak และ RMS ของ Visualizer.MeasurementPeakRms ที่ระบุเป็นค่าที่วัดล่าสุด
ตัวเพิ่มความดัง
LoudnessEnhancer เป็นคลาสย่อยใหม่ของ AudioEffect ที่ช่วยให้คุณเพิ่มระดับเสียงที่ได้ยินของ MediaPlayer หรือ AudioTrack ได้ ซึ่งจะมีประโยชน์อย่างยิ่งเมื่อใช้ร่วมกับเมธอด getMeasurementPeakRms() ใหม่ที่กล่าวถึงก่อนหน้านี้ เพื่อเพิ่มระดับเสียงของแทร็กเสียงพูดขณะที่สื่ออื่นๆ กำลังเล่นอยู่
รีโมตคอนโทรล
Android 4.0 (ระดับ API 14) เปิดตัว API RemoteControlClient ที่อนุญาตให้แอปสื่อใช้เหตุการณ์ตัวควบคุมสื่อจากไคลเอ็นต์ระยะไกล เช่น ตัวควบคุมสื่อในหน้าจอล็อก ตอนนี้ API ใหม่ของ RemoteController ช่วยให้คุณสร้างรีโมตคอนโทรลของตัวเองได้ ซึ่งจะช่วยให้คุณสร้างแอปและอุปกรณ์ต่อพ่วงใหม่ๆ ที่ล้ำสมัยซึ่งสามารถควบคุมการเล่นของแอปสื่อที่ผสานรวมกับ RemoteControlClient ได้
หากต้องการสร้างรีโมตคอนโทรล คุณสามารถใช้อินเทอร์เฟซผู้ใช้ในแบบที่ต้องการได้ แต่หากต้องการส่งเหตุการณ์ปุ่มสื่อไปยังแอปสื่อของผู้ใช้ คุณต้องสร้างบริการที่ขยายคลาส NotificationListenerService และใช้อินเทอร์เฟซ RemoteController.OnClientUpdateListener การใช้ NotificationListenerService เป็นพื้นฐานเป็นสิ่งสำคัญเนื่องจากมีข้อจำกัดด้านความเป็นส่วนตัวที่เหมาะสม ซึ่งกำหนดให้ผู้ใช้ต้องเปิดใช้แอปของคุณเป็น Listener การแจ้งเตือนภายในการตั้งค่าความปลอดภัยของระบบ
คลาส NotificationListenerService มีเมธอดนามธรรม 2-3 เมธอดที่คุณต้องใช้ แต่หากคุณสนใจเฉพาะเหตุการณ์ตัวควบคุมสื่อสำหรับการจัดการการเล่นสื่อ คุณสามารถปล่อยการติดตั้งใช้งานสำหรับเมธอดเหล่านั้นว่างไว้และมุ่งเน้นที่เมธอด RemoteController.OnClientUpdateListener แทน
การจัดประเภทจากผู้ควบคุมระยะไกล
Android 4.4 สร้างขึ้นจากความสามารถที่มีอยู่สำหรับไคลเอ็นต์รีโมตคอนโทรล (แอปที่รับเหตุการณ์ตัวควบคุมสื่อด้วย RemoteControlClient) โดยเพิ่มความสามารถให้ผู้ใช้ให้คะแนนแทร็กปัจจุบันจากรีโมตคอนโทรลได้
คลาส Rating ใหม่จะสรุปข้อมูลเกี่ยวกับการให้คะแนนของผู้ใช้ การจัดประเภทจะกำหนดโดยรูปแบบการจัดประเภท (RATING_HEART, RATING_THUMB_UP_DOWN, RATING_3_STARS, RATING_4_STARS, RATING_5_STARS หรือ RATING_PERCENTAGE) และค่าการจัดประเภทที่เหมาะสมกับรูปแบบนั้น
วิธีอนุญาตให้ผู้ใช้ให้คะแนนแทร็กจากรีโมตคอนโทรล
- ส่งสัญญาณว่าคุณต้องการแสดง UI การให้คะแนนแก่ผู้ใช้ (หากมี) โดยเพิ่มแฟล็ก
FLAG_KEY_MEDIA_RATINGในsetTransportControlFlags() - เรียกใช้
editMetadata()เพื่อดึงข้อมูลRemoteControlClient.MetadataEditorและส่งต่อRATING_KEY_BY_USERด้วยaddEditableKey() - จากนั้นระบุรูปแบบการจัดประเภทโดยเรียกใช้
putObject()และส่งRATING_KEY_BY_USERเป็นคีย์ และรูปแบบการจัดประเภทก่อนหน้าเป็นค่า
หากต้องการรับ Callback เมื่อผู้ใช้เปลี่ยนการให้คะแนนจากรีโมตคอนโทรล ให้ใช้อินเทอร์เฟซ RemoteControlClient.OnMetadataUpdateListener ใหม่และส่งอินสแตนซ์ไปยัง setMetadataUpdateListener() เมื่อผู้ใช้เปลี่ยนคะแนน RemoteControlClient.OnMetadataUpdateListener จะได้รับการเรียกไปยัง onMetadataUpdate() โดยส่ง RATING_KEY_BY_USER เป็นคีย์และออบเจ็กต์ Rating เป็นค่า
