Zmiany w działaniu: aplikacje kierowane na Androida 17 lub nowszego

Podobnie jak w przypadku poprzednich wersji Androida, w Androidzie 17 wprowadziliśmy zmiany w działaniu, które mogą mieć wpływ na Twoją aplikację. Poniższe zmiany w działaniu dotyczą wyłącznie aplikacji kierowanych na Androida 17 lub nowszego. Jeśli Twoja aplikacja jest kierowana na Androida 17 lub nowszego, zmodyfikuj ją, aby w odpowiednich przypadkach obsługiwała te działania.

Zapoznaj się też z listą zmian w działaniu, które wpływają na wszystkie aplikacje działające na Androidzie 17 niezależnie od targetSdkVersion aplikacji.

Interfejs użytkownika i systemowy

Android 17 zawiera te zmiany, które mają na celu zapewnienie bardziej spójnego i intuicyjnego działania.

Widżet limitu pamięci

Począwszy od Androida 17, w przypadku aplikacji kierowanych na Androida 17 (interfejs API na poziomie 37) lub nowszego system wymusza rygorystyczny limit pamięci (1, 5 * szerokość ekranu * wysokość ekranu * 4) na łączną ilość wykorzystania pamięci przez mapy bitowe i ikony obecne w pakiecie RemoteViews. Przekroczenie tych limitów powoduje błąd krytyczny IllegalArgumentException i awarię procesu aplikacji.

Więcej informacji znajdziesz w artykule UpdateAppWidget.

Główna funkcja

Android 17 zawiera te zmiany, które modyfikują lub rozszerzają różne podstawowe funkcje systemu Android.

Nowa implementacja MessageQueue bez blokady

Począwszy od Androida 17 aplikacje kierowane na Androida 17 (API na poziomie 37) lub nowszego otrzymują nową implementację android.os.MessageQueue bez blokady. Nowa implementacja zwiększa wydajność i zmniejsza liczbę pominiętych klatek, ale może powodować błędy u klientów, którzy korzystają z prywatnych pól i metod MessageQueue.

Więcej informacji, w tym strategie ograniczania ryzyka, znajdziesz w wytycznych dotyczących zmian w zachowaniu MessageQueue.

Pól statycznych final nie można już modyfikować.

Aplikacje działające na Androidzie 17 lub nowszym, które są kierowane na Androida 17 (API na poziomie 37) lub nowszego, nie mogą zmieniać pól static final. Jeśli aplikacja spróbuje zmienić pole static final za pomocą refleksji, spowoduje to błąd IllegalAccessException. Próba zmodyfikowania jednego z tych pól za pomocą interfejsów API JNI (takich jak SetStaticLongField()) spowoduje awarię aplikacji.

Ułatwienia dostępu

W Androidzie 17 wprowadziliśmy te zmiany, aby poprawić ułatwienia dostępu.

Obsługa ułatwień dostępu podczas pisania na klawiaturze fizycznej przy użyciu złożonej metody IME

Ta funkcja wprowadza nowe interfejsy API AccessibilityEvent i TextAttribute, które ulepszają komunikaty głosowe czytnika ekranu w przypadku wprowadzania tekstu w językach CJKV. Aplikacje IME CJKV mogą teraz sygnalizować, czy podczas tworzenia tekstu został wybrany kandydat do konwersji tekstu. Aplikacje z polami edycji mogą określać typy zmian tekstu podczas wysyłania zdarzeń ułatwień dostępu związanych ze zmianą tekstu. Aplikacje mogą na przykład określić, że zmiana tekstu nastąpiła podczas tworzenia tekstu lub że zmiana tekstu była wynikiem zatwierdzenia. Dzięki temu usługi ułatwień dostępu, takie jak czytniki ekranu, mogą przekazywać dokładniejsze informacje na podstawie charakteru modyfikacji tekstu.

Popularność aplikacji

• Aplikacje IME: podczas ustawiania tekstu w polach edycji edytory IME mogą używać metody TextAttribute.Builder.setTextSuggestionSelected(), aby wskazać, czy wybrano konkretnego kandydata do konwersji.

