Zmiany w działaniu: wszystkie aplikacje

Platforma Android 17 zawiera zmiany w działaniu, które mogą mieć wpływ na Twoją aplikację. Poniższe zmiany w działaniu dotyczą wszystkich aplikacji działających na Androidzie 17 niezależnie od targetSdkVersion. Przetestuj aplikację, a następnie w razie potrzeby zmodyfikuj ją, aby obsługiwała te zmiany.

Zapoznaj się też z listą zmian w działaniu, które wpływają tylko na aplikacje kierowane na Androida 17.

Główna funkcja

Android 17 (API na poziomie 37) zawiera te zmiany, które modyfikują lub rozszerzają różne podstawowe funkcje systemu Android.

Limity pamięci aplikacji

Android 17 introduces app memory limits based on the device's total RAM to create a more stable and deterministic environment for your apps and Android users. These limits focus on memory leaks and other outliers before they trigger system-wide instability resulting in UI stuttering, higher battery drain, and apps being killed. While we anticipate minimal impact on the vast majority of app sessions, we recommend the following memory best practices, including establishing a baseline for memory.

You can determine if your app session was impacted by calling getDescription in ApplicationExitInfo; if your app was affected, the exit reason will be REASON_OTHER and the description will contain the string "MemoryLimiter:AnonSwap" along with other information. You can also use trigger-based profiling with TRIGGER_TYPE_ANOMALY to get heap dumps that are collected when the memory limit is hit.

The Manage your app's memory documentation gives information to help you diagnose your app's memory issues and optimize its resource consumption.

Test your app's behavior under the memory constraints

You can use Android Debug Bridge (adb) to adjust or disable the memory limits on any device that imposes them. The shell command am provides three subcommands to adjust the memory limits. (These commands have no effect on a device which does not impose memory limits.)

  • am memory-limiter ignore <uid>|none|all
  • am memory-limiter manual <pid> <limit>|max|none
  • am memory-limiter status
ignore

Instructs the memory limiter to ignore some or all processes. Passing a UID (Android User ID) instructs the memory limiter to ignore enforcement on all processes associated with that UID. You can also pass all (ignore all apps) or none (do not ignore any apps). Passing none overrides any previous calls to am memory-limiter ignore.

If you instruct the memory limiter to ignore a UID, you can still apply a manual memory limit to a process within the app by calling am memory-limiter manual.

manual

Instructs the system to impose a memory constraint on the process with the specified PID (Process ID). The memory constraint is specified as an integer number of MB; for example, passing 30 specifies that the process is limited to 30 MB of memory. Passing max removes all memory limits on that process. Passing none removes any manual limits set on the process, restoring the system's default limit (if any).

status

Reports the current status of the memory limiter. The status includes the memory limits imposed on visible and non-visible processes.

Prywatność

W Androidzie 17 wprowadziliśmy te zmiany, aby zwiększyć prywatność użytkowników.

Ochrona haseł jednorazowych SMS

Beginning with Android 17, Android is expanding its protection for SMS messages containing one-time passwords (OTP).

In previous versions of Android, this protection was primarily focused on the SMS Retriever format. Delivery of messages containing an SMS retriever hash was delayed for most apps for three hours. However, certain apps (like the default SMS handler) were exempt from the delay, and the app that owned the hash was also exempted.

Beginning with Android 17, the protection is also applied to WebOTP format messages. If an app has permission to read SMS messages but is not the intended recipient of a WebOTP message (as determined by domain verification), the message is not accessible to the app until three hours after the message's receipt. This change is intended to improve user security by ensuring that only apps associated with the domain mentioned in the message can programmatically read the verification code.

During this three hour delay, the SMS_RECEIVED_ACTION broadcast is withheld and SMS provider database queries are filtered. The SMS message is available to these apps after the delay. This change applies to all apps, regardless of their target API level.

Certain apps such as the default SMS assistant app, connected device companion apps, etc., are exempted from this delay. All apps that rely on reading SMS messages for OTP extraction should transition to using SMS Retriever or SMS User Consent APIs to ensure continued functionality.

Bezpieczeństwo

Android 17 zawiera te ulepszenia zabezpieczeń urządzenia i aplikacji:

Harmonogram wycofywania atrybutu usesCleartextTraffic

In a future release, we plan to deprecate the usesCleartextTraffic element. Apps that need to make unencrypted (HTTP) connections should migrate to using a network security configuration file, which lets you specify which domains your app needs to make cleartext connections to.

Be aware that network security configuration files are only supported on API levels 24 and higher. If your app has a minimum API level lower than 24, you should do both of the following:

  • Set the usesCleartextTraffic attribute to true
  • Use a network configuration file

If your app's minimum API level is 24 or higher, you can use a network configuration file and you don't need to set usesCleartextTraffic.