คำบรรยาย
ตอนนี้ VideoView รองรับแทร็กคำบรรยาย WebVTT เมื่อเล่นวิดีโอ HTTP Live Stream (HLS) โดยแสดงแทร็กคำบรรยายตามค่ากำหนดคำบรรยายแทนเสียงที่ผู้ใช้กำหนดไว้ในการตั้งค่าระบบ
นอกจากนี้ คุณยังส่งแทร็กคำบรรยาย WebVTT ให้ VideoView ได้โดยใช้เมธอด addSubtitleSource() เมธอดนี้ยอมรับ InputStream ที่มีข้อมูลคำบรรยายและออบเจ็กต์ MediaFormat ที่ระบุรูปแบบสำหรับข้อมูลคำบรรยาย ซึ่งคุณระบุได้โดยใช้ createSubtitleFormat() คำบรรยายเหล่านี้จะปรากฏบนวิดีโอตามค่ากำหนดของผู้ใช้ด้วย
หากไม่ได้ใช้ VideoView เพื่อแสดงเนื้อหาวิดีโอ คุณควรทำให้การวางซ้อนคำบรรยายตรงกับค่ากำหนดคำบรรยายแทนเสียงของผู้ใช้ให้มากที่สุด API ใหม่ของ CaptioningManager ช่วยให้คุณค้นหาค่ากำหนดคำบรรยายแทนเสียงของผู้ใช้ได้ ซึ่งรวมถึงรูปแบบที่กำหนดโดย CaptioningManager.CaptionStyle เช่น แบบตัวพิมพ์และสี ในกรณีที่ผู้ใช้ปรับค่ากำหนดบางอย่างเมื่อวิดีโอเริ่มเล่นแล้ว คุณควรฟังการเปลี่ยนแปลงค่ากำหนดโดยลงทะเบียนอินสแตนซ์ของ CaptioningManager.CaptioningChangeListener เพื่อรับ Callback เมื่อค่ากำหนดมีการเปลี่ยนแปลง จากนั้นอัปเดตคำบรรยายตามความจำเป็น
ภาพเคลื่อนไหวและกราฟิก
ฉากและช่วงเปลี่ยนฉาก
เฟรมเวิร์ก android.transition ใหม่มี API ที่ช่วยให้ภาพเคลื่อนไหวระหว่างสถานะต่างๆ ของอินเทอร์เฟซผู้ใช้เป็นไปอย่างราบรื่น ฟีเจอร์หลักคือความสามารถในการกำหนดสถานะที่แตกต่างกันของ UI ซึ่งเรียกว่า "ฉาก" โดยการสร้างเลย์เอาต์แยกต่างหากสำหรับแต่ละฉาก เมื่อต้องการสร้างภาพเคลื่อนไหวจากฉากหนึ่งไปยังอีกฉากหนึ่ง ให้ใช้ "การเปลี่ยนฉาก" ซึ่งจะคำนวณภาพเคลื่อนไหวที่จำเป็นเพื่อเปลี่ยนเลย์เอาต์จากฉากปัจจุบันเป็นฉากถัดไป
โดยทั่วไปแล้ว หากต้องการเปลี่ยนฉากระหว่าง 2 ฉาก คุณจะต้องดำเนินการดังต่อไปนี้
- ระบุ
ViewGroupที่มีคอมโพเนนต์ UI ที่คุณต้องการเปลี่ยนแปลง - ระบุเลย์เอาต์ที่แสดงผลลัพธ์สุดท้ายของการเปลี่ยนแปลง (ฉากถัดไป)
- ระบุประเภทการเปลี่ยนที่ควรทำให้การเปลี่ยนแปลงเลย์เอาต์เคลื่อนไหว
- ดำเนินการเปลี่ยนผ่าน
คุณใช้ออบเจ็กต์ Scene เพื่อทำขั้นตอนที่ 1 และ 2 ได้ Scene มีข้อมูลเมตาที่อธิบายพร็อพเพอร์ตี้ของเลย์เอาต์ที่จำเป็นต่อการเปลี่ยนฉาก ซึ่งรวมถึงมุมมองหลักของฉากและเลย์เอาต์ของฉาก คุณสร้าง Scene ได้โดยใช้ตัวสร้างคลาสหรือเมธอดแบบคงที่ getSceneForLayout()
จากนั้นคุณต้องใช้ TransitionManager เพื่อทำขั้นตอนที่ 3 และ 4 ให้เสร็จสมบูรณ์ วิธีหนึ่งคือการส่ง Scene ไปยังเมธอดแบบคงที่ go() ซึ่งจะค้นหามุมมองหลักของฉากในเลย์เอาต์ปัจจุบันและทำการเปลี่ยนมุมมองย่อยเพื่อให้เข้าถึงเลย์เอาต์ที่กำหนดโดย Scene