• Aplikacje z polami edycji: aplikacje, które utrzymują niestandardowe pole InputConnection, mogą pobierać dane o wyborze kandydata, wywołując TextAttribute.isTextSuggestionSelected(). Te aplikacje powinny następnie wywoływać metodę AccessibilityEvent.setTextChangeTypes() podczas wysyłania zdarzeń TYPE_VIEW_TEXT_CHANGED. Aplikacje kierowane na Androida 17 (poziom interfejsu API 37), które używają standardowego TextView, będą miały tę funkcję domyślnie włączoną. (Oznacza to, że TextView będzie obsługiwać pobieranie danych z edytora IME i ustawianie typów zmian tekstu podczas wysyłania zdarzeń do usług ułatwień dostępu).

• Usługi ułatwień dostępu: usługi ułatwień dostępu, które przetwarzają zdarzenia TYPE_VIEW_TEXT_CHANGED, mogą wywoływać AccessibilityEvent.getTextChangeTypes(), aby określić charakter modyfikacji i odpowiednio dostosować swoje strategie przekazywania informacji zwrotnych.

Prywatność

Android 17 zawiera te zmiany, które mają na celu zwiększenie prywatności użytkowników.

Włączono ECH (Encrypted Client Hello)

Android 17 wprowadza obsługę Encrypted Client Hello (ECH) – rozszerzenia TLS, które zwiększa prywatność użytkowników dzięki szyfrowaniu wskazania nazwy serwera (SNI) podczas uzgadniania połączenia TLS. To szyfrowanie pomaga uniemożliwić obserwatorom sieci łatwe identyfikowanie konkretnej domeny, z którą łączy się aplikacja.

W przypadku aplikacji kierowanych na Androida 17 (poziom API 37) lub nowszego ECH jest używane do połączeń TLS. Rozszerzenie ECH jest aktywne tylko wtedy, gdy biblioteka sieciowa używana przez aplikację (np. HttpEngine, WebView lub OkHttp) ma zintegrowaną obsługę ECH, a serwer zdalny również obsługuje protokół ECH. Jeśli nie można wynegocjować ECH, klient wysyła rozszerzenie ECH z losową zawartością (mechanizm o nazwie ECH GREASE). Więcej informacji o tym, jak działa ECH GREASE, znajdziesz w dokumencie RFC 9849.

Aby umożliwić aplikacjom dostosowywanie tego zachowania, Android 17 dodaje do pliku konfiguracji zabezpieczeń sieci nowy element <domainEncryption>. Deweloperzy mogą używać elementu <domainEncryption> w tagach <base-config> lub <domain-config>, aby wybrać tryb ECH (np. "enabled" lub "disabled") na poziomie globalnym lub na poziomie domeny.

Więcej informacji znajdziesz w dokumentacji dotyczącej Encrypted Client Hello.

Uprawnienia do sieci lokalnej wymagane w przypadku aplikacji kierowanych na Androida 17

Android 17 wprowadza uprawnienia w czasie działania ACCESS_LOCAL_NETWORK, aby chronić użytkowników przed nieautoryzowanym dostępem do sieci lokalnej. Ponieważ należy ono do istniejącej grupy uprawnień NEARBY_DEVICES, użytkownicy, którzy już przyznali inne uprawnienia NEARBY_DEVICES, nie zostaną ponownie poproszeni o ich przyznanie. To nowe wymaganie uniemożliwia szkodliwym aplikacjom wykorzystywanie nieograniczonego dostępu do sieci lokalnej do ukrytego śledzenia użytkowników i pobierania odcisków cyfrowych. Jeśli zadeklarujesz i poprosisz o to uprawnienie, Twoja aplikacja będzie mogła wykrywać urządzenia w lokalnej sieci komputerowej (LAN), takie jak inteligentne urządzenia domowe czy odbiorniki przesyłania, i łączyć się z nimi.