Ograniczanie niejawnych uprawnień do identyfikatorów URI

Obecnie, jeśli aplikacja uruchamia intencję z URI, która ma działanie ACTION_SEND, ACTION_SEND_MULTIPLE lub ACTION_IMAGE_CAPTURE, system automatycznie przyznaje aplikacji docelowej uprawnienia do odczytu i zapisu URI. Od Androida 18 system nie będzie już automatycznie przyznawać tych uprawnień. Z tego powodu zalecamy, aby aplikacje wyraźnie przyznawały odpowiednie uprawnienia dotyczące identyfikatora URI, zamiast polegać na systemie.

Aby wykryć użycie tych intencji w aplikacji, użyj StrictMode z detectImplicitUriPermissionGrant(), aby wywołać naruszenie:

Kotlin

val policy = StrictMode.VmPolicy.Builder()
    .detectImplicitUriPermissionGrant()
    .penaltyLog()
    .build()
StrictMode.setVmPolicy(policy)

Java

StrictMode.VmPolicy policy = new StrictMode.VmPolicy.Builder()
    .detectImplicitUriPermissionGrant()
    .penaltyLog()
    .build();
StrictMode.setVmPolicy(policy);

Możesz też monitorować zarejestrowane wyjątki zawierające komunikat Please set the grant explicitly in the app, który pojawia się, gdy system niejawnie ustawia uprawnienia. Możesz monitorować te logi za pomocą tego adb polecenia:

adb logcat | grep "Please set the grant explicitly in the app"

Aby wyraźnie przyznać niezbędne uprawnienia, dodaj flagę FLAG_GRANT_READ_URI_PERMISSION do intencji ACTION_SEND i ACTION_SEND_MULTIPLE:

Kotlin

intent.addFlags(Intent.FLAG_GRANT_READ_URI_PERMISSION)

Java

intent.addFlags(Intent.FLAG_GRANT_READ_URI_PERMISSION);

Uwzględnij flagi FLAG_GRANT_READ_URI_PERMISSION i FLAG_GRANT_WRITE_URI_PERMISSION w przypadku intencji ACTION_IMAGE_CAPTURE:

Kotlin

intent.addFlags(Intent.FLAG_GRANT_READ_URI_PERMISSION or Intent.FLAG_GRANT_WRITE_URI_PERMISSION)

Java

intent.addFlags(Intent.FLAG_GRANT_READ_URI_PERMISSION | Intent.FLAG_GRANT_WRITE_URI_PERMISSION);

Limity magazynu kluczy poszczególnych aplikacji

Aplikacje nie powinny tworzyć zbyt wielu kluczy w magazynie kluczy Androida, ponieważ jest to zasób współdzielony przez wszystkie aplikacje na urządzeniu. Od Androida 17 system egzekwuje limit liczby kluczy, które może posiadać aplikacja. Limit wynosi 50 000 kluczy w przypadku aplikacji niesystemowych kierowanych na Androida 17 (poziom interfejsu API 37) lub nowszego oraz 200 000 kluczy w przypadku wszystkich pozostałych aplikacji. Aplikacje systemowe mają limit 200 tys. kluczy niezależnie od poziomu API, na który są kierowane.

Jeśli aplikacja spróbuje utworzyć klucze powyżej limitu, utworzenie zakończy się niepowodzeniem z kodem błędu KeyStoreException. Ciąg komunikatu wyjątku zawiera informacje o limicie klucza. Jeśli aplikacja wywołuje getNumericErrorCode() w przypadku wyjątku, wartość zwracana zależy od docelowego poziomu interfejsu API aplikacji:

  • Aplikacje kierowane na Androida 17 (API na poziomie 37) lub nowszego:getNumericErrorCode() zwraca nową wartość ERROR_TOO_MANY_KEYS.
  • Wszystkie inne aplikacje: getNumericErrorCode() zwraca ERROR_INCORRECT_USAGE.

Blokowanie ruchu sprzężenia zwrotnego profilu połączonego

Począwszy od Androida 17, ruch zwrotny między profilami nie jest już domyślnie dozwolony. Nie ma to wpływu na ruch zwrotny w ramach tego samego profilu. Ta zmiana dotyczy wszystkich aplikacji działających na Androidzie 17 lub nowszym, niezależnie od docelowego poziomu interfejsu API.

Wrażenia użytkowników i interfejs systemu

Android 17 zawiera te zmiany, które mają na celu zapewnienie bardziej spójnego i intuicyjnego środowiska użytkownika.

Przywracanie domyślnej widoczności IME po obróceniu

Beginning with Android 17, when the device's configuration changes (for example, through rotation), and this is not handled by the app itself, the previous IME visibility is not restored.