หรือคุณไม่จำเป็นต้องสร้างออบเจ็กต์ Scene เลย แต่สามารถเรียกใช้ beginDelayedTransition() แทน โดยระบุ ViewGroup ที่มีมุมมองที่ต้องการเปลี่ยนแปลง จากนั้นเพิ่ม นำออก หรือกำหนดค่าวิดีโอเป้าหมายใหม่ หลังจากที่ระบบจัดวางการเปลี่ยนแปลงตามความจำเป็นแล้ว การเปลี่ยนผ่านจะเริ่มแสดงภาพเคลื่อนไหวของมุมมองที่ได้รับผลกระทบทั้งหมด
หากต้องการควบคุมเพิ่มเติม คุณสามารถกำหนดชุดการเปลี่ยนที่ควรเกิดขึ้นระหว่างฉากที่กำหนดไว้ล่วงหน้าได้โดยใช้ไฟล์ XML ในไดเรกทอรี res/transition/ ของโปรเจ็กต์ ภายในองค์ประกอบ <transitionManager> ให้ระบุแท็ก <transition> อย่างน้อย 1 รายการที่ระบุฉาก (การอ้างอิงถึงไฟล์เลย์เอาต์) และการเปลี่ยนที่จะใช้เมื่อเข้าสู่และ/หรือออกจากฉากนั้น จากนั้นขยายชุดการเปลี่ยนนี้โดยใช้ inflateTransitionManager() ใช้ TransitionManager ที่แสดงผลเพื่อดำเนินการเปลี่ยนแต่ละครั้งด้วย transitionTo() โดยส่ง Scene ที่แสดงโดยแท็ก <transition> รายการใดรายการหนึ่ง นอกจากนี้ คุณยังกำหนดชุดการเปลี่ยนผ่านแบบเป็นโปรแกรมด้วย TransitionManager API ได้ด้วย
เมื่อระบุการเปลี่ยนภาพ คุณสามารถใช้ประเภทที่กำหนดไว้ล่วงหน้าหลายประเภทซึ่งกำหนดโดยคลาสย่อยของ Transition เช่น Fade และ ChangeBounds หากคุณไม่ได้ระบุประเภทการเปลี่ยนหน้าเว็บ ระบบจะใช้ AutoTransition โดยค่าเริ่มต้น ซึ่งจะค่อยๆ จางลง ย้าย และปรับขนาดมุมมองโดยอัตโนมัติตามความจำเป็น นอกจากนี้ คุณยังสร้างทรานซิชันที่กำหนดเองได้โดยขยายคลาสเหล่านี้เพื่อแสดงภาพเคลื่อนไหวตามที่ต้องการ ทรานซิชันที่กำหนดเองสามารถติดตามการเปลี่ยนแปลงพร็อพเพอร์ตี้ที่คุณต้องการ และสร้างภาพเคลื่อนไหวที่ต้องการตามการเปลี่ยนแปลงเหล่านั้น ตัวอย่างเช่น คุณสามารถระบุคลาสย่อยของ Transition ที่คอยฟังการเปลี่ยนแปลงในพร็อพเพอร์ตี้ "การหมุน" ของมุมมอง แล้วทำให้การเปลี่ยนแปลงเคลื่อนไหว
ดูข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่เอกสารประกอบของ TransitionManager
ผู้สร้างแอนิเมชันหยุดชั่วคราว
ตอนนี้ API Animator ช่วยให้คุณหยุดภาพเคลื่อนไหวที่กำลังเล่นอยู่ชั่วคราวและเล่นต่อได้ด้วยเมธอด pause() และ resume()
หากต้องการติดตามสถานะของภาพเคลื่อนไหว คุณสามารถใช้อินเทอร์เฟซ Animator.AnimatorPauseListener ซึ่งจะเรียกกลับเมื่อภาพเคลื่อนไหวหยุดชั่วคราวและเล่นต่อ: pause() และ resume() จากนั้นเพิ่ม Listener ลงในออบเจ็กต์ Animator ด้วย addPauseListener()
หรือจะใช้คลาสย่อยของคลาสแอบสแตรกต์ AnimatorListenerAdapter ซึ่งตอนนี้มีการใช้งานที่ว่างเปล่าสำหรับ Callback การหยุดชั่วคราวและการกลับมาทำงานอีกครั้งที่กำหนดโดย Animator.AnimatorPauseListener
บิตแมปที่นำกลับมาใช้ใหม่ได้
ตอนนี้คุณสามารถนำบิตแมปที่เปลี่ยนแปลงได้ใน BitmapFactory มาใช้ซ้ำเพื่อถอดรหัสบิตแมปอื่นๆ ได้ แม้ว่าบิตแมปใหม่จะมีขนาดแตกต่างกัน ตราบใดที่จำนวนไบต์ที่ได้ของบิตแมปที่ถอดรหัส (ดูได้จาก getByteCount()) น้อยกว่าหรือเท่ากับจำนวนไบต์ที่จัดสรรของบิตแมปที่นำมาใช้ซ้ำ (ดูได้จาก getAllocationByteCount()) ดูข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่ inBitmap