Aplikacje kierowane na Androida 17 (poziom interfejsu API 37) lub nowszego mają teraz 2 sposoby na utrzymanie komunikacji z urządzeniami w sieci LAN: mogą korzystać z pośredniczących w systemie, chroniących prywatność selektorów urządzeń, aby pominąć prośbę o uprawnienia, lub wyraźnie prosić o to nowe uprawnienie w czasie działania, aby utrzymać komunikację w sieci lokalnej.

Więcej informacji znajdziesz w dokumentacji dotyczącej uprawnień sieci lokalnej.

Ukrywanie haseł na urządzeniach fizycznych

Jeśli aplikacja jest kierowana na Androida 17 (API na poziomie 37) lub nowszego, a użytkownik korzysta z fizycznego urządzenia wejściowego (np. klawiatury zewnętrznej), system operacyjny Android stosuje nowe ustawienie show_passwords_physical do wszystkich znaków w polu hasła. Domyślnie to ustawienie ukrywa wszystkie znaki hasła.

System Android wyświetla ostatni wpisany znak hasła, aby użytkownik mógł sprawdzić, czy nie popełnił błędu. Jednak w przypadku większych klawiatur zewnętrznych jest to znacznie mniej potrzebne. Dodatkowo urządzenia z klawiaturami zewnętrznymi często mają większe wyświetlacze, co zwiększa ryzyko, że ktoś zobaczy wpisywane hasło.

Jeśli użytkownik korzysta z ekranu dotykowego urządzenia, system stosuje nowe ustawienie show_passwords_touch.

Ochrona haseł jednorazowych w standardowych SMS-ach

Począwszy od Androida 17, Android rozszerza ochronę haseł jednorazowych wysyłanych SMS-em, aby obejmowała ona standardowe SMS-y (SMS-y zawierające hasło jednorazowe, które nie korzystają z formatów WebOTP ani SMS Retriever). W przypadku większości aplikacji kierowanych na Androida 17 (poziom interfejsu API 37) lub nowszego te SMS-y stają się dostępne dopiero po 3 godzinach od ich otrzymania. To opóźnienie ma pomóc zapobiegać przejmowaniu haseł jednorazowych. W ciągu tych 3 godzin transmisja SMS_RECEIVED_ACTION jest wstrzymana, a zapytania do bazy danych dostawcy SMS-ów są filtrowane. Po upływie tego czasu SMS jest dostępny dla tych aplikacji.

Niektóre aplikacje, takie jak domyślna aplikacja asystująca do SMS-ów czy aplikacje towarzyszące na połączonych urządzeniach, są wyłączone z tego opóźnienia. Wszystkie aplikacje, które odczytują SMS-y w celu wyodrębnienia hasła jednorazowego, powinny przejść na interfejsy API SMS Retriever lub SMS User Consent, aby zapewnić ciągłość działania.

Bezpieczeństwo

Android 17 wprowadza te ulepszenia zabezpieczeń urządzeń i aplikacji.

Bezpieczeństwo aktywności

W Androidzie 17 platforma nadal przechodzi na architekturę „bezpieczeństwo w standardzie”, wprowadzając zestaw ulepszeń, które mają na celu ograniczenie poważnych exploitów, takich jak phishing, przejmowanie interakcji i ataki typu „confused deputy”. Ta aktualizacja wymaga od deweloperów wyraźnego zaakceptowania nowych standardów bezpieczeństwa, aby zachować zgodność aplikacji i ochronę użytkowników.

Najważniejsze skutki dla deweloperów:

• Wzmocnienie BAL i ulepszona akceptacja: ulepszamy ograniczenia dotyczące uruchamiania aktywności w tle (BAL), rozszerzając ochronę na IntentSender. Deweloperzy muszą przestać używać starszej stałej MODE_BACKGROUND_ACTIVITY_START_ALLOWED. Zamiast tego należy zastosować szczegółowe ustawienia, takie jak MODE_BACKGROUND_ACTIVITY_START_ALLOW_IF_VISIBLE, które ograniczają uruchamianie aktywności do sytuacji, gdy aplikacja wywołująca jest widoczna, co znacznie zmniejsza powierzchnię ataku.
• Narzędzia do wdrażania: deweloperzy powinni korzystać z trybu ścisłego i zaktualizowanych kontroli lint, aby identyfikować starsze wzorce i zapewnić gotowość na przyszłe wymagania dotyczące docelowego pakietu SDK.