If your app undergoes a configuration change that it does not handle, and the app needs the keyboard to be visible after the change, you must explicitly request this. You can make this request in one of the following ways:

  • Set the android:windowSoftInputMode attribute to stateAlwaysVisible.
  • Programmatically request the soft keyboard in your activity's onCreate() method, or add the onConfigurationChanged() method.

Dane wejściowe od człowieka

Android 17 zawiera te zmiany, które wpływają na sposób, w jaki aplikacje korzystają z urządzeń wejściowych, takich jak klawiatury i touchpady.

Touchpady domyślnie dostarczają zdarzenia względne podczas przechwytywania wskaźnika

Beginning with Android 17, if an app requests pointer capture using View.requestPointerCapture() and the user uses a touchpad, the system recognizes pointer movement and scrolling gestures from the user's touches and reports them to the app in the same way as pointer and scroll wheel movements from a captured mouse. In most cases, this removes the need for apps that support captured mice to add special handling logic for touchpads. For more details, see the documentation for View.POINTER_CAPTURE_MODE_RELATIVE.

Previously, the system did not attempt to recognize gestures from the touchpad, and instead delivered the raw, absolute finger locations to the app in a similar format to touchscreen touches. If an app still requires this absolute data, it should call the new View.requestPointerCapture(int) method with View.POINTER_CAPTURE_MODE_ABSOLUTE instead.

Multimedia

W Androidzie 17 wprowadziliśmy te zmiany w działaniu multimediów.

Wzmacnianie zabezpieczeń dźwięku w tle

Beginning with Android 17, the audio framework enforces restrictions on background audio interactions including audio playback, audio focus requests, and volume change APIs to ensure that these changes are started intentionally by the user.

If the app tries to call audio APIs while the app is not in a valid lifecycle, the audio playback and volume change APIs fail silently without throwing an exception or providing a failure message. The audio focus API fails with the result code AUDIOFOCUS_REQUEST_FAILED.

For more information, including mitigation strategies, see Background audio hardening.

Łączność

W Androidzie 17 wprowadziliśmy te zmiany, aby zwiększyć łączność urządzeń.

Autonomiczne ponowne parowanie w przypadku utraty połączenia Bluetooth

Android 17 wprowadza autonomiczne ponowne parowanie, czyli ulepszenie na poziomie systemu, które automatycznie rozwiązuje problem utraty połączenia Bluetooth.

Wcześniej, jeśli połączenie zostało utracone, użytkownicy musieli ręcznie przejść do Ustawień, aby rozłączyć, a następnie ponownie połączyć urządzenie peryferyjne. Ta funkcja opiera się na ulepszeniach zabezpieczeń wprowadzonych w Androidzie 16, ponieważ umożliwia systemowi ponowne nawiązywanie połączeń w tle bez konieczności ręcznego przechodzenia przez użytkowników do Ustawień w celu rozłączenia i ponownego sparowania urządzeń peryferyjnych.

Większość aplikacji nie będzie wymagać zmian w kodzie, ale deweloperzy powinni pamiętać o tych zmianach w działaniu stosu Bluetooth:

  • Nowy kontekst parowania: ACTION_PAIRING_REQUEST zawiera teraz dodatkowy element EXTRA_PAIRING_CONTEXT, który umożliwia aplikacjom odróżnienie standardowego żądania parowania od próby ponownego parowania zainicjowanej przez autonomiczny system.
  • Warunkowe aktualizacje kluczy: istniejące klucze bezpieczeństwa zostaną zastąpione tylko wtedy, gdy ponowne parowanie zakończy się pomyślnie, a nowe połączenie osiągnie lub przekroczy poziom bezpieczeństwa poprzedniego połączenia.
  • Zmodyfikowany czas intencji: intencja ACTION_KEY_MISSING jest teraz wysyłana tylko wtedy, gdy nie uda się automatyczne ponowne parowanie. Dzięki temu w aplikacji nie trzeba będzie obsługiwać niepotrzebnych błędów, jeśli systemowi uda się odzyskać połączenie w tle.
  • Powiadomienie dla użytkownika: system zarządza ponownym parowaniem za pomocą nowych powiadomień i okien dialogowych interfejsu. Użytkownicy będą proszeni o potwierdzenie próby ponownego sparowania, aby mieć pewność, że wiedzą o ponownym połączeniu.

Producenci urządzeń peryferyjnych i deweloperzy aplikacji towarzyszących powinni sprawdzić, czy sprzęt i aplikacja prawidłowo obsługują przejścia między stanami połączenia. Aby przetestować to zachowanie, zasymuluj utratę połączenia zdalnego za pomocą jednej z tych metod:

  • Ręczne usuwanie informacji o parowaniu z urządzenia peryferyjnego
  • Ręcznie odłącz urządzenie: Ustawienia > Połączone urządzenia