API ใหม่สำหรับ Bitmap ช่วยให้กำหนดค่าใหม่ในลักษณะเดียวกันเพื่อนำไปใช้ซ้ำนอก BitmapFactory ได้ (สำหรับการสร้างบิตแมปด้วยตนเองหรือตรรกะการถอดรหัสที่กำหนดเอง) ตอนนี้คุณสามารถตั้งค่าขนาดของบิตแมปด้วยเมธอด setHeight() และ setWidth() รวมถึงระบุ Bitmap.Config ใหม่ด้วย setConfig() โดยไม่ส่งผลต่อการจัดสรรบิตแมปที่เกี่ยวข้อง นอกจากนี้ เมธอด reconfigure() ยังช่วยให้คุณรวมการเปลี่ยนแปลงเหล่านี้เข้ากับการเรียกใช้เพียงครั้งเดียวได้อย่างสะดวก
อย่างไรก็ตาม คุณไม่ควรกำหนดค่าบิตแมปที่ระบบมุมมองใช้อยู่ในปัจจุบันใหม่ เนื่องจากระบบจะไม่แมปบัฟเฟอร์พิกเซลที่สำคัญใหม่ในลักษณะที่คาดการณ์ได้
เนื้อหาของผู้ใช้
เฟรมเวิร์กการเข้าถึงพื้นที่เก็บข้อมูล
ใน Android เวอร์ชันก่อนหน้า หากต้องการให้แอปดึงข้อมูลไฟล์ประเภทที่เฉพาะเจาะจงจากแอปอื่น แอปจะต้องเรียกใช้ Intent ด้วยการดำเนินการ ACTION_GET_CONTENT การดำเนินการนี้ยังคงเป็นวิธีที่เหมาะสมในการขอไฟล์ที่ต้องการนำเข้าไปยังแอปของคุณ อย่างไรก็ตาม Android 4.4 ได้เปิดตัวการดำเนินการ ACTION_OPEN_DOCUMENT ซึ่งช่วยให้ผู้ใช้เลือกไฟล์ประเภทที่ต้องการและให้สิทธิ์แอปของคุณในการอ่านไฟล์นั้นในระยะยาว (อาจมีสิทธิ์เขียนด้วย) โดยไม่ต้องนำเข้าไฟล์ไปยังแอปของคุณ
หากคุณกำลังพัฒนาแอปที่ให้บริการพื้นที่เก็บข้อมูลสำหรับไฟล์ (เช่น บริการบันทึกไว้ในระบบคลาวด์) คุณสามารถเข้าร่วมใน UI แบบรวมนี้เพื่อเลือกไฟล์ได้โดยใช้ Content Provider เป็นคลาสย่อยของคลาส DocumentsProvider ใหม่ คลาสย่อยของ DocumentsProvider ต้องมีตัวกรอง Intent ที่ยอมรับการดำเนินการ PROVIDER_INTERFACE ("android.content.action.DOCUMENTS_PROVIDER") จากนั้นคุณต้องใช้เมธอดนามธรรม 4 รายการใน DocumentsProvider ดังนี้
queryRoots()- เมธอดนี้ต้องแสดงผล
Cursorที่อธิบายไดเรกทอรีรากทั้งหมดของพื้นที่เก็บข้อมูลเอกสาร โดยใช้คอลัมน์ที่กำหนดไว้ในDocumentsContract.Root queryChildDocuments()- ฟังก์ชันนี้ต้องแสดงผล
Cursorที่อธิบายไฟล์ทั้งหมดในไดเรกทอรีที่ระบุ โดยใช้คอลัมน์ที่กำหนดไว้ในDocumentsContract.Document queryDocument()- ฟังก์ชันนี้ต้องแสดงผล
Cursorที่อธิบายไฟล์ที่ระบุ โดยใช้คอลัมน์ที่กำหนดไว้ในDocumentsContract.Document openDocument()- ซึ่งต้องแสดงผล
ParcelFileDescriptorที่แสดงไฟล์ที่ระบุ ระบบจะเรียกใช้เมธอดนี้เมื่อผู้ใช้เลือกไฟล์และแอปไคลเอ็นต์ขอสิทธิ์เข้าถึงไฟล์โดยเรียกใช้openFileDescriptor()
ดูข้อมูลเพิ่มเติมได้ในคู่มือ Storage Access Framework
การเข้าถึงพื้นที่เก็บข้อมูลภายนอก
ตอนนี้คุณสามารถอ่านและเขียนไฟล์เฉพาะแอปในสื่อจัดเก็บข้อมูลภายนอกรองได้ เช่น เมื่ออุปกรณ์มีทั้งพื้นที่เก็บข้อมูลจำลองและการ์ด SD เมธอด getExternalFilesDirs() ใหม่ทำงานเหมือนกับเมธอด getExternalFilesDir() ที่มีอยู่ ยกเว้นว่าจะแสดงผลอาร์เรย์ของออบเจ็กต์ File ก่อนที่จะอ่านหรือเขียนไปยังเส้นทางใดๆ ที่เมธอดนี้แสดงผล ให้ส่งออบเจ็กต์ File ไปยังเมธอด getStorageState() ใหม่เพื่อยืนยันว่าพื้นที่เก็บข้อมูลพร้อมใช้งานในขณะนี้