Domyślne włączanie CT

Jeśli aplikacja jest kierowana na Androida 17 (API na poziomie 37) lub nowszego, Certificate Transparency (CT) jest domyślnie włączona. (W Androidzie 16 CT jest dostępna, ale aplikacje muszą wyrazić zgodę na jej używanie).

Bezpieczniejszy natywny DCL – C

Jeśli Twoja aplikacja jest kierowana na Androida 17 (API na poziomie 37) lub nowszego, ochrona Safer Dynamic Code Loading (DCL) wprowadzona w Androidzie 14 w przypadku plików DEX i JAR obejmuje teraz biblioteki natywne.

Wszystkie pliki natywne wczytane za pomocą System.load() muszą być oznaczone jako tylko do odczytu. W przeciwnym razie system zgłasza błąd UnsatisfiedLinkError.

Zalecamy, aby aplikacje unikały dynamicznego wczytywania kodu, ponieważ znacznie zwiększa to ryzyko naruszenia bezpieczeństwa aplikacji przez wstrzyknięcie kodu lub manipulowanie nim.

Ograniczanie pól z informacjami umożliwiającymi identyfikację w widoku danych CP2

W przypadku aplikacji kierowanych na Androida 17 (poziom interfejsu API 37) i nowsze wersje dostawca kontaktów 2 (CP2) ogranicza dostęp do niektórych kolumn zawierających informacje umożliwiające identyfikację w widoku danych. Gdy ta zmiana zostanie wprowadzona, te kolumny zostaną usunięte z widoku danych, aby zwiększyć prywatność użytkowników. Kolumny z ograniczeniami:

• ACCOUNT_NAME
• ACCOUNT_TYPE
• ACCOUNT_TYPE_AND_DATA_SET

Aplikacje, które używają tych kolumn z ContactsContract.Data, mogą je wyodrębniać z ContactsContract.RawContacts, łącząc je z RAW_CONTACT_ID.

Wymuszaj rygorystyczne kontrole SQL w CP2

W przypadku aplikacji kierowanych na Androida 17 (interfejs API na poziomie 37) lub nowszego dostawca kontaktów 2 (CP2) wymusza ścisłą weryfikację zapytań SQL, gdy dostęp do tabeli ContactsContract.Data jest uzyskiwany bez uprawnienia READ_CONTACTS.

W wyniku tej zmiany, jeśli aplikacja nie ma uprawnienia READ_CONTACTS, podczas wysyłania zapytania do tabeli ContactsContract.Data ustawiane są opcje StrictColumns i StrictGrammar. Jeśli zapytanie używa wzorca, który nie jest zgodny z tymi wzorcami, zostanie odrzucone i spowoduje zgłoszenie wyjątku.

Inteligencja

Android 17 wprowadza te zmiany w funkcjach inteligentnych systemu.

Wycofanie metody setContentCaptureEnabled

Przechwytywanie treści jest domyślnie włączone na niektórych urządzeniach, aby funkcje AI na urządzeniu mogły analizować zawartość ekranu i zapewniać inteligentne działanie.

Od Androida 17 metoda interfejsu API ContentCaptureManager.setContentCaptureEnabled(boolean) jest wycofana. W przypadku aplikacji kierowanych na Androida 17 (API na poziomie 37) lub nowszego wywołanie setContentCaptureEnabled(false) nie wyłącza już przechwytywania treści.

Jeśli aplikacja musi nadal wyłączać przechwytywanie treści lub ograniczać przechwytywanie zawartości ekranu przez system, musisz przejść na parametr układu okna FLAG_SECURE.

Aby wyłączyć przechwytywanie treści, ustaw flagę FLAG_SECURE w oknie, jak pokazano w tym przykładzie:

window.setFlags(
    WindowManager.LayoutParams.FLAG_SECURE,
    WindowManager.LayoutParams.FLAG_SECURE
)

getWindow().setFlags(
    WindowManager.LayoutParams.FLAG_SECURE,
    WindowManager.LayoutParams.FLAG_SECURE
);

Więcej informacji znajdziesz w dokumentacji referencyjnej WindowManager.LayoutParams.FLAG_SECURE.