วิธีอื่นๆ ในการเข้าถึงไดเรกทอรีแคชเฉพาะแอปและไดเรกทอรี OBB มีเวอร์ชันที่เกี่ยวข้องซึ่งให้สิทธิ์เข้าถึงอุปกรณ์จัดเก็บข้อมูลรองด้วย ได้แก่ getExternalCacheDirs() และ getObbDirs() ตามลำดับ
รายการแรกในอาร์เรย์ File ที่แสดงผลจะถือเป็นที่จัดเก็บข้อมูลภายนอกหลักของอุปกรณ์ ซึ่งเหมือนกับ File ที่แสดงผลโดยเมธอดที่มีอยู่ เช่น getExternalFilesDir()
หมายเหตุ: ตั้งแต่ Android 4.4 เป็นต้นไป แพลตฟอร์มจะไม่กำหนดให้แอปต้องได้รับ WRITE_EXTERNAL_STORAGE หรือ READ_EXTERNAL_STORAGE อีกต่อไปเมื่อคุณต้องการเข้าถึงเฉพาะพื้นที่เฉพาะแอปของที่จัดเก็บข้อมูลภายนอกโดยใช้วิธีการข้างต้น อย่างไรก็ตาม คุณต้องมีสิทธิ์หากต้องการเข้าถึงพื้นที่ที่แชร์ได้ของพื้นที่เก็บข้อมูลภายนอกที่ getExternalStoragePublicDirectory() มีให้
อะแดปเตอร์การซิงค์
เมธอด requestSync() ใหม่ใน ContentResolver ช่วยลดความซับซ้อนของขั้นตอนบางอย่างในการกำหนดคำขอซิงค์สำหรับ ContentProvider โดยการรวมคำขอไว้ในออบเจ็กต์ SyncRequest ใหม่ ซึ่งคุณสร้างได้ด้วย SyncRequest.Builder พร็อพเพอร์ตี้ใน SyncRequest มีฟังก์ชันการทำงานเหมือนกับการเรียกใช้การซิงค์ ContentProvider ที่มีอยู่ แต่เพิ่มความสามารถในการระบุว่าควรยกเลิกการซิงค์หากเครือข่ายมีการวัดปริมาณข้อมูล โดยเปิดใช้ setDisallowMetered()
ข้อมูลจากผู้ใช้
เซ็นเซอร์ประเภทใหม่
เซ็นเซอร์ TYPE_GEOMAGNETIC_ROTATION_VECTOR ใหม่จะให้ข้อมูลเวกเตอร์การหมุนตามเครื่องวัดค่าความเข้มข้นของสนามแม่เหล็ก ซึ่งเป็นทางเลือกที่มีประโยชน์แทนเซ็นเซอร์ TYPE_ROTATION_VECTOR เมื่อไม่มีเครื่องวัดการหมุนหรือเมื่อใช้กับเหตุการณ์เซ็นเซอร์แบบกลุ่มเพื่อบันทึกการวางแนวของอุปกรณ์ขณะที่โทรศัพท์อยู่ในโหมดสลีป เซ็นเซอร์นี้ใช้พลังงานน้อยกว่า TYPE_ROTATION_VECTOR แต่อาจมีแนวโน้มที่จะมีข้อมูลเหตุการณ์ที่มีสัญญาณรบกวน และมีประสิทธิภาพมากที่สุดขณะที่ผู้ใช้อยู่กลางแจ้ง
นอกจากนี้ Android ยังรองรับเซ็นเซอร์นับก้าวในตัวในฮาร์ดแวร์ด้วย ดังนี้
TYPE_STEP_DETECTOR- เซ็นเซอร์นี้จะทริกเกอร์เหตุการณ์ทุกครั้งที่ผู้ใช้ก้าวเท้า เมื่อผู้ใช้ก้าวแต่ละก้าว เซ็นเซอร์นี้จะส่งเหตุการณ์ที่มีค่า 1.0 และการประทับเวลาที่ระบุว่าก้าวเกิดขึ้นเมื่อใด
TYPE_STEP_COUNTER- เซ็นเซอร์นี้ยังทริกเกอร์เหตุการณ์เมื่อตรวจพบแต่ละก้าวด้วย แต่จะแสดงจำนวนก้าวสะสมทั้งหมดนับตั้งแต่ที่แอปเริ่มลงทะเบียนเซ็นเซอร์นี้
โปรดทราบว่าเซ็นเซอร์การก้าว 2 ตัวนี้อาจไม่ได้ให้ผลลัพธ์ที่เหมือนกันเสมอไป เหตุการณ์ TYPE_STEP_COUNTER เกิดขึ้นโดยมีเวลาในการตอบสนองสูงกว่าเหตุการณ์จาก TYPE_STEP_DETECTOR แต่เป็นเพราะอัลกอริทึม TYPE_STEP_COUNTER ทำการประมวลผลมากกว่าเพื่อกำจัดผลบวกลวง ดังนั้น TYPE_STEP_COUNTER อาจส่งเหตุการณ์ได้ช้าลง แต่ผลลัพธ์ควรจะแม่นยำมากขึ้น
เซ็นเซอร์การก้าวทั้ง 2 ตัวขึ้นอยู่กับฮาร์ดแวร์ (Nexus 5 เป็นอุปกรณ์แรกที่รองรับ) ดังนั้นคุณควรตรวจสอบความพร้อมใช้งานด้วย hasSystemFeature() โดยใช้ค่าคงที่ FEATURE_SENSOR_STEP_DETECTOR และ FEATURE_SENSOR_STEP_COUNTER
เหตุการณ์เซ็นเซอร์ที่จัดกลุ่มเป็นกลุ่มๆ
ตอนนี้ API ของ SensorManager ช่วยให้คุณระบุความถี่ที่ต้องการให้ระบบส่งเหตุการณ์เซ็นเซอร์เป็นกลุ่มไปยังแอปของคุณได้ เพื่อให้จัดการพลังงานของอุปกรณ์ได้ดียิ่งขึ้น วิธีนี้ไม่ได้ลดจำนวนเหตุการณ์เซ็นเซอร์จริงที่แอปของคุณใช้ได้ในช่วงเวลาหนึ่งๆ แต่จะลดความถี่ที่ระบบเรียกใช้ SensorEventListener ของคุณด้วยการอัปเดตเซ็นเซอร์แทน กล่าวคือ แทนที่จะส่งแต่ละเหตุการณ์ไปยังแอปของคุณทันทีที่เกิดขึ้น ระบบจะบันทึกเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นในช่วงระยะเวลาหนึ่ง แล้วส่งไปยังแอปของคุณพร้อมกันทั้งหมด
หากต้องการจัดกลุ่ม คลาส SensorManager จะเพิ่มเมธอด registerListener() เวอร์ชันใหม่ 2 เวอร์ชันที่ช่วยให้คุณระบุ "เวลาในการตอบสนองสูงสุดของรายงาน" ได้ พารามิเตอร์ใหม่นี้จะระบุความล่าช้าสูงสุดที่ SensorEventListener ของคุณจะยอมรับได้สำหรับการส่งเหตุการณ์เซ็นเซอร์ใหม่ ตัวอย่างเช่น หากคุณระบุเวลาในการตอบสนองของกลุ่มเป็น 1 นาที ระบบจะส่งชุดเหตุการณ์ที่จัดกลุ่มล่าสุดในช่วงเวลาไม่เกิน 1 นาทีโดยทำการเรียกใช้เมธอด onSensorChanged() ของคุณอย่างต่อเนื่อง โดยเรียกใช้ 1 ครั้งสำหรับแต่ละเหตุการณ์ที่จัดกลุ่ม เหตุการณ์เซ็นเซอร์จะไม่มีความล่าช้าเกินกว่าค่าเวลาในการตอบสนองสูงสุดของรายงาน แต่อาจมาถึงเร็วกว่าหากแอปอื่นๆ ขอเวลาในการตอบสนองที่สั้นลงสำหรับเซ็นเซอร์เดียวกัน
อย่างไรก็ตาม โปรดทราบว่าเซ็นเซอร์จะส่งเหตุการณ์ที่จัดกลุ่มเป็นกลุ่มๆ ให้แอปตามเวลาในการตอบสนองของรายงานเฉพาะในขณะที่ CPU ทำงานอยู่ แม้ว่าเซ็นเซอร์ฮาร์ดแวร์ที่รองรับการจัดกลุ่มจะยังคงรวบรวมเหตุการณ์เซ็นเซอร์ต่อไปขณะที่ CPU อยู่ในโหมดสลีป แต่จะไม่ปลุก CPU เพื่อส่งเหตุการณ์ที่จัดกลุ่มไปยังแอป เมื่อเซ็นเซอร์ไม่มีหน่วยความจำสำหรับเหตุการณ์แล้ว เซ็นเซอร์จะเริ่มลบเหตุการณ์ที่เก่าที่สุดเพื่อบันทึกเหตุการณ์ใหม่ล่าสุด คุณสามารถหลีกเลี่ยงการสูญเสียเหตุการณ์ได้โดยการปลุกอุปกรณ์ก่อนที่เซ็นเซอร์จะเต็มหน่วยความจำ จากนั้นเรียก flush() เพื่อบันทึกเหตุการณ์ชุดล่าสุด หากต้องการประมาณเวลาที่หน่วยความจำจะเต็มและควรล้าง ให้เรียก getFifoMaxEventCount() เพื่อรับจำนวนเหตุการณ์เซ็นเซอร์สูงสุดที่สามารถบันทึกได้ และหารจำนวนนั้นด้วยอัตราที่แอปต้องการสำหรับแต่ละเหตุการณ์ ใช้การคำนวณนั้นเพื่อตั้งค่าการปลุกด้วย AlarmManager ที่เรียกใช้ Service (ซึ่งใช้ SensorEventListener) เพื่อล้างเซ็นเซอร์
หมายเหตุ: อุปกรณ์บางรุ่นไม่รองรับการจัดกลุ่มเหตุการณ์เซ็นเซอร์เนื่องจากต้องได้รับการสนับสนุนจากเซ็นเซอร์ฮาร์ดแวร์ อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่ Android 4.4 เป็นต้นไป คุณควรใช้เมธอด registerListener() ใหม่เสมอ เพราะหากอุปกรณ์ไม่รองรับการจัดกลุ่ม ระบบจะละเว้นอาร์กิวเมนต์เวลาในการตอบสนองของการจัดกลุ่มอย่างราบรื่นและส่งเหตุการณ์เซ็นเซอร์แบบเรียลไทม์