Multimedia

Android 17 wprowadza te zmiany w działaniu multimediów.

Ulepszenie dźwięku w tle

Począwszy od Androida 17, platforma audio wymusza ograniczenia dotyczące interakcji z dźwiękiem w tle, w tym odtwarzania dźwięku, żądań fokusu audio i interfejsów API zmiany głośności, aby mieć pewność, że te zmiany są wprowadzane celowo przez użytkownika.

Niektóre ograniczenia dotyczące dźwięku obowiązują we wszystkich aplikacjach. Jeśli jednak aplikacja jest kierowana na Androida 17 (API na poziomie 37), ograniczenia są bardziej rygorystyczne. Jeśli jedna z tych aplikacji wchodzi w interakcję z dźwiękiem, gdy działa w tle, musi mieć uruchomioną usługę na pierwszym planie. Oprócz tego aplikacja musi spełniać co najmniej jedno z tych wymagań:

• Usługa na pierwszym planie musi mieć funkcje WIU (podczas używania).
• Aplikacja musi mieć uprawnienie do alarmu precyzyjnego i wchodzić w interakcję ze strumieniami audio USAGE_ALARM.

Więcej informacji, w tym strategie ograniczania ryzyka, znajdziesz w artykule Wzmacnianie zabezpieczeń dźwięku w tle.

Formaty urządzeń

Android 17 zawiera te zmiany, które poprawiają wrażenia użytkowników na urządzeniach o różnych rozmiarach i formatach.

Zmiany w interfejsie Platform API, które ignorują ograniczenia dotyczące orientacji, możliwości zmiany rozmiaru i formatu obrazu na dużych ekranach (sw>=600 dp)

W Androidzie 16 wprowadziliśmy zmiany w interfejsie Platform API, aby ignorować ograniczenia dotyczące orientacji, możliwości zmiany rozmiaru i formatu obrazu na dużych ekranach (sw >= 600 dp) w przypadku aplikacji korzystających z API na poziomie 36 lub nowszym. Deweloperzy mogą zrezygnować z tych zmian w przypadku pakietu SDK 36, ale ta opcja nie będzie już dostępna w przypadku aplikacji, których docelowy poziom to Android 17 (poziom API 37) lub nowszy.

Więcej informacji znajdziesz w sekcji Ograniczenia dotyczące orientacji i możliwości zmiany rozmiaru są ignorowane.

Połączenia

Android 17 wprowadza tę zmianę, aby poprawić spójność i dostosować działanie gniazd Bluetooth RFCOMM do standardowego zachowania języka Java InputStream.

Spójne działanie metody BluetoothSocket read() w przypadku RFCOMM

W przypadku aplikacji kierowanych na Androida 17 (poziom API 37) metoda read() obiektu InputStream uzyskanego z gniazda BluetoothSocket opartego na RFCOMM zwraca teraz wartość -1, gdy gniazdo jest zamknięte lub połączenie zostanie przerwane.

Ta zmiana sprawia, że zachowanie gniazda RFCOMM jest zgodne z gniazdami LE CoC i jest zgodne ze standardową dokumentacją InputStream.read(), która stwierdza, że po osiągnięciu końca strumienia zwracana jest wartość -1.

Ta zmiana może mieć wpływ na aplikacje, które polegają wyłącznie na przechwytywaniu wyjątku IOException, aby przerwać pętlę odczytu. Powinny one zaktualizować pętle odczytu BluetoothSocket, aby wyraźnie sprawdzać, czy zwracana jest wartość -1. Dzięki temu pętla zakończy się prawidłowo, gdy urządzenie zdalne się rozłączy lub gniazdo zostanie zamknięte. Przykład zalecanej implementacji znajdziesz we fragmencie kodu w przewodniku po przesyłaniu danych przez Bluetooth.