ข้อมูลระบุตัวตนของตัวควบคุม
ตอนนี้ Android จะระบุตัวควบคุมที่เชื่อมต่อแต่ละตัวด้วยจำนวนเต็มที่ไม่ซ้ำกันซึ่งคุณค้นหาได้ด้วย getControllerNumber() ซึ่งช่วยให้คุณเชื่อมโยงตัวควบคุมแต่ละตัวกับผู้เล่นคนละคนในเกมได้ง่ายขึ้น หมายเลขของตัวควบคุมแต่ละตัวอาจเปลี่ยนแปลงเนื่องจากผู้ใช้ยกเลิกการเชื่อมต่อ เชื่อมต่อ หรือกำหนดค่าตัวควบคุมใหม่ ดังนั้นคุณควรติดตามว่าหมายเลขตัวควบคุมใดสอดคล้องกับอุปกรณ์อินพุตแต่ละตัวโดยการลงทะเบียนอินสแตนซ์ของ InputManager.InputDeviceListener จากนั้นเรียกใช้ getControllerNumber() สำหรับ InputDevice แต่ละรายการเมื่อมีการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้น
นอกจากนี้ อุปกรณ์ที่เชื่อมต่อยังแสดงรหัสผลิตภัณฑ์และรหัสผู้ให้บริการที่พร้อมใช้งานจาก getProductId() และ getVendorId() ด้วย หากต้องการแก้ไขการแมปคีย์ตามชุดคีย์ที่ใช้ได้ในอุปกรณ์ คุณสามารถค้นหาอุปกรณ์เพื่อตรวจสอบว่าคีย์บางคีย์ใช้ได้กับ hasKeys(int...) หรือไม่
อินเทอร์เฟซผู้ใช้
โหมดเต็มหน้าจอที่สมจริง
เพื่อให้แอปมีเลย์เอาต์ที่เต็มหน้าจอ แฟล็ก SYSTEM_UI_FLAG_IMMERSIVE ใหม่สำหรับ setSystemUiVisibility() (เมื่อรวมกับ SYSTEM_UI_FLAG_HIDE_NAVIGATION) จะเปิดใช้โหมดเต็มหน้าจอแบบสมจริงใหม่ ขณะที่เปิดใช้โหมดเต็มหน้าจอแบบสมจริง กิจกรรมของคุณจะยังคงได้รับการโต้ตอบแบบสัมผัสทั้งหมด ผู้ใช้สามารถแสดงแถบระบบได้โดยปัดเข้าด้านในตามบริเวณที่แถบระบบมักจะปรากฏขึ้น การดำเนินการนี้จะล้างแฟล็ก SYSTEM_UI_FLAG_HIDE_NAVIGATION (และแฟล็ก SYSTEM_UI_FLAG_FULLSCREEN หากใช้) เพื่อให้แถบระบบยังคงมองเห็นได้ อย่างไรก็ตาม หากต้องการให้แถบระบบซ่อนอีกครั้งหลังจากผ่านไปสักครู่ คุณสามารถใช้แฟล็ก SYSTEM_UI_FLAG_IMMERSIVE_STICKY แทนได้
แถบระบบแบบโปร่งแสง
ตอนนี้คุณสามารถทำให้แถบระบบโปร่งแสงบางส่วนได้ด้วยธีมใหม่ Theme.Holo.NoActionBar.TranslucentDecor และ Theme.Holo.Light.NoActionBar.TranslucentDecor การเปิดใช้แถบระบบแบบโปร่งแสงจะทำให้เลย์เอาต์ของคุณเต็มพื้นที่ด้านหลังแถบระบบ ดังนั้นคุณจึงต้องเปิดใช้ fitsSystemWindows สำหรับส่วนของเลย์เอาต์ที่ไม่ควรถูกแถบระบบบดบังด้วย
หากคุณกำลังสร้างธีมที่กำหนดเอง ให้ตั้งค่าธีมใดธีมหนึ่งเหล่านี้เป็นธีมหลัก หรือรวมพร็อพเพอร์ตี้สไตล์ windowTranslucentNavigation และ windowTranslucentStatus ไว้ในธีมของคุณ
บริการฟังการแจ้งเตือนที่เพิ่มประสิทธิภาพ
Android 4.3 ได้เพิ่ม NotificationListenerService API ซึ่งช่วยให้แอปได้รับข้อมูลเกี่ยวกับการแจ้งเตือนใหม่เมื่อระบบโพสต์การแจ้งเตือนเหล่านั้น ใน Android 4.4 Listener การแจ้งเตือนสามารถดึงข้อมูลเมตาเพิ่มเติมสำหรับการแจ้งเตือนและรายละเอียดทั้งหมดเกี่ยวกับการดำเนินการของการแจ้งเตือนได้ ดังนี้
ช่อง Notification.extras ใหม่มี Bundle เพื่อส่งข้อมูลเมตาเพิ่มเติม เช่น EXTRA_TITLE และ EXTRA_PICTURE ไปยังเครื่องมือสร้างการแจ้งเตือน
คลาส Notification.Action ใหม่จะกำหนดลักษณะของการดำเนินการที่แนบมากับการแจ้งเตือน ซึ่งคุณสามารถดึงข้อมูลจากฟิลด์ actions ใหม่ได้
การมิเรอร์ Drawable สำหรับเลย์เอาต์ RTL
ใน Android เวอร์ชันก่อนหน้า หากแอปมีรูปภาพที่ควรกลับด้านแนวนอนสำหรับเลย์เอาต์แบบขวาไปซ้าย คุณต้องใส่รูปภาพที่กลับด้านไว้ในไดเรกทอรีทรัพยากร drawables-ldrtl/ ตอนนี้ระบบจะมิเรอร์รูปภาพให้คุณโดยอัตโนมัติได้ด้วยการเปิดใช้แอตทริบิวต์ autoMirrored ในทรัพยากรที่ถอนออกได้หรือโดยการเรียกใช้ setAutoMirrored() เมื่อเปิดใช้ ระบบจะมิเรอร์ Drawable โดยอัตโนมัติเมื่อทิศทางของเลย์เอาต์เป็นแบบจากขวาไปซ้าย
การช่วยเหลือพิเศษ
ตอนนี้คลาส View ช่วยให้คุณประกาศ "ขอบเขตแบบสด" สำหรับส่วนต่างๆ ของ UI ที่อัปเดตเนื้อหาข้อความใหม่แบบไดนามิกได้ โดยเพิ่มแอตทริบิวต์ accessibilityLiveRegion ใหม่ลงในเลย์เอาต์ XML หรือเรียกใช้ setAccessibilityLiveRegion() ตัวอย่างเช่น หน้าจอเข้าสู่ระบบที่มีช่องข้อความซึ่งแสดงการแจ้งเตือน "รหัสผ่านไม่ถูกต้อง" ควรทำเครื่องหมายเป็นขอบเขตแบบสด เพื่อให้โปรแกรมอ่านหน้าจออ่านข้อความเมื่อมีการเปลี่ยนแปลง
ตอนนี้แอปที่ให้บริการบริการการช่วยเหลือพิเศษยังสามารถเพิ่มประสิทธิภาพความสามารถด้วย API ใหม่ที่ให้ข้อมูลเกี่ยวกับคอลเล็กชันมุมมอง เช่น มุมมองรายการหรือมุมมองตารางกริดโดยใช้ AccessibilityNodeInfo.CollectionInfo และ AccessibilityNodeInfo.CollectionItemInfo
สิทธิ์ของแอป
ต่อไปนี้เป็นสิทธิ์ใหม่ที่แอปของคุณต้องขอด้วยแท็ก <uses-permission> เพื่อใช้ API ใหม่บางรายการ
INSTALL_SHORTCUT- อนุญาตให้แอปพลิเคชันติดตั้งทางลัดใน Launcher
UNINSTALL_SHORTCUT- อนุญาตให้แอปพลิเคชันถอนการติดตั้งทางลัดใน Launcher
TRANSMIT_IR- อนุญาตให้แอปพลิเคชันใช้เครื่องส่งสัญญาณ IR ของอุปกรณ์ หากมี
หมายเหตุ: ตั้งแต่ Android 4.4 เป็นต้นไป แพลตฟอร์มจะไม่กำหนดให้แอปของคุณต้องได้รับ WRITE_EXTERNAL_STORAGE หรือ READ_EXTERNAL_STORAGE อีกต่อไปเมื่อคุณต้องการเข้าถึงพื้นที่เก็บข้อมูลภายนอกในส่วนที่เจาะจงสำหรับแอปโดยใช้วิธีการต่างๆ เช่น getExternalFilesDir() อย่างไรก็ตาม คุณยังคงต้องใช้สิทธิ์หากต้องการเข้าถึงพื้นที่ที่แชร์ได้ของพื้นที่เก็บข้อมูลภายนอกที่ getExternalStoragePublicDirectory() มีให้
ฟีเจอร์ของอุปกรณ์
ต่อไปนี้คือฟีเจอร์ใหม่ของอุปกรณ์ที่คุณสามารถประกาศด้วยแท็ก <uses-feature> เพื่อประกาศข้อกำหนดของแอปและเปิดใช้การกรองใน Google Play หรือตรวจสอบขณะรันไทม์
FEATURE_CONSUMER_IR- อุปกรณ์สามารถสื่อสารกับอุปกรณ์ IR สำหรับผู้บริโภคได้
FEATURE_DEVICE_ADMIN- อุปกรณ์รองรับการบังคับใช้นโยบายด้านอุปกรณ์โดยใช้ผู้ดูแลระบบอุปกรณ์
FEATURE_NFC_HOST_CARD_EMULATION- อุปกรณ์รองรับการจำลองบัตร NFC บนโฮสต์
FEATURE_SENSOR_STEP_COUNTER- อุปกรณ์มีตัวนับก้าวแบบฮาร์ดแวร์
FEATURE_SENSOR_STEP_DETECTOR- อุปกรณ์มีเครื่องตรวจจับการก้าวเดินแบบฮาร์ดแวร์
ดูมุมมองโดยละเอียดของการเปลี่ยนแปลง API ทั้งหมดใน Android 4.4 ได้ที่รายงานความแตกต่างของ API